Een vervloekte viking
Patrick Brannigan
Smashwords Edition
Copyright 2011 Patrick Brannigan
Smashwords Edition, License Notes
This ebook is licensed for your personal enjoyment only. This ebook may not be re-sold or given away to other people. If you would like to share this book with another person, please purchase an additional copy for each recipient. If you’re reading this book and did not purchase it, or it was not purchased for your use only, then please return to Smashwords.com and purchase your own copy. Thank you for respecting the hard work of this author.
~
De middagzon bescheen de minaretten, paleizen en lusthoven van de stad Moutayam. Lijsters kwinkeleerden in gouden kooitjes, de geur van jasmijn bezwangerde de lucht en overal klonk het geklater van fonteinen; een weldaad vergeleken met de woestijn die de stad omringde. Behalve aan de westzijde, want daar strekte de oceaan zich uit naar eindeloze verten. De zee had de stad bezoekers gebracht. Her en der klonken vanuit de medina kreten van ketellappers en ezeldrijvers die onverwachts opbotsten tegen blondharige vreemdelingen, maar uit de Soek der Magie kwam het meeste rumoer.
‘Hoe weet ik zeker dat het werkt?’ schreeuwde Grim. In de steeg buiten de winkel blokkeerden drie van zijn mannen het zonlicht dat door de deuropening naar binnen sijpelde. Hij zwaaide nog op zijn zeebenen en het zout van de zeereis klitte zijn haren samen. Terwijl hij de apotheker zijn zwaard tegen de keel drukte, bekeek Grim wantrouwig een flesje, nauwelijks groter dan zijn halve pink, afgesloten met een piepkleine kurk en gevuld met een scharlakenrode vloeistof.
‘U bent hier in Moutayam, de Stad der Wonderen,’ lispelde de apotheker. ‘Natuurlijk werkt het. Gegarandeerd. Daar is de prijs ook naar.’ Voorzichtig probeerde de apotheker het zwaard weg te duwen, maar hij slaagde er alleen in om zijn vingers te snijden.
‘De prijs? De prijs om in dit achterlijke oord te geraken was al hoog genoeg,’ schreeuwde Grim. ‘We konden de piraten uit Tanger nauwelijks van ons afslaan. Windstiltes, watergebrek – we hebben onze portie wel gehad! En die vervloekte stormen! Nog nooit,’ hij spuwde op de stoffige vloer van de winkel, ‘heb ik ook maar een week op zee gevaren zonder dat het ging stormen. Heb jij enig idee hoe vervelend dat is, storm op zee?’
De apotheker schudde heel voorzichtig zijn hoofd. ‘Ondanks uw tegenslagen moet ik toch aandringen op betaling,’ fluisterde hij. ‘Voor uw eigen veiligheid. Ieder moment kan een patrouille van het garnizoen voorbij komen, ziet u. Rond deze tijd komen ze een kleine, wekelijkse som gelds ophalen, in ruil voor bescherming tegen rovers. Onze emir houdt namelijk bijzonder veel van geld en rovers zijn slecht voor zaken. Hij is geneigd om bandieten te spietsen op roestige speren, die u ongetwijfeld op de stadswallen heeft zien prijken.’
Grim stak zijn zwaard weg en plofte op een poef, waardoor een wolk woestijnstof opstoof. De speren waren hem niet ontgaan. Hij wierp een buidel op de toonbank.
‘Ziehier mijn betaling voor uw magie. Verzameld met het hartenbloed van mijn mannen.’ Fronsend monsterde Grim het flesje terwijl de apotheker zijn keel betastte en vervolgens de buidel opende.
‘Amber, het noordelijke goud!’ Het gezicht van de apotheker werd achtereenvolgens verwrongen door verbazing en begeerte, voordat hij zich wist te beheersen. ‘Hoe heeft u zo’n hoeveelheid weten te verzamelen?’ vroeg hij nonchalant.
‘Zoals ik al zei: met bloed,’ sprak Grim kortaf. ‘Nu de betaling is afgehandeld rest ons slechts de kwestie van de betrouwbaarheid van uw drank.’ De apotheker haalde zijn schouders op, leunde afwachtend achterover en nam een slok thee. Zijn blik bleef onafgebroken op het amber rusten.