ปีก Dream Girl ของผลตอบแทนภูมิปัญญาเพื่อ Nest
Smashwords edition
Text by
Onanong Janchuey
eISBN 978-616-222-059-3
Published by www.bangkokbooks.com
E-mail: info@bangkokbooks.com
Text Copyright© Onanong Janchuey
All rights reserved.
No part of this book may be reproduced, copied, stored or transmitted in any form without prior written permission from the publisher.
This ebook is licensed for your personal enjoyment only. This ebook may not be re-sold or given away to other people. If you would like to share this book with another person, please purchase an additional copy for each recipient. If you are reading this book and did not purchase it, or it was not purchased for your use only, then please return to bangkokbooks.com and purchase your own copy. Thank you for respecting the hard work of this author.
***
Interested in publishing your manuscript or selling your ebook on iTunes,iBooks, Amazon, Google, Barnes & Noble, Borders and bangkokbooks.com?
Contact us at info@bangkokbooks.com or visit www.bangkokbooks.com
----
นกน้อยบินกลับมาตายรัง
เล่มที่ 4
โรเจอร์ คนเรานะ พรหม จะกำหนดกฎเกณฑ์ คู่บุญ คู่กรรม ถ้าจะต้องมาแต่งงานกัน อยู่ด้วยกัน ถึงจะไกลคนละซีกโลก ฝากมหาสมุทร ต่างชาติ ต่างภาษา ศาสนา ก็ต้องมีเหตุ มีอันเป็นต้องให้ได้พบ ได้แต่งงานกันจนได้แหละ เช่นเราเป็นตัวอย่าง ไง โรเจอร์ แอนอยู่ถึงเมืองไทย โรเจอร์อยู่ถึงอเมริกา คนละซีกโลกกันแท้ ๆ แอนก็ยังมาพบ โรเจอร์และแต่งงานกับโรเจอร์ได้ มันไม่น่าเชื่อเลยนะ แต่มันก็เป็นไปได้ อย่างน่าพิศวง มนุษย์ไม่ต่างกันหรอก เชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ ศาสนา ได้แบ่งแยกให้มนุษย์ มีความเป็นอยู่ที่ไม่เหมือนกัน ต่างกันไปตามภูมิประเทศ และสิ่งแวดล้อม หากแท้จริง มนุษย์เกิดมาเพื่อสนองความต้องการของชีวิต ป้องกันตัวเองเพื่อความอยู่รอด ยับยั้งชั่งใจด้วยเหตุผลอันสมควร แล้วพากันตายจากไป ไม่มีใครรู้ว่าจุดจบที่แท้จริงนั้นอยู่ที่ไหน คนเกิด คนตาย วนเวียนเหมือนวงกลม ไม่มีวันจะสิ้นสุด ซึ่งไม่มีใครสามารถรู้ได้ เป็นไปตามประกาศิตจากฟ้าเบื้องบนที่ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่า จริงหรือเท็จประการใด
พื้นฐานแห่งจิตใจ ตลอดจนกลไกด้านความนึกคิด ก็ไม่ได้แตกต่างกันเลย ด้วยอิทธิพล สิ่งใดนะ โรเจอร์ มหาสมุทรขีดคั่นเราให้แตกต่างกัน เธอและฉันก็ยังโคจรมาพบกันจนได้ ประกาศิตจากเบื้องบนฉมังดีแท้ทีเดียว มนุษย์-มนุษย์เรา เขาเหล่านั้นมาจากไปไหนและตายจากไปยังที่แห่งใด ที่แน่นอนที่สุดก็คือ เมื่อทำดี ผลดีจะตอบสนอง เมื่อทำชั่ว เขาก็จะรับเคราะห์กรรม แต่ใครเป็นผู้มีอำนาจเหนือสิ่งเหล่านี้ ฟ้าเบื้องบนกระนั้นหรือ บนท้องฟ้าที่กระจ่างงดงามนั้น มีอำนาจอะไร ดลบันดาลให้มนุษย์มีวิถีชีวิตที่ต่างกัน คำถามโลกแตก ปฏิกิริยาปราศจากที่ยึดเหนี่ยว ทุกอย่างพิสูจน์ไม่ได้
เรื่องของภพภูมิเทวดา และนรกสวรรค์ เป็นเรื่องที่ไม่อาจจะพิสูจน์ได้ด้วยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ เราจะรู้จะเห็นได้ต้องอาศัยการสัมผัสรับรู้ทางจิตเท่านั้น นะโรเจอร์ และจิตที่จะสัมผัสได้อย่างชัดเจนนั้นก็ต้องได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีแล้วในระดับหนึ่ง แต่ก็ยังมีคนทั่วไปซึ่งอาจรู้สึกได้ด้วยตนเอง ดังเช่น หลวงปู่อ่อน โรเจอร์จำได้ไหม ตอนท่านยังมีชีวิตอยู่เราจะไปกราบท่านเคารพท่านมาก โรเจอร์ไปทุก ๆ ครั้ง ก็จะไปบีบนวดให้ท่าน หลวงปู่เองก็มีความเมตตาต่อคุณมากนะโรเจอร์ จำได้ไหม
หลวงปู่ท่านสามารถสัมผัสรับรู้ทางจิตได้ ท่านเคยบอกกับแอนว่า มีฝรั่งไปกราบท่าน ก็มีมาก แต่ไม่มีใครคนไหนที่มีความรู้สึกผูกพัน และสนิทสนมเช่นกับคุณโรเจอร์ หลวงปู่อ่อนท่านอยากทราบว่า เพราะเหตุไร โรเจอร์จึงเป็นฝรั่งคนเดียว ที่ท่านเมตตาเป็นพิเศษกว่าคนอื่น ๆ หลวงปู่ท่านก็เลยนั่ง ใช้จิตสัมผัสดูในอดีตดูในอดีตชาติก่อนของโรเจอร์ เคยเป็นลูกหลานของท่านมา นี่แหละคือจิตสัมผัสแหละโรเจอร์
โรเจอร์ค่ะ โรเจอร์รู้มัยค่ะ ที่แอนดิ้นรนมาใช้ชีวิตอยู่ที่อเมริกานี้ ก็เพราะแอนต้องการหนีชีวิตที่ผิดหวัง หนีความรัก หนีความขมขื่น หนีความเจ็บช้ำ หนีความปวดร้าว หนีหัวใจ หนีชีวิตที่ล้มลุกคลุกคลาน หนีความยากจน หนีการเร่ร่อน หนีชีวิตที่ไม่มีอะไรแน่นอน หนีความโหดร้าย ทารุณ แอนต้องการหนีทุก ๆ อย่างไปให้ไกลแสนไกลเท่าที่แอนจะไปได้ แอนต้องการฝังทุก ๆ อย่างที่เกิดขึ้นกับชีวิตของแอนให้มันจมหายไปกับชีวิตของแอนให้มันจมหายไปกับความทรงจำของ- ของแอน
มาบัดนี้ แอนมามีชีวิตใหม่ คนใหม่ หัวใจอันใหม่ ในพื้นแผ่นดินใหม่ โลกใหม่ ดังนั้น ชีวิตของแอนจึงมีโอกาสลุกขึ้นได้อีกครั้ง และก็คงจะยืนหยัดต่อไป เพื่อเป็นกำแพงบังแดด บังลม บังพายุ บังฝน ให้กับชีวิตครอบครัวของแอนต่อไป ดังนั้น ชีวิตของแอนเวลานี้จึงมีชีวิตอยู่เพื่อพ่อแม่ พี่น้อง ลูกหลานของแอนเท่านั้น แอนยอมเสียสละทุก ๆ อย่างเพื่อให้แม่ น้องมีความสุขในชีวิต
