ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ 13 ΖΩΔΙΩΝ
Ο Οφιούχος το νέο Ζώδιο του Ζωδιακού Κύκλου
Βασίλη Αυγ. Κανάτα
Έκδοσεις Smashwords
copyright 2011 Βασίλης Κανάτας
Το παρών βιβλίο προορίζεται για προσωπική χρήση μόνον. Δεν επιτρέπεται η πώληση αντιγράφων του καθώς και η δωρεάν παραχώρηση του σε άλλους. Παρακαλώ να αγοράσετε άλλο ένα αντίγραφο για κάθε παραλήπτη. Εάν διαβάζετε αυτό το βιβλίο χωρίς να το έχετε αγοράσει, παρακαλώ, επιστρέψτε στην Smashwords για να αγοράσετε ένα δικό σας αντίγραφο. Ευχαριστούμε για τον σεβασμό που δείχνετε για την δουλειά του συγγραφέα.
Περιεχόμενα
Πρόλογος
Εισαγωγή
Μέρος
1ο Δυτική Αστρολογία
1.
Βασικές γνώσεις Ουρανογραφίας και
Αστρολογίας
2.
Η φύση του προβλήματος
3.
Πώς δουλεύουν οι Δυτικοί Aστρολόγοι
4.
Η απόρριψη της Δυτικής Αστρολογίας
Μέρος
2ο Η Αστρολογία των 13 Ζωδίων
5.
Παραδοχές και θεωρητικό υπόβαθρο της
Αστρολογίας των δεκατριών Ζωδίων
6.
Ο Ήλιος, η ζωή μας
7.
Η Σελήνη, ο νέος Ωροσκόπος
8.
Οι αναβαθμισμένοι, σύγχρονοι ρόλοι των
πλανητών
9.
Τα Ζώδια και ο Οφιούχος
10.
Οι όψεις των πλανητών
11.
Ένα νέο μέγεθος της Αστρολογίας: οι
Ηλιακές Κηλίδες
12.
Η κατασκευή του ωροσκοπίου των δεκατριών
Ζωδίων
13.
Τα χαρακτηριστικά των Ζωδίων
14.
Μια πρώτη κριτική στους Δυτικούς
Aστρολόγους
15.
Τα 13 Ζώδια του Walter Berg
Επίλογος
Βιβλιογραφία
Παράρτημα
1ο: Σχέδιο Αστρολογικού Ζωδιακού κύκλου
του έτους 2011
Παράρτημα
2ο: Πίνακες με τις ημερομηνίες των 13
Ζωδίων από το 1930 έως το 2017 (ανά 3ετία)
Πρόλογος
Ένας φυσικός που έχει ασχοληθεί με την Αστρονομία μπορεί να δει στον νυχτερινό ουρανό αντικείμενα που δεν είναι εύκολα ορατά στο μάτι του μέσου ανθρώπου. Παρατηρεί σχεδόν καθημερινά τους χάρτες τ’ ουρανού και του φαίνονται αστεία τα Ωροσκόπια της Δυτικής Αστρολογίας που έχουν τοποθετημένους τους πλανήτες σχεδόν 100% σε λάθος θέση. Βάζουν για παράδειγμα, την 14η Μαρτίου 2011, τον πλανήτη Άρη στον Αστερισμό των Ιχθύων ενώ βρίσκεται στον Υδροχόο. Αυτό το γνωρίζω καλά ως Φυσικός και ερασιτέχνης Αστρονόμος γιατί τα βράδια ατενίζω τον έναστρο ουρανό και βλέπω τον πλανήτη Άρη (την 14η Μαρτίου 2011) να είναι στον Υδροχόο σε πείσμα της παλαιάς Αστρολογίας.
Η ίδια ανακρίβεια ως προς την θέση ισχύει και για τους άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος αλλά και για την Σελήνη και τον Ήλιο. Κατ' επέκταση λοιπόν τα Ζώδια βρίσκονται και αυτά σε άλλη θέση από αυτή που προβλέπει η Δυτική Αστρολογία και μάλιστα έχει βρεθεί ένα νέο Ζώδιο στον δρόμο του Ήλιου πάνω στην εκλειπτική, ο Οφιούχος.