โรเจอร์ค่ะ ขอให้โรเจอร์จงดีใจและภูมิใจเถอะว่า ชีวิตของโรเจอร์และแอน เราได้มีโอกาสช่วยครอบครัว ช่วยเหลือ อุ้มชู พวกน้อง ๆ หลาน ๆ และแม่ ให้เขามีความสุข ให้เขาได้มีที่พึ่ง คือ เรามีค่าสำหรับเขามาก พวกเขาต้องการเรานะ โรเจอร์ค่ะ พระผู้เป็นเจ้า ต้องการให้สองคนเรา เป็นผู้ช่วยเหลือ อุ้มชู เป็นที่พึ่งของเขา ดังนั้น ขอให้โรเจอร์จงดีใจ และภูมิใจในตัวโรเจอร์เถอะ ซึ่งหลายร้อยล้านคนนักที่ไม่มีโอกาสที่จะทำได้เหมือนเราเลย เราสองคนเป็นคนที่มีค่าที่สุดแล้วค่ะ โรเจอร์
ผมก็ดีใจมากที่สุด ที่มีโอกาสได้อุปการคุณแม่ น้อง ๆ และหลาน ๆ ของแอน ครอบครัว ของแอน ก็เป็นครอบครัวของผมเช่นเดียวกัน ขอบ-ขอบคุณพระเจ้าที่ให้ให้เราได้มีโอกาสได้ได้มีประโยชน์ ได้ช่วยเหลือครอบครัวเช่นนี้ THANK GOD
โรเจอร์รู้มั้ยค่ะ คนเรานะ พรหม จะกำหนดกฎเกณฑ์ คู่บุญ คู่กรรม ให้เรา ถ้าจะต้องมาแต่งงานกัน อยู่ด้วยกัน ถึงจะไกลคนละซีกโลก ฝากมหาสมุทร ต่างชาติ ต่างภาษา ศาสนา กันยังไง ก็ต้องมีเหตุ มีอันเป็นต้องให้ได้พบ ได้แต่งงานกันจนได้แหละ เช่นเราเป็นตัวอย่างไงละ โรเจอร์ แอนอยู่ถึงเมืองไทย โรเจอร์อยู่ถึงอเมริกา คนละซีกโลกกันแท้ ๆ เราก็ยังอุตส่าห์มาพบกัน และแต่งงานกันได้ มันไม่น่าเชื่อเลยนะ โรเจอร์ แต่มันก็เป็นไปได้อย่างน่าพิศวง มนุษย์ไม่ต่างกันหรอก เชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ ศาสนา ได้แบ่งแยกให้มนุษย์ มีความเป็นอยู่ที่ไม่เหมือนกัน ต่างกันไปตามภูมิประเทศ และสิ่งแวดล้อมต่างหาก แท้จริงแล้วมนุษย์เกิดมาเพื่อสนองความต้องการของชีวิต ป้องกันตัวเองเพื่อความอยู่รอด ยับยั้งชั่งใจด้วยเหตุผลอันสมควร แล้วพากันตายจากไป ไม่มีใครรู้ว่าจุดจบที่แท้จริงนั้น อยู่ที่ไหน คนเกิด คนตาย วนเวียนเหมือนวงกลม ไม่มีวันจะสิ้นสุด ซึ่งไม่มีใครสามารถรู้ได้ เป็นไปตามประกาศิตจากฟ้าเบื้องบนที่ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่า จริงหรือเท็จประการใด แต่มนุษย์เราก็มีอยู่อย่างหนึ่ง คือ พื้นฐานแห่งจิตใจ ตลอดจนกลไกด้านความนึกคิด ก็ไม่ได้แตกต่างกันเลย ด้วย ด้วยอิทธิพล สิ่งใดนะ นะ โรเจอร์ มหาสมุทรขีดคั่นเราให้แตกต่างกัน เธอและฉันก็ยังโคจรมาพบกันจนได้ ประกาศิตจากเบื้องบนฉมังดีแท้ทีเดียว เฮ้อ มนุษย์เรา เขาเหล่านั้นมาจากไหนและตายจากไปยังที่ แห่งใด ที่แน่นอนที่สุดก็คือ เมื่อทำดี ผลดีจะตอบสนอง เมื่อทำชั่ว เขาก็จะรับเคราะห์กรรม แต่ใครเป็นผู้มีอำนาจเหนือสิ่งเหล่านี้ ฟ้าเบื้องบนกระนั้นหรือ บนท้องฟ้าที่กระจ่างงดงามนั้น มีอำนาจอะไร ดลบันดาลให้มนุษย์มีวิถีชีวิตที่ต่างกัน คำถามโลกแตก นะ นะ โรเจอร์ คือ ปฏิกิริยามันปราศจาก ที่ยึดเหนี่ยวทุก ๆ อย่าง ไม่มีอะไรเลย
โรเจอร์ โรเจอร์ จับดูท้องแอนสิ โรเจอร์ เมื่อสองเดือนที่แล้ว แอนให้โรเจอร์จับดู มันเป็นก้อนแข็ง ๆ เท่าไข่ได้ และโรเจอร์บอกแอนว่า อาจจะเป็นกล้ามเนื้อ เพราะแอนปั่นจักรยาน ออกกำลังกาย และบริหารร่างกายมาก ก็คงจะเป็นกล้ามเนื้อ โรเจอร์จำได้ไหมจ๊ะ แต่มาตอนนี้มันใหญ่ขึ้นมาก ท้องแอนก็โตขึ้นทุก ๆ วัน โตจนผิดปกติ แอนไม่เคยท้องโตถึงขนาดนี้เลยนี่ โรเจอร์ แอนก็ไม่ได้อ้วนขึ้นสักหน่อย หล่อนนอนลง โรเจอร์สามีจับดูที่ท้องของหล่น ก็พบว่ามีก้อนใหญ่แข็งโตขึ้นจริง ๆ มัน มันโตขึ้นจริง ๆ นะแหละ แอน โรเจอร์ แอนต้องไปหาหมอ ตรวจดูให้รู้แน่ ว่าเป็นอะไร อาจจะเป็นอะไรสักอย่างแน่ ๆ นะ OK วันนี้ผมไปทำงาน ผมจะโทรไปนัดหมอไว้นะ แอน ค่ะโรเจอร์
MRS ANANIC มีอะไรที่ไม่สบายหรือ ใช่ค่ะ คือ ท้องของดิฉันมันโตขึ้นทุก ๆ วัน จนผิดปกติ และมีก้อนแข็ง ๆ ก้อนใหญ่ในท้อง แต่ก็มีรอบเดือนทุก ๆ เดือน แต่สามเดือนที่ผ่านมา มาน้อยมาก มาเพียงวันเดียว ออกมา สองสามหยด เท่านั้นก็หมดไป โดยเฉพาะเดือนนี้ มาช้ากว่าทุก ๆ เดือน ตั้งสิบวันค่ะ และมาเพียง สองสามหยด พอให้รู้ว่า มีรอบเดือนเท่านั้นค่ะ อื้อ อื้อ ยู ใช้ยาคุมหรือเปล่าค่ะ เปล่าเลยค่ะ ตลอดชีวิต ดิฉันไม่เคยรู้จักยาคุมเลยค่ะ และยูเคยมีลูกมาก่อนหรือเปล่า ป่ะเปล่าเลยค่ะ ไม่เคยมีเลย ยูแต่งงานมา กี่ปีแล้วละ หกปีครึ่งแล้วค่ะ ถ้าอย่างนั้น หมอจะตรวจภายในก่อน ว่าเป็นอะไร ยูขึ้นนอนบนเตียงเลย และถอดกางเกงออกให้หมด ทั้งนอกทั้งในด้วย หล่อนขึ้นไปนอนบนเตียงในห้องตรวจ และต้องถอดกางเกงออกหมด หมอจับขาของหล่อน ใส่เหล็กถ่างขาที่ปลายเตียง แล้วหมอก็จัดการ แหย่นิ้วมือลงไปที่ของลับของหล่อน.. แล้วหมอก็พูดขึ้นว่า ใช่ยูตั้งครรภ์ ได้สามเดือนแล้ว... ฮา หมอว่าอย่างไรนะ ยู ตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้วนะ โอ้จริง ๆ หรือนี่ เป็นไปได้หรือนี่ หมอ แต่ดิฉันก็มีรอบเดือนทุก ๆ เดือนนี่ค่ะ คุณแอน บางคนก็มีรอบเดือน ทั้ง ๆ ตั้งครรภ์ได้เหมือนกันนะ เอาอย่างนี้นะ คุณแอน เพื่อความแน่นอน พรุ่งนี้ ยูเอาปัสสาวะ ไปให้โรงพยาบาลตรวจดูให้รู้แน่ว่า ยูตั้งครรภ์หรือเปล่า นี่ยู เอาขวดนี้ไป แล้วยูตื่นนอนตอนเช้า ยูก็ปัสสาวะใส่ในขวดนี้ แล้วเอาไปให้หมอโรงพยาบาลตรวจดู จะได้รู้ผลที่แน่นอนนะ ค่ะ หมอ หล่อนและโรเจอร์กลับบ้านด้วยความตื่นเต้นดีใจ ส่วนแอน หล่อนบอกไม่ถูกว่าหล่อนดีใจตื่นเต้นแค่ไหน หล่อนนอนไม่หลับทั้งคืน เพราะความดีใจ หล่อนคิดวาดภาพเอาไว้ว่าจะซื้อของให้ลูกน้อยของหล่อนมากมาย... โรเจอร์-โรเจอร์ จะตั้งชื่อลูกว่ายังไงคะ โรเจอร์ ผมยังคิดไม่ออกว่าจะตั้งชื่อลูกยังไงดี ผมคิดว่า แอนอย่าพึ่งตื่นเต้นให้มากเลย เพราะเรายังไม่รู้แน่ว่าแอนมีครรภ์ จริงหรือเปล่า ต้องรอฟังผล การตรวจปัสสาวะ พรุ่งนี้ก่อนนะ แอน แอนนอนเสียเถอะ แต่แอนนอนไม่หลับนี่ค่ะ โรเจอร์ แอนดีใจจนบอกไม่ถูกเพราะแอนอยากมีลูกมานานแสนนาน แล้ว แต่แอนก็ไม่มีจนแอนคิดและปลงเสียแล้วว่า ตลอดชีวิตของแอน คงไม่มีโอกาสที่จะมีลูกเหมือน คนอื่น ๆ เขาเลย แล้วมาจู่ ๆ ก็บอกว่า แอน ท้อง แล้วจะไม่ให้แอนดีใจตื่นเต้นยังไงค่ะ โรเจอร์ เอาเถอะ แอนเราต้องรอผลการตรวจปัสสาวะ พรุ่งนี้ก่อนนะ วันรุ่งขึ้น แอน สามี เอาปัสสาวะ ไปที่โรงพยาบาลให้หมอตรวจ แล้วก็ต้องไปทำงานด้วย แอน หล่อน อยู่บ้าน หล่อนนั่งนับ เวลา ชั่วโมง รอให้สามีกลับมาบ้านด้วยความกระวนกระวายใจ เพื่ออยากจะรู้ผลการตรวจ ว่าหล่อนตั้งครรภ์ จริงหรือไม่ บ่ายโมงตรง ขณะที่หล่อนนอนอยู่บนเตียงนั้น หล่อนก็ได้ยินเสียงไขกุญแจประตูหน้าบ้านดังคริก หล่อนหัวใจแทบจะหยุดเต้น เพราะนั่นการรอคอยของหล่อนก็มาถึงแล้ว หัวใจของหล่อนเต้นแรง สั่นระทึก โรเจอร์ โรเจอร์ นั่น โรเจอร์ใช่ไหมค่ะ ใช่ แอน ผมเอง โรเจอร์เดินตรงไปหาหล่อนที่เตียง โรเจอร์ หมอตรวจได้ผลอย่างไร แอน ท้องใช่ไหม โรเจอร์ แอนท้องใช่ไหม หล่อนระล่ำระลัก ถามสามีด้วยความตื่นเต้น แต่หล่อนก็ไม่ได้รับคำตอบออกมาจากปากของสามีเลย โรเจอร์นั่งมองหน้าภรรยา ด้วยความสงสาร โรเจอร์บอก แอนซิ โรเจอร์ หมอบอกว่ายังไง แอนจะมีลูกใช่ไหม ใช่ไหม โรเจอร์สั้นศีรษะไปมา แล้วน้ำตาไหลรินอาบแก้ม ไม่ ไม่ แอน ไม่ได้ท้อง แอน ไม่มีลูกหรอก ผมเสียใจ แอน แอน หล่อน หน้าผิดหวังและสลดลงเล็กน้อย แล้วแอนเป็นอะไรค่ะ โรเจอร์ หมอบอกว่า แอนเป็นเนื้องอกในมดลูกจ๊ะ แอน โรเจอร์ตอบ ภรรยาพร้อมทั้งเสียงสะอื้น และน้ำตานองหน้า ส่วนแอน หล่อนไม่มีอาการตกใจหรือหวาดกลัวความตาย แม้แต่น้อย หล่อนกับยิ้มหน้าระรื่น เพราะเตรียมใจของหล่อน พร้อมอยู่เสมอ และหล่อนก็ปลงตกมานานแล้ว ดังนั้น หล่อนจึงไม่หวาดวิตกอะไรเลย หล่อนกลับยิ้มให้ทุก ๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นความตาย หรือมีชีวิตอยู่ หล่อนก็ยินดีและพร้อมอยู่แล้ว ดังนั้น หล่อนจึงไม่ตกใจและเสียใจอะไรเลยแม้แต่สักนิด หล่อนจึงกอดสามีให้เอาหัวมาแนบอกของหล่อน แล้วหล่อนก็พูดขึ้นว่า โรเจอร์อย่าร้องไห้สิ โรเจอร์ มนุษย์และสัตว์ในโลกนี้ ก็ต้องถึงวันจุดจบของชีวิต ด้วยกันทุก ๆ คนนั่นแหละ ผิดกันอยู่ตรงที่ว่า ใครจะถึงจุดจบของชีวิต ช้าหรือเร็วเท่านั้น แต่จะช้าหรือเร็วมันก็ลงเอยเหมือนกันหมดนั่นแหละนะ ไม่มีใครที่จะอยู่ได้ตลอดไปหรอกนะ แอนจะตายเดี๋ยวนี้หรือ แก่แล้วค่อยตายมันก็ไม่ผิดอะไรกันไม่ใช่หรือ โรเจอร์ ถึงยังไง ยังไง ก็ต้องตายอยู่ดีนั่นแหละ ดังนั้น ในเมื่อแอนได้ทำหน้าที่ของแอนได้สมบรูณ์แล้ว แอนหมดหน้าที่ของแอนแล้ว พระผู้เป็นเจ้า ต้องการให้แอนกลับไปแล้ว ก็เท่านั้นเอง โรเจอร์สะอื้นดังโฮ แอน อย่าพูดยังงั้นสิ ผมยังไม่อยากให้แอนตายจากผมไป ผมไม่ต้องการสูญเสียแอนไป ผมรักแอน ผมต้องการแอน โรเจอร์สัญญา แอน ขอร้องอะไรสักอย่าง โรเจอร์จะรับปาก และทำตามที่แอนขอร้องได้ไหม โรเจอร์ ผมยินดีทำตามแอน ขอร้องทุก ๆ อย่างจ๊ะ แอน ดีแล้ว ถ้าแอนตายไปแล้ว โรเจอร์อย่าทอดทิ้งแม่ ครอบครัวของแอน แอนขอให้โรเจอร์ส่งเสียดูแลช่วยเหลือ แม่ น้อง ๆ หลาน ๆ ของแอน เหมือนอย่างที่แอนทำอยู่ตลอดมา ขอให้โรเจอร์ทำหน้าที่นี้แทนแอนด้วย ถ้าโรเจอร์รักแอน โรเจอร์สัญญาแอนซิโรเจอร์ว่าโรเจอร์จะรับหน้าที่นี้แทนแอน เพื่อแอน ผมสัญญาจะทำตามที่แอนขอร้องทุก ๆ อย่าง แต่แอนอย่าพูดเช่นนี้ ได้ไหม ผมไม่อยากให้แอนพูดอย่างนี้ ผมไม่ต้องการที่จะสูญเสียแอนไป โรเจอร์ สามีรับปาก ให้สัญญา กับหล่อนด้วยเสียงสะอื้น น้ำตานองหน้า โรเจอร์-โรเจอร์ และมีอีกอย่างหนึ่งที่แอนจะขอให้ โรเจอร์ทำให้แอน ถ้าแอนตายไปแล้ว โรเจอร์เอาดอกกุหลาบไปปลูกไว้ที่หลุมฝังศพของแอนด้วยนะ แอนชอบดอกกุหลาบมากนะคะ โรเจอร์ แอนเลิกพูดเรื่องนี้เถอะนะ พรุ่งนี้หมอนัดให้ไปตรวจอีก หมอต้องการเจาะเอาเลือดและปัสสาวะแอนไปตรวจอีก ผมหวังว่า หมอคงมีทางช่วยแอนได้แน่ ๆ แอน พร้อมอยู่เสมอ ค่ะ โรเจอร์ แอนจะตาย หรือจะอยู่ แอนก็พร้อมอยู่นานแล้ว ดังนั้น แอนจึงไม่มีความตกใจ หรือหวาดกลัว แต่แต่น้อยค่ะ วันรุ่งขึ้น โรเจอร์พาภรรยาไปพบหมออีกตามนัด หมอได้ฉีดยาให้ 3 เข็มซ้อน และเจาะเอาเลือดไปเต็มหลอด หมอสั่งให้อดอาหารตั้งครึ่งวัน ก่อนที่จะไปพบหมอ ตั้งแต่เช้า จนเที่ยง หล่อนไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย นับตั้งแต่วันนี้อีก 2 อาทิตย์ มาพบหมอใหม่นะ วันนี้เอายาล้างปัสสาวะ ไปทดลองกินดูก่อน และหมอต้องตรวจเลือด ตรวจปัสสาวะ ให้รู้แน่ว่าเป็นอะไร อีกสองอาทิตย์กลับมาใหม่ค่ะ ค่ะ หมอ ระหว่างสองอาทิตย์ที่รอฟังผลการตรวจเลือดจากหมอนั้น โรเจอร์ไม่มีความสบายใจเลย โรเจอร์หวาดหวั่นและกลัวมาก ไม่เป็นอันจะกินจะนอนเลย ส่วนแอนหล่อนรู้ตัวว่าจะไม่มีเวลา