Παλαιότερα αντιμαχόμουν σθεναρά την Αστρολογία και περισσότερο με ενοχλούσε ότι όλα όσα έλεγε ήταν ξεπερασμένα, σε λάθος σύστημα συντεταγμένων, και κυρίως ενάντια στην επιστήμη. Η Αστρονομία, που θα έπρεπε να ήταν η βάση αναφοράς της Αστρολογίας, ξεχάστηκε από τους Δυτικούς Αστρολόγους και το αντικείμενο εργασίας τους τείνει να γίνει νέα θρησκεία.
Στο παρόν σύγγραμμα θα θέσουμε τα πάντα σε νέες βάσεις χρησιμοποιώντας τις ανακαλύψεις της Αστρονομίας και θα δούμε κάποιες νέες αντιλήψεις για την Αστρολογία που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα τη θεωρία του Πέρσι Σέϊμουρ για την επιρροή των πλανητών στην ζωή μας, που αναπτύσσεται περιληπτικά στο δεύτερο μέρος του Βιβλίου, στο κεφάλαιο ένα. Θα δούμε πώς πραγματικά είναι ο ζωδιακός κύκλος χωρίς αναστολές και προκαταλήψεις. Θα διαπιστώσουμε ότι είναι δυνατόν να γίνουν Αστρολογικές προβλέψεις σε μια νέα βάση. Θα πούμε μόνο την αλήθεια για τα νέα Ζώδια.
Σίγουρα οι περισσότεροι από σας έχουν διαπιστώσει ότι οι προβλέψεις της παραδοσιακής Αστρολογίας πέφτουν έξω. Πολύ περισσότερο λένε 10 πράγματα για να πετύχουν ένα. Δεν είστε όπως σας περιγράφουν διότι απλούστατα περιγράφουν λάθος Ζώδιο, λάθος πλανήτες και λάθος Ωροσκόπο. Κάνετε μια δοκιμή και θα δείτε πόσο διαφορετικά και πιο κοντά στην αλήθεια είναι η Αστρολογία των 13 Ζωδίων. Θα ανακαλύψετε επιτέλους το αληθινό σας Ζώδιο με τον πραγματικό σας Ωροσκόπο. Πάνω απ' όλα θα γνωρίζετε ότι το Ζώδιό σας είναι αποδεδειγμένα το σωστό Ζώδιο βάσει της επιστήμης.
Όποιος θέλει ας μας ακολουθήσει στην νέα μας επιστημονική προσέγγιση. Στο ταξίδι μας αυτό θα επιχειρήσουμε να θεμελιώσουμε γερά την Αστρολογία στα δεδομένα της Αστρονομίας και να προσδιορίσουμε ξανά την τόσο παρεξηγημένη φύση της.
Βασίλης Α. Κανάτας
Εισαγωγή
Το σφιχταγκάλιασμα της Αστρολογίας με την Αστρονομία κρατάει από τα αρχαία χρόνια. Πολλοί αρχαίοι λαοί ασχολήθηκαν μ’ αυτές τις επιστήμες αλλά οι Έλληνες ήταν εκείνοι που τις οργάνωσαν, τις συστηματοποίησαν και τις ανέδειξαν.
Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι το ταλέντο των αρχαίων Ελλήνων έγκειται ακριβώς στην θεμελίωση και συστηματοποίηση των γνώσεων έτσι ώστε να αντέξουν στο διάβα των αιώνων και σήμερα όλοι σχεδόν να θεωρούν ότι ήταν δικές τους ανακαλύψεις. Έτσι λοιπόν οι αρχαίοι πρόγονοί μας εφηύραν, είτε συστηματοποίησαν, τα ηρωικά έπη, τον Αθλητισμό και τους Ολυμπιακούς αγώνες, το Θέατρο, τη Δημοκρατία, τα Μαθηματικά, τη Γεωγραφία, τη Αστρονομία, τη Ρητορική, τη Φιλοσοφία και πολλές άλλες επιστήμες και ιδέες.
Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη που τον 2ο αιώνα μ.Χ στην Ελληνιστική Αλεξάνδρεια της Αφρικής πήρε σάρκα και οστά το μεγαλύτερο μέρος αυτού που σήμερα ονομάζουμε Δυτική Αστρολογία. Στους μετέπειτα αιώνες προστέθηκαν στοιχεία και εμπλουτίστηκε η θεωρία χωρίς να αλλάξει σε τίποτα τα κύρια χαρακτηριστικά της Ελληνιστικής Αστρολογικής θεωρίας.