สำหรับหล่อนนาน หล่อนจึงคิดจะทำอะไรไว้ให้โรเจอร์สามี สักอย่าง โรเจอร์ค่ะ พรุ่งนี้วันเสาร์ เราไปดูบ้านกันนะ โรเจอร์จำได้ไหม ที่เขาลงในหนังสือพิมพ์นะ เราไปดูกันพรุ่งนี้ ถ้าแอนชอบใจ แอนอาจจะตัดสินใจซื้อบ้านที่นี่ให้โรเจอร์ OK จ๊ะ แอน ผมตามใจแอนทุก ๆ อย่าง โธ่ –โธ่ พระผู้เป็นเจ้า จะลงโทษแอนหล่อนถึงขนาดนั้นเชียวหรือ แอน ผู้ซึ่งมีแต่ความดี มีแต่ความกตัญญู มีแต่การเสียสละอย่างหล่อน พระผู้เป็นเจ้าจะไม่ให้โอกาสให้ความสุขกับหล่อนบ้างหรือ ตกลง แอน หล่อนก็ตัดสินใจซื้อบ้านตามที่หล่อนคิดว่าจะทำความดี เป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตของหล่อน หล่อนซื้อบ้านหลังใหญ่สวยงาม มันเป็นบ้านในฝันของหล่อน และโรเจอร์เลยทีเดียว ราคาบ้านหลังนั้น ตกอยู่ในราว 2678.160 บาท ได้ทำหนังสือสัญญาซื้อขายกันเรียบร้อย และกำหนดย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านใหม่ในวันที่ 22 ตุลาคม 2526 นี้
ส่วนอาการเจ็บป่วยของหล่อนนั้น ท้องของหล่อนโตขึ้นมาก โตวันโตคืน แต่ก็ไม่มีอาการเจ็บปวดอะไร มีแต่อาการของคนแพ้ท้องเท่านั้น แต่หล่อนก็มีรอบเดือนมาทุก ๆ เดือน จึงเป็นการยากยิ่งที่จะเดาได้ว่าหล่อนเป็นอะไรกันแน่
โรเจอร์ เกือบสองอาทิตย์แล้วที่หมอเจาะเลือดแอนไปตรวจ พรุ่งนี้โรเจอร์โทรไปถามหมอนะ ว่าแอนเป็นอะไร ครับ ผมจะโทรไปถามหมอ พรุ่งนี้เช้าก่อน ผมไปทำงาน แอนช่วยเตือนผมอีกครั้งนะ เพราะผมอาจจะลืม ผมมันมีงาน มีเรื่องอยู่ในสมองมากบางครั้งก็ลืมไปว่าจะต้องทำอะไรบ้าง เช้า โรเจอร์ไปทำงานตามปกติ แอน หล่อนอยู่บ้านด้วยความเงียบเหงา และอยู่ในระหว่างการเป็นการตายเช่นนี้ หล่อนจึงอดคิดถึงใครคนหนึ่งเสียมิได้
คุณบอยค่ะ เวลานี้ ขณะนี้ คุณอยู่ที่ไหน ทำอะไร ขอให้คุณจงรับรู้ไว้ด้วยเถอะว่า แอน กำลังจะถึงเวลาที่จากคุณไปอยู่คนละโลกกันแล้ว เวลาที่ผ่านไป 13 ปี ที่เราจากกัน เราจากกันก็จริง แต่เรายังมีชีวิตอยู่ แต่มาบัดนี้ แอน กำลังจะตาย จากคุณไปแล้วจริง ๆ ค่ะ คุณบอย และขอให้คุณจงเชื่อเถอะว่า ตลอดเวลา 13 ปี ที่แอนจากคุณไป แอนคนนี้ก็ยังรักและคิดถึงคุณอยู่เสมอ และยังรักคุณอยู่เต็มหัวใจจนถึงวาระสุดท้ายของลมหายใจของของแอน ค่ะ ลาก่อน คุณบอย ถ้าชาติหน้ามีจริง ขอให้เราได้พบกันอีก และอย่าได้ต้องจากกันเหมือนชาตินี้เลย รักจากใจ ของแอนค่ะ...
พระพุทธองค์ท่านทรงสอนเรื่องเวรกรรม คนไหนทำกรรมเคยก่อเอาไว้อย่างไร ก่อนนั้นเคยทำกรรมไว้ชาติใด ชาตินี้จึงได้รับกรรมเคยทำก่อนนั้น ตัวฉันคงทำแต่กรรมซ้ำอยู่เสมอ ชาตินี้จึงเจอเวรกรรมเก่าเข้าย้อนผูกพัน ปวดร้าวตรอมตรมขื่นขมอนันต์ ทำดีสารพัด รางวัลที่ได้ก็คือเคราะห์กรรม โธ่เอย พระเจ้าไม่เคยปราณี ในชาตินี้ทำดีไม่เคยก่อกรรม ขอให้ผลบุญจงน้อมนำล้างเวรที่เคยทำ แต่ชาติปางก่อน สิบนิ้วประนมกราบก้มพร่ำบนบูชา กุศลทำมาจงนำข้าสิ้นเวร ดังวอน หากแม้นชีวิตสิ้นดับมร เวรกรรมทุกชาติก่อน บรรเทาผันผ่อนอย่าตามซ้ำเลย
สาธุ สาธุ ขอให้พระผู้เป็นเจ้า จงยกโทษให้กับข้าพเจ้าด้วยเถอะ
Hi HONNEY , โอ้ โรเจอร์คุณกลับมาแล้วหรือ โรเจอร์ โทรไปถามหมอไหม โทร. โทร. ครับ หมอตรวจพบว่า แอนเป็นอะไรคะ โรเจอร์ หมอบอกว่าแอนเป็นความดันต่ำเลือดน้อยจ๊ะ แอน และ วันจันทร์หมอให้แอนไปพบหมออีกนะ แอน โธ่เอย เรื่องความดันต่ำนะ มันเรื่องเก่า แอนรู้มาตั้ง 5 ปี มาแล้วว่าแอนความดันต่ำเลือดน้อย หมอบ้า ๆ ไปทีไรก็บอกว่าความดันต่ำ ไม่เคยตรวจอย่างอื่นเลย แล้วโรเจอร์ถามหมอหรือเปล่าว่า ว่าที่มีก้อนในท้องแอนนั้นมันอะไร และหมอเขาไม่ได้ตรวจหรือว่าแอนท้องมีเด็ก หรือว่าเป็นเนื้องอกกันแน่.. ผมถามหมอเหมือนกัน แอน หมอเขาบอกว่าเขาไม่ได้ตรวจเรื่องนั้น เพราะทางโรงพยาบาลก็ยืนยันมาแล้วว่า แอนไม่ได้ตั้งครรภ์ แอน เป็นเนื้องอก หมอบอก อย่างนี้จ๊ะ แอน นั่งนิ่ง แอน หล่อนนึกโกรธหมอมาก ฮึ โรเจอร์ โทรไปบอกหมอ ลืมเสียเถอะ แอน ไม่มีวันไปหาอีกหรอก ดูนี่สิ โรเจอร์ ตรวจไม่ได้เรื่องได้ราวอะไร ส่งบิลมาเก็บเงิน ตั้งสองพันบาท แอนไม่ไปให้เสียเงินหรอก แอนจะพิสูจน์ด้วยตัวแอนเอง แอนจะรอดูสัก 5-6 เดือน ก็รู้แน่นอนว่า แอนเป็นอะไรแน่ และแอนจะมีชีวิตอยู่หรือตายก็รู้ภายใน 5-6 เดือนนี่แหละ โรเจอร์ แต่ก่อนที่แอนจะตาย แอนขอให้มีโอกาสได้ไปเมืองไทยอีกสักครั้ง ไปพบแม่ พี่ น้อง หลาน ๆ อีกสักครั้ง เป็นครั้งสุดท้ายนะ โรเจอร์ เรื่องนั้น แอนไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เราก็ตกลงกันแล้วนี่จ๊ะ แอนว่าเราจะเดินทางไปเมืองไทยกันในเดือนธันวาคม 26 ที่จะถึงนี้ เหลือเวลาอีกสามเดือนเท่านั้น กำหนดออกเดินทางวันที่ 5 ธันวาคม 2526 ที่จะถึงนี้นะ แอน ค่ะ โรเจอร์ แอนอยากจะให้ถึงวันนั้นเร็ว ๆ เหลือเกิน แอนอยากจะพบแม่ น้อง ๆ หลาน ๆ และพี่ปุ๊ย พี่สาวคนเดียวของแอน
แต่หมอที่คลินิก หมอแก่อายุ 60 ก็ยืนยันว่า แอน เธอท้องแน่ ๆ ร้อยเปอร์เซ็นต์ แอน เธอก็ตื่นเต้น เชื่อหมอว่าเธอตั้งท้อง เธอไปหาซื้อของเด็กอ่อนเตรียมไว้พร้อมทุก ๆ อย่าง เต็มสองกระเป๋าใหญ่ หมดไปหลายร้อยเหรียญเลยทีเดียว
แอนเดินทางกลับไปเมืองไทย เพื่อที่จะไปคลอดบุตรที่เมืองไทย พอเธอไปถึงเมืองไทยก็รีบไปฝากท้องกับหมอที่พิษณุโลกคนแรก แต่แอนเธอได้รับคำตอบจากหมอว่า ว่า
คุณ คุณแอน คุณไม่ได้ตั้งท้องหรอก คุณไม่ได้มีเด็กแต่อย่างใด แล้ว, แล้ว มันคืออะไรค่ะ คุณหมอ ก็หมอที่อเมริกายืนยัน นอนยัน ว่าดิฉันท้องร้อยเปอร์เซ็นต์นี่ค่ะ
แต่หมอบอกคุณแอนได้เลยไม่ใช่เด็กแน่ ๆ ในท้องของคุณ คือ มันเป็นเนื้องอก และใหญ่มาก ถ้าคุณไม่เชื่อหมอ คุณก็ลองไปหาหมอหลาย ๆ หมอก็ได้นะครับ คุณแอนแน่ใจเมื่อไร แล้วค่อยมาทำการผ่าตัดนะครับ
แอนไม่แน่ใจ เธอจึงเดินทางเข้ากรุงเทพไปโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงดังมีประชาชนหนาแน่น ต้องไปนั่งคอยคิวกว่าจะถึงก็เป็นวันเลยละ
คุณแอนนี่ ถึงคิวของเธอ พยาบาลเรียกแล้ว แอนเดินไปที่โต๊ะเบอร์ 5 คุณแอนป่วยเป็นอะไร เปล่า ป่วย เอ้า แล้วจะมาหาหมอทำไมกัน ถ้าไม่เป็นอะไร เสียเวลาคนอื่นเขา
ก็ให้โอกาสฉันพูดก่อนสิ ฉันยังไม่ได้พูด ก็ใส่เอา ใส่เอา
เอ้อ ว่ามามีปัญหาอะไร
ดิฉันมาฝากท้องค่ะ ดิฉัน ท้องได้กี่เดือนแล้ว ก็ประมาณ 4-5 เดือน เอาแขนมาวัดความดัน อายุเท่าไหร่ บ้านอยู่ไหน อยู่อเมริกาค่ะ โธ่เอ๋ย อยู่อเมริกา ก็ทำไม ไม่คลอดที่อเมริกาเล้า จะมาทำไมเมืองไทย โม้มากกว่า มีบัตรแล้วหรือยัง ยัง เอ้าแล้วทำไมไม่ทำบัตร โน่นไปทางโน้น ทำบัตรใหม่ หัดดู และอ่านเสียบ้าง
นี่มันมากไปนะ ฉันไม่ได้มาให้แกใช้อำนาจด่าฉันเอา เอาอย่างนี้นะ ก็อีแค่คนบริการ ช่องยื่นบัตร ทำเป็นใหญ่ เป็นโตนะ ไม่ควรจะจ้างไอ้คนมารยาททรามอย่างนี้ มาทำงานรับใช้บริการอย่างนี้เลย มันก็อีแค่เศษหนึ่ง ส่วนของประชาสัมพันธ์เท่านั้นเอง
แอนพูดตอกหน้าให้ แล้วเธอก็เดินไปที่ช่องของทำบัตรใหม่
ในเมื่อได้บัตรแล้วก็ไปนั่งรอ พบหมอตามคิว พี่ปุ้ย แอนก็ไม่เข้าใจเลยนะ อีพวกตัวเล็กปลาซิว ปลาสร้อย เท่านั้น ตัวเล็ก ตัวน้อย มันทำไมวางอำนาจสำคัญตัวเองว่าข้านี้ใหญ่โตมากนะ พี่ปุ้ย พี่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะแอน พี่นี่เบื่อ ๆ ที่มาโรงพยาบาล ไม่จำเป็นจริง ๆ พี่จะไม่มาเลย
พี่เบื่อไอ้พวกนี้แหละ แอน
แอน อยากรู้นักพวกเขาจะรู้สำนึกหรือเปล่าไอ้ที่เงินเดือนเขากินกันอยู่ทุก ๆ เดือนนะ เงินมาจากไหน เงินใครกัน เงินภาษีอากรของประชาชนคนอย่างเรา ๆ ทั้งนั้นนะพี่ปุ้ย จริงไหม?
คุณแอน เขาเรียกแล้ว สวัสดีค่ะ , สวัสดีครับ นั่ง นั่งเลย คุณแอน ตั้งครรภ์กี่เดือนแล้วครับ ดิฉันก็คิดว่าถ้าท้องจริง ๆ ก็คงในราว 4-5 เดือนค่ะ หมอไม่เข้าใจทำไมคุณแอนบอกว่าถ้าท้องจริง ๆ ละครับ คือ คือ ว่า หมอที่อเมริกายืนยันว่า ตั้งท้อง 100% แต่หมอที่พิษณุโลกว่าไม่ได้ตั้งท้องค่ะ
อ้อ, อ้อ หมอเข้าใจละ ขึ้นนอนบนเตียงเลยครับ แอนขึ้นนอนบนเตียง หมอทำการตรวจ จนถี่ถ้วน หมอก็สงสัยอยู่นะครับ เอาอย่างนี้ หมอจะอัลตร้าซาวด์ดู จะได้รู้แน่แน่ไปเลย ค่ะ คุณหมอ OK ค่ะ
คุณดูนะครับ ดูในจอคอมนะครับ, แอน นอนดู ตามที่หมอชี้ให้ดู นี่ครับ มันก้อนเนื้อใหญ่ สองก้อน ไม่ใช่เด็กแน่นอน ถ้าเด็กเด็กก็ต้องเคลื่อนไหว และจะต้องเห็นอวัยวะ แต่นี่ไม่มีอะไรเลย เพียงแต่เป็นก้อนเนื้อเท่านั้น หมอเสียใจด้วยนะ คุณแอน คุณไม่ตั้งครรภ์ แต่คุณแอนเป็นเนื้องอกที่- ที่ในมดลูกครับ
ค่ะ คุณหมอ แอน หน้าเศร้าสลดลงเห็นได้ชัด แอนเธอเดินออกจากห้องหมอ ด้วยอาการ เหม่อ ใจลอย ไปหาพี่สาวที่นั่งรออยู่
แอน หมอว่าไง แอน แต่น้องสาวไม่มีคำตอบให้พี่สาว พี่ปุ้ยของเธอ , แอนได้แต่ส่ายหน้าไปมาเท่านั้น
ไป พี่ปุ้ย ไปจ่ายเงินแล้วกลับบ้านกัน เหนื่อยมาก วันรุ่งขึ้น แอนก็ไปหาหมออีกโรงพยาบาลหนึ่ง โรงพยาบาลเอกชน แต่ก็ได้รับคำตอบตรงกัน ทั้งสามโรงพยาบาล สามหมอ
ถึงกระนั้น แอนก็ยังหวัง ขอให้เป็นลูก อย่าเป็นเนื้องอกเลย แอนเธอรอจนครบ 9 เดือน เพราะเธอหวัง ถ้าตั้งครรภ์ 9 เดือน ก็ต้องคลอด แต่เธอรอจนจะ 10 เดือน ในเมื่อเด็กไม่คลอด นี่แหละ แอนจึงตัดสินใจเข้าทำการผ่าตัด
โรเจอร์ รู้ไหม? โรเจอร์ นั่งฟังแอนเล่าเหตุการณ์ ผมไม่เคยรู้เรื่องเลย แอนไม่เคยเล่าให้ผมฟัง ผมก็อยู่ที่อเมริกา ผมนึกไม่ถึงว่าแอนจะต้องไปประสบกับการผิดหวัง ความแปรปรวนไปความหวัง ความดีใจ กลับกลายเป็นความเศร้าหมอง ขุ่นมัวจิตใจ เจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเช่นนั้น ผมเสียใจ ผมเสียใจจริง แอน ผมเข้าใจความรู้สึกของแอน
ในวันที่ 2 มีนาคม 2527 ในห้องเบอร์ 19 ตึกกรุณา โรงพยาบาลพุทธชินราช มีร่างน้อยนอนแน่นิ่งหายใจรวยรินอยู่บนเตียง ร่างของเธอไม่ไหวติง ที่แขนของเธอมีสายยางปักห้อยระโยงมีขวดน้ำเกลือห้อยหยดทีละหยด ละหยด ร่างของเธอขาวซีดตาของเธอหลับสนิท ริมฝีปากของเธอแห้งผาด หล่อนนอนแน่นิ่งอยู่เช่นนั้นนานแสนนาน หล่อนถูกนำตัวเข้าห้องผ่าตัดตั้งแต่ 8:00 AM. จนเที่ยงวันจึงนำตัวออกจากห้องผ่าตัด กลับไปอยู่ที่ห้องพิเศษเบอร์ 19 จนถึงสองยามเที่ยงคืนแล้ว ร่างของหล่อนจึงค่อย ๆ ไหวขึ้นน้อย ๆ และมีเสียงพูดแผ่วเบาผู้เฝ้าไข้ก็ฟังไม่ได้ยิน บุญมี ตากลาง พี่เขารู้สึกตัวแล้วเขาพูดอะไร ผู้เป็นแม่บอกลูกสะใภ้และลูกชายที่เฝ้าดูอาการของหล่อนอย่างใกล้ชิด บุญมีน้องสะใภ้ของหล่อนจึงเข้าไปใกล้ ๆ เอาหูของเธอเข้าไปแนบกับริมฝีปากของคนไข้ แล้วเธอก็ถามคนไข้ พี่แอน พี่แอนพูดอะไร ?