Και όμως επικρατούσα άποψη μεταξύ των Αστρολόγων της εποχής μας είναι ότι η Αστρολογία με βάση το γενέθλιο Ωροσκόπιο γεννήθηκε στη Μεσοποταμία.
Γνώθι σαυτόν, πίνακας του ζωγράφου Αυγέρη Κανάτα που απεικονίζει τη διάδοση των Ελληνικών Ιδεών στα πέρατα της οικουμένης. (Copyright: Βασίλης και Μαρία Αυγ. Κανάτα)
Στην ιστορική μας αναδρομή θα σκιαγραφήσουμε την πορεία της Δυτικής (tropical) Αστρολογίας μέχρι τις μέρες μας.Κατ’ αρχάς πρέπει να διακρίνουμε την Αστρολογία βάσει Ωροσκοπίου από τις περιστασιακές Αστρολογικές προβλέψεις που διενεργούσαν πάρα πολλοί αρχαίοι λαοί: Οι Ίνκας, οι Μεσοποτάμιοι, οι Έλληνες, οι Γηγενείς των Αγγλικών Νησιών, οι Ερυθρόδερμοι της Βόρειας Αμερικής και άλλοι. Όλοι αυτοί εξέταζαν τον ουράνιο θόλο και έκαναν κάποιου είδους προβλέψεις για το μέλλον. Συνήθως οι ιερείς, είτε οι μάγοι των λαών αυτών, διάβαζαν στα άστρα και τους πλανήτες τους οιωνούς των Θεών και τα μελλούμενα. Αυτή ονομαζόταν οιωνοσκοπική Αστρολογία.
Σύμφωνα με τον Van der Waerden (όπως γράφει στο έργο του "History of the Zodiac") η Αστρολογία της Μεσοποταμίας έχει 3 φάσεις:
α. Τη φάση των οιωνών (έως το 630 π.Χ.)
β. Τη φάση των 12 ζωδιακών σημείων όπου η διέλευση του Δια είναι σημαντική. Ο Δίας περνάει από 1 Ζώδιο κάθε έτος διότι χρειάζεται 12 έτη για έναν πλήρη κύκλο στην εκλειπτική. (630 έως 450 π.Χ.)
γ. Τη φάση της Αστρολογίας βάσει Ωροσκοπίου. (450 π.Χ. έως σήμερα)
Τα κύρια επιχειρήματα στα οποία έχει στηρίξει την Μεσοποταμιακή προέλευση της Ωροσκοπιακής Αστρολογίας είναι:
1. Οι οιωνοί της 2ης χιλιετίας π.Χ. Γνωστότερος όλων ο οιωνός που βρέθηκε σε πήλινη πινακίδα και γράφει: "Αν ένα παιδί γεννηθεί τον 12ο μήνα, θα ζήσει αρκετά και θ’ αποκτήσει πολλά παιδιά".
2. Οι πινακίδες των Ασσυρίων με στοιχεία εκλείψεων Ηλίου και θέσεις πλανητών.
3. Οι προβλέψεις εκλείψεων που γίνονταν από την εποχή των Χαλδαίων (λαού της Μεσοποταμίας. (Οι Χαλδαίοι Αστρονόμοι, από το 2000 π.Χ., συσχετίζοντας τις φάσεις της Σελήνης και τις εκλείψεις είχαν διαπιστώσει ότι οι εκλείψεις Ηλίου και Σελήνης επαναλαμβάνονται κοντά στην ίδια θέση με περίοδο 18 ετών και 11+1/3 ημερών. Η περίοδος αυτή ονομαζόταν Σάρος).
4. Το πρώτο γνωστό Ωροσκόπιο με σφηνοειδή γραφή, που είναι του 410 π.Χ., και το τελευταίο από το 69 π.Χ., (Σύμφωνα με τον Enn Kasak, το Ωροσκόπιο προβλέπει το μέλλον και το χαρακτήρα ενός παιδιού βάσει των θέσεων των πλανητών).