คนไข้ค่อย ๆ เผยอเปลือกตาขึ้นน้อย ๆ แล้วหล่อนก็หลับลงไปอีก แต่หล่อนก็พูดแผ่วเบา หนาว หนาว เจ็บ เจ็บ หล่อนพูดเท่านั้นหล่อนก็แน่นิ่งไปอีกนานหลายชั่วโมง หล่อนจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอีก หล่อนพูดเสียงแหบแห้งแผ่วเบา มะเค มะเค จะ แจ้ว แจ้ว แล้วหล่อนก็หลับนิ่งไปจนเช้าของวันใหม่ น้ำเกลือหมดขวดแล้วขวดเล่ารวมทั้งหมด 4 ขวด หล่อนจึงฟื้นได้แล้ว แม่ แม่อยู่ที่ไหน แม่อยู่นี่ลูก ขอบคุณพระคุณเจ้า ลูกของแม่ฟื้นแล้ว แม่ เจ็บ แม่ เจ็บ เจ็บเหลือเกิน เจ็บมากหรือลูก เอ้อ มี บุญมีเรียกหมอมาฉีดยาแก้เจ็บให้พี่เขาหน่อยสิ ค่ะแม่ บุญมีรีบเดินไปกดปุ่มฉุกเฉินเรียก หมอคะ หมอคะ คนไข้เจ็บแผลมากค่ะช่วยมาฉีดยาให้หน่อยค่ะหมอ ค่อย ๆ หันหน้าไปทางนั้นได้ไหมคะ หมอจะฉีดยาแก้เจ็บให้ค่ะ หล่อนพยายามจะทำตามที่พยาบาลบอก แต่หล่อนก็ขยับเขยื้อนไม่ได้ ร่างทั้งร่างหล่อนไม่รู้สึกว่ามีอะไรเหลืออยู่เลย ไม่มีแรงแม้แต่ยกแขนหรือจะกระดิกนิ้วได้เลย ดังนั้นพยาบาลและน้องสะใภ้ของหล่อนจึงช่วยกันจับร่างของหล่อนให้ตะแคงขึ้น เพื่อจะได้ฉีดยาเข้าที่สะโพกของหล่อน เจ็บนิดนะคะ นิดเดียวค่ะ พยาบาลพูดปลอบใจคนไข้ รุ่งขึ้นวันที่ 2-3 อาการของหล่อนก็ดีขึ้นตามลำดับ เสียงฝีเท้าเดินกึก ๆ เข้ามาในห้อง และเดินยิ้มเข้าไปหาหล่อน เป็นยังไงบ้าง รู้สึกเป็นยังไง โอ๊ย เจ็บ เจ็บมากค่ะหมอ นั่นแน่ะพอเห็นหน้าหมอก็ร้องเจ็บเลยเชียว ก็ ก็เจ็บจริง ๆ นี่คะหมอ เอาละหมอจะให้พยาบาลฉีดยาให้ ไหนหมอดูแผลหน่อยสิ หมอจึงเปิดผ้าปิดแผลออกดูแล้วปิดไว้ตามเดิม หมอคะ ดิฉันคิดว่าไม่กลับมาเสียแล้วสิหมอ โอย ยัง ยังไม่ไปง่าย ๆ หรอกนะ หมอรับรอง ไหนล่ะบอกหมอว่าท้องมีเด็กยังไงล่ะ มีเนื้องอกตั้ง 2-3 ก้อน เบ้อเร่อเลย ก้อนที่ 3 กำลังงอกออกมาเท่าหัวแม่มือ และเป็นมานานแล้วด้วย เป็นมาในราว 5 ปีแล้ว ก็พยายามลุกขึ้นเดินนะ เดินให้มาก ๆ จะได้หายเร็ว ๆ และกินอาหารและน้ำน้อย ๆ ก่อนนะ ค่ะ ค่ะหมอ กระเพาะยังไม่ทำงานมันจะมีอาการอาเจียนออกมานะ หมอสั่งเสร็จแล้ว หมอก็เดินออกจากห้องไป อาการของหล่อนดีขึ้นรู้สึกว่าหายวันหายคืน หล่อนแต่งหน้าสวยสดอยู่เสมอจนพยาบาลก็อดที่จะอิจฉาไม่ได้ หล่อนเป็นคนไข้ที่สวยที่สุด และสวยไม่มีคนไข้ที่ไหนจะสวยอยู่เสมอเหมือนหล่อนเลย แม้แต่ในยามเจ็บป่วยอยู่เช่นนี้ จน จนมีคนเฝ้าไข้ห้องหนึ่งอยู่แถวเดียวกับหล่อนจากห้องของหล่อนไป 3 ห้องเท่านั้น ชายคนนั้นรูปร่างสูงใหญ่หน้าตาดี ชายคนนั้นเฝ้าพ่อของเขา ชายคนนั้นหลงใหลหล่อน ยืนมองหล่อนอยู่ตลอดเวลา ในยามเมื่อหล่อนออกไปเดินหน้าห้อง ชายคนนั้นจะยืนดูหล่อนอยู่เช่นนั้น จนกว่าหล่อนจะกลับเข้าห้องเสียนั่นแหละเขาจึงจะเข้าห้อง ทุกวันทุกคืนชายคนนั้นจะออกมายืนหน้าห้องของพ่อของเขาคอยดูหล่อน เอาจนหล่อนไม่กล้าที่จะออกมาเดินยืนหน้าห้องของหล่อนเลยละ
ครบเจ็ดวันตั้งแต่ผ่าตัด คุณหมอเดินยิ้มเข้าไปในห้อง ไหน ขอให้หมอดูแผลหน่อย หมอเปิดผ้าปิดแผลออกดู วันนี้เป็นวันตัดไหมแล้วนะ เมื่อไหร่จะกลับบ้านได้คะหมอ ?
ต้องรอดูแผลก่อนนะ ถ้าแผลแห้งดีก็อีก 1 อาทิตย์ก็กลับได้ ใจเย็น ๆ สิ จะรีบกลับไปไหนล่ะ หมอไม่อยากให้ไปอยู่ไกลหมอ ไม่มีใครดูแลเกิดเป็นอะไรขึ้นมาก็จะลำบาก อยู่ที่นี่มีคนดูแลใกล้ชิดอยู่เสมอและอยู่ใกล้หมอ อดทนหน่อยนะ ค่ะหมอ
เวลา 9:00A.M. พยาบาลนำรถเข็นเข้ามาในห้องพร้อมทั้งเครื่องไม้ เครื่องมือ ยา ผ้าปิดแผล ครบครัน ถึงเวลาตัดไหมแล้วค่ะ เจ็บนิด ๆ นะคะ พยาบาลจัดการตัดไหมดึงออกทีละเส้น ๆ รวมทั้งหมด 16 เข็ม ด้วยกัน หล่อนรู้สึกเจ็บจึงสูดปาก ซู๊ด ๆ ๆ เจ็บหรือคะ ค่ะ เดี๋ยวเสร็จแล้วค่ะ อีกนิดเดียวค่ะ พยาบาลดึงเอาไหมออกหมดแล้วก็ทำความสะอาดล้างแผลเอาผ้าปิดไว้เหมือนเดิม เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะคุณ
หลังจากตัดไหมเพียง 2 ชั่วโมงหล่อนไอ หล่อนพยายามเอามือกุมท้องไว้ให้แน่นทุก ๆ ครั้งเวลาไอ แต่เจ้ากรรมไอก็ไม่ยอมหยุด หล่อนไอจนตัวงอแล้วร้องขึ้นดังลั่น ว้าย ว้าย ออกมา แว๋ว แว๋ว ไปตามพยาบาลมาเร็ว ๆ เข้า แผลป้าแตกดังปึดเลย และเจ็บแสบมากข้างในโน่น แว๋วหลานสาวเฝ้าไข้ป้ารีบวิ่งออกจากห้องไปตามพยาบาล
หมอ หมอคะ เร็วเข้าค่ะ เร็ว เร็วอะไรกันหนู ทำไมมีอะไรเกิดขึ้นหรือ ป้า แผล แผลป้าแตกค่ะ ไปดูให้ป้าหน่อยค่ะ อ้า อ้า นี่เธอไปดูให้เขาหน่อยสิ แตนพยาบาลร้องบอกให้ผู้ช่วยพยาบาลไปทำหน้าที่ดูให้ แตนผู้ช่วยเดินตามแว๋วสาวน้อยเข้าไปในห้อง เป็นยังไงคะ ฉันคิดว่าแผลแตกค่ะ ฉันไอ เสียงข้างในดังปึดและเจ็บแสบข้างในตรงนี้ค่ะ ตรงนี้ ผู้ช่วยพยาบาลเปิดแผลดูนิดหนึ่ง ไม่แตกนี่คะ ก็อยู่เหมือนเดิม ไม่ได้แตกหรอกค่ะ ผู้ช่วยยืนยันกับหล่อนแล้วก็ปิดแผลไว้เหมือนเดิม แล้วก็เดินออกจากห้องไป หล่อนยังพูดอยู่กับหลานสาว แว๋วและแม่ของหล่อน ไม่น่าเชื่อไม่แตก ทำไมเสียงดังปึดและแสบเจ็บข้างในตรงนี้นะแม่ หือ ไม่แตกก็ไม่แตกกันนะ
วันเวลาผ่านไปตกค่ำแล้วก็เช้ารุ่งขึ้น หล่อนตื่นตอนเช้าหล่อนรู้สึกว่าชุดที่ใส่อยู่นั้น ที่หน้าท้องของหล่อนเปียกชื้นเหนียวหนับ หล่อนจึงเปิดชุดที่หล่อนใส่นั้นดูที่แผลหน้าท้อง หล่อนตกใจร้องว้ายออกมา แว๋ว แว๋ว ไปตามพยาบาลมาเปลี่ยนผ้าปิดแผลให้ป้าเร็ว ผ้าปิดแผลเปียกโชกเลย เลือดทั้งนั้น ป้าบอกแล้วว่าแผลมันแตกก็ไม่เชื่อ แว๋ววิ่งมาดูแผลของป้า ตายป้าเลือดทั้งนั้นเลย แว๋วรีบวิ่งไปตามพยาบาลมา พยาบาลมาเปิดผ้าปิดแผลออก ปรากฏว่าที่แผลเขียวช้ำดำเพราะเลือดออกไม่สะดวก เลือดจึงออกมาคลั่งอยู่ที่ปากแผลจึงช้ำดำ นางพยาบาลเห็นเช่นนั้นก็ตกใจ เมื่อวานที่ตัดไหมช้ำดำอย่างนี้หรือเปล่า เปล่าค่ะเปล่า พยาบาลจัดการเปลี่ยนผ้าปิดแผลเรียบร้อย แล้วก็ออกจากห้องไปเวลา 9:00AM. คุณหมอยอดชายที่ทำการผ่าตัดก็เดินหน้าตั้งเข้ามาในห้อง ไหน ไหน ขอให้หมอดูแผลซิเป็นยังไงบ้าง หล่อนรีบเปิดชุดคลุมนั้นขึ้น หมอค่อย ๆ เปิดผ้าปิดแผลนั้นออกอย่างแผ่วเบา พยาบาลช่วยไปเอาเครื่องมือมาให้หมอด้วย ค่ะหมอ พยาบาลรับคำของหมอแล้วรีบเดินออกจากห้องไปเอาเครื่องต่าง ๆ ที่ต้องใช้ในการทำความสะอาดมาให้หมอ มาแล้วค่ะ หมอหยิบเอาตะไกรเล็ก ๆ ขึ้นมาขลิบที่แผลมีเลือดเขียวช้ำนั้นออกเพื่อเปิดปากแผล แล้วหมอก็ค่อย ๆ บีบ บีบ ที่แผลเลือดพุ่งกระฉูดออกมาเป็นน้ำพุ แผลเกือบจะถูกหน้าของหมอ คุณแม่ของหล่อนซึ่งยืนดูอยู่ตกใจร้องว้ายดังลั่น อย่าร้องสิครับ จะทำให้คนไข้ตกใจ คุณหมอปรามเตือน ขอโทษ หมอบีบเอาเลือดออกด้วยความชำนาญแผ่วเบา และหมอก็ชวนคนไข้คุยไปเรื่อย ๆ หมอเป็นคนอารมณ์เย็นใจเยือกเย็น เจ็บไหมจ๊ะ เจ็บ ๆ คัน ๆ ค่ะหมอ หมอมือเบาแทบจะไม่รู้สึกเลยว่าหมอทำอะไร หมอแย้มริมฝีปากยิ้มให้คนไข้อย่างใจเย็น หล่อนลืมความเจ็บปวดที่แผลเสียสิ้น หล่อนจ้องมองแต่ใบหน้าของหมอ หล่อนมีความเชื่อมั่นในตัวหมอมาก หล่อนจึงลืมความกลัวและกังวลใจว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับหล่อน หมอเอาเลือดออกจนหมดแล้วก็เอาผ้ายัดเข้าไปในแผล เอาครีมบิดผ้าเช็ดเลือดข้างในแผลแล้วก็ดึงออกมาแล้วเอาผ้าใส่เข้าไปอีก หมอทำอยู่เช่นนั้นอันแล้วอันเล่า แว๋วและแม่ซึ่งยืนดูอยู่หน้าซีดจะเป็นลมเพราะความกลัวหวาดเสียว แต่หล่อนไม่มีความรู้สึกอะไรเลย หล่อนนอนนิ่งเฉย ?
แผลนั้นเป็นรูลึกกว้างโบ๋เบ้อเร่อมองเห็นไส้ในท้องเลยทีเดียวละ หมอทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วก็เอาผ้ายัดใส่ไว้ในแผลแล้วก็ปิดแผลไว้เรียบร้อย เอาละเรียบร้อยแล้ว ต้องรอให้แผลดีขึ้นก่อนค่อยเย็บแผลใหม่นะ ตอนนี้ให้พยาบาลล้างแผลทำความสะอาดอีกสัก 5 วัน แผลดีขึ้นแล้วก็เย็บแผลใหม่นะคะ หมอสั่งคนไข้แล้วก็เดินออกจากห้องไป ป้า ป้า ไม่เจ็บหรือตอนหมอทำนะแว๋วดูไม่ได้เลย แว๋วใจสั่นจะเป็นลม แว๋วเหงื่อแตกเต็มหน้าเลย มือ ขาของแว๋วมันอ่อนไปหมดไม่มีแรงจะยืน แว๋วเลยต้องไปนั่งอยู่ที่เตียงโน้นแหละ ป้าไม่เจ็บหรอกแว๋ว หมอมือเบ๊า เบา ไม่เหมือนพยาบาลหรอก พยาบาลมือหนักจะตาย ดึงพืด ๆ เจ็บแทบขาดใจตาย เออ แม่ก็ว่าอย่างนั้นนะลูก แม่ดูหมอทำมือเบา ๆ และคล่องแคล่วดีเหลือเกิน และหมอก็ใจดีพูดไปทำไปทำให้คนไข้ใจดีขึ้น และติดหมอกันนะ รักหมอ หมอยอดชายนะแม่ เห็นใจดีและเป็นหมอใหญ่และหมอพิเศษในโรงพยาบาลนี้ หมอมีคนไข้มากมายล้นมือจนหมอไม่มีเวลาที่จะให้สำหรับตัวคุณหมอเอง คุณหมอเป็นหมอที่ผ่าตัดเก่งและดังมากในจังหวัดพิษณุโลกนี้ ถ้าเอ่ยชื่อหมอยอดชายแล้ว ไม่ว่าชั้นไหน ๆ เด็กเล็กสามล้อก็รู้จักคุณหมอกันทั้งนั้นนะคุณแม่ และหมอไม่ได้เป็นเพียงแต่หมอผ่าตัดคนไข้เท่านั้นนะลูก คุณหมอยังเป็นอาจารย์สอนนักเรียนแพทย์ในโรงพยาบาลนี้อีกด้วย และหมอก็ยังต้องไปรักษาคนไข้ที่คลีนิคของคุณหมออีกด้วย ดังนั้นคุณหมอจึงไม่ค่อยมีเวลามาเยี่ยมลูกมากนัก สองสามวันหมอจึงจะมาเยี่ยมและตรวจแผลลูกสักครั้ง ?
คุณแม่รู้ไหมคะ ก่อนที่ลูกจะตัดสินใจเข้าทำการผ่าตัด ลูกยอมรับว่าลูกกลัว กลัวเหลือเกินแล้วทุก ๆ อย่าง กลัวว่าลูกจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีก และกลัวตอนที่ยังไม่ได้ห้องพิเศษ ต้องไปอยู่ห้องรวม ลูกกลัวผีเพราะคุณแม่เคยเล่าให้ลูกฟังว่า นอนนอนอยู่พอเช้าขึ้นมาเตียงข้าง ๆ กันตายตัวแข็งอยู่แล้ว ลูกกลัวว่าจะไปเจอเช่นนั้น ลูกจึงไม่กล้าตัดสินใจเข้าทำการผ่าตัดจนลูกได้ไปพบคุณหมอที่คลินิกลูกก็เล่าให้คุณหมอฟัง แล้วลูกก็ขอหมอ หมอ หมอคะ ดิฉันขออยู่ที่เทพนครก่อนได้ไหมคะ ระหว่างที่ยังไม่ได้ห้องพิเศษนะคะ ในเมื่อได้ห้องแล้วดิฉันจะเข้าโรงพยาบาลค่ะ ? หมอว่า ไม่ได้ ทำไมหรือ ดิฉันกลัวค่ะ ? ไม่เป็นไรนะ กลัวอะไร อยู่ห้องรวมหลาย ๆ คนก็จะได้คุยได้รู้ว่าใครมีปัญหาอะไรบ้าง แตกต่างกันอย่างไร และหมอรับรองว่าอยู่ห้องรวมไม่นานหรอก อย่างมากก็สองคืนหรือหนึ่งคืนก็ได้ห้องพิเศษแล้วนะ นะ อยู่ห้องรวมไม่เป็นไรนะ เพียงคืนสองคืนเท่านั้น เชื่อหมอสินะ ค่ะหมอ ดิฉันจะทำตามคุณหมอสั่งค่ะ ดีมากถ้าอย่างนั้นตกลงวันที่ 29 กุมภาพันธ์2527 เตรียมตัวเข้าโรงพยาบาลนะ 9:00 AM.ไปที่โรงพยาบาลขอบัตรแล้วบอกเขาว่าหมอนัดมา และไปพบหมอที่ห้องตรวจโรงพยาบาลนะ ไม่เป็นไรหมอจะแนะนำให้สั่งจองห้องพิเศษและทำอะไรบ้างนะคะคุณหมอ ?