5. Το Ωροσκόπιο του 410 π.Χ., που περιγράφει τον ουρανό της 29 Απριλίου του έτους και λέει: Nisannu, νύχτα της 14ης... ο γιός του Sumuusur, Sumuiddina, κατερχόμενο[...], γεννήθηκε. Το φεγγάρι ήταν κάτω απ' την δαγκάνα του Σκορπιού, ο Δίας στους Ιχθύες, η Αφροδίτη στον Ταύρο,ο Κρόνος στον Καρκίνο, ο ’ρης στους Δίδυμους. Ο Ερμής είχε δύσει και δεν ήταν ορατός. (Τα πράγματα;) θα είναι ευνοϊκά για σένα. (Rochberg 1998:56)
Βάσει των ανωτέρω, συμπεραίνουμε ότι όντως οι λαοί της Μεσοποταμίας είχαν ανεπτυγμένες γνώσεις Αστρονομίας και Αστρολογίας. Έκαναν όμως προβλέψεις που περισσότερο ταιριάζουν στην οιωνοσκοπική Αστρολογία. Συστηματοποιημένο Ωροσκόπιο δεν είχαν. Είναι λοιπόν προφανές ότι ο έγκριτος μαθηματικός Van der Waerden έκανε μια υπόθεση, η οποία δεν στηρίζεται από τα στοιχεία. Η υπόθεση αυτή έτυχε ευρείας αποδοχής από την Αστρολογική κοινότητα χωρίς αυτό να προσθέτει κάτι στην επιστημονικότητα της θέσης του.
Εάν υπήρχε Ωροσκοπιακή Αστρολογία στη Μεσοποταμία θα το ανέφερε σίγουρα στο έργο του «Φαινόμενα» ο Εύδοξος ο Κνίδιος (408 έως 355 π.Χ.) που ταξίδεψε στην Αίγυπτο όπου και διέμεινε αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα μελετώντας τα ουράνια φαινόμενα με Αιγύπτιους Ιερείς. Η Αίγυπτος κατελήφθη από του Πέρσες το 525 π.Χ., πράγμα που οδήγησε στην επαφή των δυο Αστρονομικών σχολών.
Ο Άρατος ο Σολεύς (305
έως 240 π.Χ.) με το ποίημά του "Φαινόμενα
και Διοσημεία" μεταφέρει τις γνώσεις
του Ευδόξου για τους Αστερισμούς και
τα Ζώδια. Έζησε στους Σολούς της Κιλικίας
και ούτε αυτός με το έργο του, αφήνει να
εννοηθεί ότι οι λαοί της Μεσοποταμίας
ασκούσαν Ωροσκοπιακή Αστρολογία. Στα
ποιήματα του Άρατου για πρώτη φορά
περιγράφονται με ακρίβεια οι 48 αρχαίοι
Αστερισμοί αλλά και πολλά άστρα τ’
ουρανού. Στο μέρος του ποιήματός του
που ονομάζεται "Διοσημεία", κάνει
προβλέψεις Αστρολογικής χροιάς χωρίς
να είναι Ωροσκοπιακή Αστρολογία.
κοιτάξτε τα άκρα της Σελήνης
...
αν είναι λεπτή και καθαρή την τρίτη μέρα
δείχνει πως θα’χουμε ξαστεριά
αν είναι λεπτή και κόκκινη θα 'χουμε αέρηδες
...
(απόσπασμα από το έργο του Άρατου του Σολέως,
"Διοσημεία")
Ο Ίππαρχος (190 έως 120 π.Χ.) θεωρείται ο στυλοβάτης της Αστρονομίας, διότι ανακάλυψε τη μεταπτωτική κίνηση με κλόνιση της Γης γύρω από τον άξονά της. Ανακάλυψε δηλαδή τη μετάπτωση των ισημεριών. Υπολόγισε μάλιστα με ακρίβεια την μετακίνηση του σημείου «γ» της τομής του ουράνιου ισημερινού με την εκλειπτική στα 26.000 έτη.
Από την εποχή του Ίππαρχου πέρασαν πάνω από 200 χρόνια για να φθάσουν οι Έλληνες Αστρονόμοι-Αστρολόγοι με κορυφαίους τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, τον Vaetius Valens και τον Δωρόθεο της Σιδώνας στην ανακάλυψη του Ωροσκοπίου που γνωρίζουμε ότι εφαρμόζει η Δυτική Αστρολογία σήμερα.
Ιδιαίτερα ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (87 έως 165 μ.Χ.), με τα έργα του θα περιγράψει με αδρές γραμμές τις αρχές της Ωροσκοπιακής Αστρολογίας. Με την "Μεγάλη Μαθηματική Σύνταξη" θα εισηγηθεί την θεωρία των επικύκλων για την κίνηση των πλανητών, ενώ με την "Τετράβιβλο" θα κάνει γνωστή την Αστρολογική Θεωρία του. Τεράστιο ρόλο στη θεωρητική κατάρτιση του Κλαύδιου Πτολεμαίου έπαιξε η διαμονή του δίπλα στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας όπου μπορούσε να διαβάσει τα περισσότερα από τα συγγράμματα του γνωστού αρχαίου κόσμου.
Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος έχει ήδη στα χέρια του τα επιστημονικά επιτεύγματα και θεωρίες των προηγούμενων φιλοσόφων και επιστημόνων όταν διατυπώνει την Αστρολογική του Θεωρία. Χρησιμοποιεί λοιπόν:
1. Την θεωρία του Αριστοτέλη για την προέλευση των γήινων από τα 4 στοιχεία: Φωτιά, νερό, αέρας, Γη
2. Την προέλευση των άστρων και πλανητών από τον αιθέρα
3. Tον πίνακα των Αστερισμών
4. Tους 12 ζωδιακούς Αστερισμούς
5. Tον πίνακα του Ίππαρχου με 1000 περίπου Άστρα
6. Tη θεωρία του Ίππαρχου για τη μετάπτωση των Ισημεριών
7. Τα "Aστρονομικά" του Μανίλιου (Έλληνα της Ιωνίας με λατινικό όνομα)
8. Το έργο του Ποσειδώνιου (έλληνα φιλόσοφου και Αστρονόμου, 135 έως 50 π.Χ.)
Μετά τον Πτολεμαίο θα ασχοληθούν με την Αστρολογία ο Γαληνός (128 έως 200 μ.Χ.), ο Φίρμικος Μάτερνος (αρχές 4 ου αιώνα μ.Χ.). Οι Άραβες Αλ-Κιντί, Αμπού-Μάσαρ (8ος αι.). Μετά την κατάληψη της Αιγύπτου, ήρθαν σε επαφή με την Ελληνιστική κληρονομιά και την ανέπτυξαν περαιτέρω.
Εμπλούτισαν τη θεωρία των κλήρων των Ελλήνων (που ήταν επτά: Κλήρος της Ανάγκης, του Έρωτα, του Δαίμονα, της Τόλμης, της Νέμεσης, της Νίκης και της Τύχης) και έφθασαν στους 97 και αργότερα τους 143. Πολλά από τα στοιχεία τους και ιδιαίτερα ο κλήρος της τύχης χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.
Ο μεγάλος Άραβας αστρολόγος Αλ-Μπιρουνί έφτιαξε ακριβείς πίνακες και χώρισε την Αστρολογία σε 5 μέρη:
1. Μετεωρολογία
2. Φυτά
3. Ζώα και ανθρωπότητα
4. Ζωή και ευημερία του ατόμου
5. Ενέργειες και ενασχολήσεις του ατόμου
Τα χρόνια του Μεσαίωνα η μελέτη και εξάσκηση της Αστρολογίας ήταν δύσκολη στην Ευρώπη λόγω της αρνητικής διάθεσης της Εκκλησίας. Αυτός είναι ο λόγος που η ανάπτυξη της πέρασε στους Άραβες.
Η όποια ενασχόληση στην Ευρώπη αφορά τη μετάφραση έργων των επιφανέστερων Αράβων αστρολόγων: το 1120-1130 ο Αδελάδος του Μπαθ μετέφρασε τους πίνακες του Αλ-Χοβαρίζμι, το 1140 ο Ερμάνος της Καρίνθιας μετέφρασε τη "Μεγάλη Εισαγωγή στην Επιστήμη της Αστρολογίας" του Αμπού-Μάσαρ. Μεταφράστηκε επίσης η Τετράβιβλος του Κλαύδιου Πτολεμαίου το 1138 από τον Πλάτωνα του Τίβολι. Ενώ στην Ισπανία ο Γεράρδος της Κρεμόνα μετέφρασε από τα Αραβικά την "Αλ-Μαγέστη", που είναι φυσικά η "Μεγάλη Μαθηματική Σύνταξις" του Πτoλεμαίου.
Κατά την Αναγέννηση πληθαίνουν οι άνθρωποι που υποστηρίζουν την Αστρολογία. Οι φωνές της Καθολικής εκκλησίας μετριάζονται και νέα έργα κάνουν της εμφάνισή τους. Κεντρικές φυσιογνωμίες της εποχής είναι οι εξής: Μαρσίλιο Φιτσίνο (1433-1499), Τζοβάνι Πίκο ντελα Μιράντολα (1463-1494), ο μαθηματικός και ιατρός Τζιρόλαμο Καρντάνο (1501-1576), o Τομάζο Καμπανέλα (1568-1639), ο θεολόγος Έρασμος (1469- 1536), ο ιατρός Παράκελσος (1493-1541), ο μαθηματικός Τζον Ντι (1527-1608), ο ιατρός και αλχημιστής Νοστράδαμος (1503-1566).
Αλλά οι επιφανέστεροι Αστρονόμοι-Αστρολόγοι της Αναγέννησης ήταν:
1. Ο Γουΐλιαμ Λίλι (1602-1681) ο οποίος ασχολήθηκε εντατικά με την "Ωριαία Αστρολογία". Πριν από αυτόν είχε ασχοληθεί κυρίως ο Ιταλός Γκουΐντο Μπονάτι τον 13ο αιώνα.Ο Λίλι σχεδίαζε Ωροσκόπια βάσει της ώρας που έθετε ο πελάτης του ένα ερώτημα. Με το Ωροσκόπιο που κατασκεύαζε έδινε απαντήσεις και πολύ συχνά προέβλεπε σωστά. Οι πελάτες ρωτούσαν απλά πράγματα όπως αν θα ζήσει τις επόμενες 15 μέρες η άρρωστη γυναίκα τους, αν θα γύριζε ο γιός τους από τον πόλεμο.Σήμερα η Ωριαία Αστρολογία χρησιμοποιείται περιστασιακά. Υπάρχουν μάλιστα ειδικευμένοι Αστρολόγοι στο θέμα.
2. Ο Γαλιλαίος Γαλιλέι (1564-1642) που ανακάλυψε πρώτος τους 4 μεγάλους δορυφόρους του Δία: Ιώ Ευρώπη Γανυμήδη Καλλιστώ. Ανακάλυψε επίσης τους δακτυλίους του Κρόνου, τις φάσεις της Αφροδίτης, απ' όπου συμπέρανε ότι αυτή κινείται γύρω από τον Ήλιο και ότι ο Ήλιος είναι το κέντρο του πλανητικού μας συστήματος. Αυτό επιβεβαίωσε την Θεωρία του Αρίσταρχου του Σάμιου που αντέγραψε ο Κοπέρνικος. Όλα αυτά με το τηλεσκόπιο, που ανακάλυψε ο ίδιος το 1608 (κατ' άλλους το τηλεσκόπιο ανακάλυψε ο Ολλανδός Χανς Λίπερσχάϊ). Εκτός από μαθηματικός και Αστρονόμος, ο Γαλιλαίος ήταν και αστρολόγος στην Αυλή των Μεδίκων στην Φλωρεντία.
3. Ο Δανός Τύχο Μπράχε (1546-1601) γνωστός για τον ακριβή πίνακα αστεριών που κατάρτισε από το παρατηρητήριο του "Ουράνιμποργκ" στο νησί Βεν. Ήταν μεγάλος υπέρμαχος της Αστρολογίας και θεωρούσε ότι οι πλανήτες διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας.
4. Ο Γιοχάνες Κέπλερ (1571-1630) ήταν συνεργάτης του Μπράχε και μαθηματικός. Παρατηρώντας την τροχιά του Άρη ανακάλυψε τους πρώτους δυο νόμους του για τις κινήσεις των πλανητών:
Γιοχάνες Κέπλερ (πορτρέτο από άγνωστο ζωγράφο)
Ι. Οι πλανήτες κινούνται σε ελλειπτικές τροχιές γύρω από τον Ήλιο, με αυτόν σε μια από τις εστίες της Έλλειψης.
II. Η ακτίνα που ενώνει τον Ήλιο με έναν πλανήτη, σε ίσους χρόνους διαγράφει ίσες επιφάνειες.Οι νόμοι αυτοί που ισχύουν στην φύση αποκαλύφθηκαν με το βιβλίο του: "Νέα Αστρονομία". Στο έργο του "Οι αρμονικές του κόσμου" (1619), ανέπτυξε τον τρίτο νόμο του για τις κινήσεις των πλανητών:
III. Τα τετράγωνα των αστρικών περιόδων των πλανητών είναι ανάλογα των κύβων των μεγάλων ημιαξόνων των τροχιών τους.