นี่แหละค่ะคุณแม่ ลูกก็ได้เข้าโรงพยาบาลตามที่หมอนัดไว้หลังจากที่ทำบัตรแล้ว เข้าพบหมอแล้ว หมอก็ส่งเข้าห้องเอ็กซเรย์ แล้วลูกก็ถูกส่งไปอยู่ พ.พ.4 ห้องรวมชั้นบน พระเจ้าช่วย ห้องนี้ไม่มีคนไข้เจ็บหนักอยู่เลย ที่ลูกกลัวนักกลัวหนาว่าจะมีคนตายอยู่ข้างเตียงของลูกในเมื่อลูกเห็นเช่นนั้นทำให้ลูกโล่งใจไปได้ คนไข้ในห้องนั้นล้วนมีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น และมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องของผู้หญิงทั้งนั้น บ้างก็แท้งลูก บ้างก็ไปทำแท้งที่อื่นหมอเถื่อนมาแล้วลูกไม่ออก บ้างก็เป็นแผลในมดลูก บ้างก็ทำหมัน ที่ลูกได้พบได้เห็นในห้องนั้นมันกลับเปลี่ยนความกลัวของลูก มาเป็นโอกาสที่ดีสำหรับลูก คือลูกได้มีโอกาสได้รู้ประสบการณ์ชีวิตอีกแบบหนึ่งกับการเจ็บป่วยของมนุษย์ในโลกนี้จริง ๆ อย่างที่หมอพูดได้รู้ได้เห็นมีทั้งแก่ ทั้งสาว อายุ 65 แล้วก็ยังมีนะแม่ ยายคนนั้นแกบอกว่าแกเป็นเลือดตกไม่หยุดทั้งที่แกหมดประจำเดือนไปนานแล้ว แกอายุได้ 65 ปี แกบอกว่าแกมีลูก 14 คนจ้ะแม่ และแกก็คลอดที่บ้านทุก ๆ คน สามีของแกเป็นหมอตำแยเอง คือ สามีของแกเป็นคนทำลูกแล้วก็ทำคลอดเองนะแม่ ลูกคุยตลกเฮฮาทุก ๆคนในห้องนั้นสนุกและชอบลูกกันทุก ๆ คนนะแม่ และมีหญิงกลางคนอีกคนพูดขึ้นว่า เออแน่ะ เกิดมาฉันมาเห็นคนไข้ก็แกนี่แหละนะจะผ่าตัดอยู่พรุ่งนี้แล้ว ยังมีหน้าคุยตลกหัวเราะ ฮา ฮา อยู่ได้ เหมือนแกไม่ได้กลัววิตกเลยนะว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับแก วันพรุ่งนี้นะ โอย โอย ฉันไม่สนใจหรอก ในเมื่อมันถึงเวลาก็ไป ถ้าไม่ถึงเวลาก็กลับมา เออ เอ้อแน่ะ พูดง่ายดีนี่แกนะ ลูกได้ห้องพิเศษแล้วเพราะคุณหมอกรุณาไปเซ็นรับรองให้ ลูกไม่อยากจะย้ายไปอยู่ห้องพิเศษเลย คนไข้ทุก ๆ คนก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า พี่ไปแล้วก็ไม่สนุกน่ะสิพี่ อย่าย้ายไปเลย อยู่ด้วยกันนี่แหละนะ อย่าไปเลย ดูสิคะคุณแม่ ลูกไปที่ไหนก็สนุกที่นั่น ฮาที่นั่น แม้จะตายอยู่ก็ยังทำให้คนอื่น ๆ เขาสนุกลืมความเจ็บปวดที่เขาได้รับอยู่ได้ ยังมีผู้หญิงอีกคนหนึ่งพึ่งจะเข้ามาตอนเย็น ผู้หญิงคนนั้นไปทำแท้งหมอเถื่อนเสร็จ แล้วเด็กไม่ออกเลือดทำในก็จะตายเลย เลยต้องเข้าโรงพยาบาลให้หมอช่วยด่วนเลยคุณ แม่ผู้หญิงคนนั้นนะพอขึ้นเตียงได้ก็คุยจ้อตลอดคืนเลย ไม่มีใครเขาถามหรอกคุยเองเรื่องจิปาฐะ เรื่องในครอบครัว เรื่องผัว ๆ เมีย ๆ ของเขานั่นแหละ โดยที่เรื่องไม่ใช่เรื่องเลยที่ไปเล่า เล่าให้ชาวบ้านเขาฟังสักนิด คนไข้ในห้องนั้นเขาโมโหหมั่นไส้เต็มทีเพราะเขาหนวกหูที่ไม่มีใครได้นอนกันเลย คุยอยู่ได้ตลอดคืน เขาคุยว่าเขาพูดภาษาฝรั่งได้รู้เรื่องหมด สามารถพาฝรั่งไปช็อปปิ้งได้โอยจะบ้าตาย นี่เธอ กล้วยฝรั่งเขาเรียกว่าอะไรนะ ? มีเสียงดังร้องถามขึ้นมาข้าง ๆ เตียงลูก อ้อ อ้า เขาเรียก อ้า อ้า พะนอจ้ะ โธ่เอ๋ย หึ ไม่เคยได้ยินคำนี้เลย ฉันเคยได้ยินแต่เขาเรียกว่า BANANA ไม่ใช่หรือ โอย โอย เขาเรียกผิดกัน พะนอเขาก็เรียกจ้ะ แล้วแม่คุณคนนั้นก็คุยจ้อต่อไม่รู้จักหยุด นี่เธอทำงานอะไรรึ อ้อ หนูทำงานอยู่บ้านฝรั่งอยู่ที่หลังวัดใหญ่จ้ะ โธ่แม่คุณคุยอย่างภูมิใจแล้วคุยต่อจ้อ โอย ไอ้จอนนะมันเป็นคนดี คนดีเงินเดือนของเขาตั้งแสนกว่า และจอนเขารักหนู เป็นห่วงหนูมากซื้อของให้หนูมากมาย วันนั้นหนูฝันว่ามีคนเข้ามาฆ่าหนู หนูตกใจร้องใหญ่เลย พอตอนเช้าหนูก็ไปเล่าความฝันให้จอนฟัง จอนเขาก็พูดว่า ไม่เป็นไรเล็ก ไม่เป็นไร นั้นเป็นแต่ความฝันเท่านั้นไม่ใช่ความจริงหรอกเล็ก ตอนนี้ลูกอดไม่ได้ก็เลยแย่เข้าไปบ้าง เอ้อ เออ ความฝันฝรั่งเขาเรียกยังไงนะ ช่วยบอกหน่อยสิอยากรู้ เอ้อ เอ้อ หนูพูดกับไอ้จอนภาษาไทยนะ ไอ้ ไอ้จอนมันรู้ภาษาไทยนะ ยังมีบ้านฝรั่งบ้านไหนบ้างช่วยติดต่อให้สักคนสิ ฉันต้องการไปทำงานเป็นลูกจ้างฝรั่งอย่างเธอบ้าง ฉันอยากจะพูดภาษาฝรั่งเป็นเหมือนอย่างเธอบ้างนะ หาให้บ้างนะ โอย ไม่มีหรอกมีบ้านไอ้จอนนายหนูคนเดียวแหละ และจอนนายหนูเขาไม่ต้องการใครอีก เขาต้องการหนูคนเดียวเท่านั้นแหละคุณแม่ ลูกแหย่แล้วลูกก็อดยิ้มอยู่ไม่ได้ คุณแม่ คุณแม่เชื่อไหมว่า แม่เล็กหรืออะไรนั่นนะคุยจนเช้าเลย เช้าขึ้นพยาบาลไปแจกยา วัดปรอททุก ๆ คน ลูกเบื่อไม่รู้จะทำอะไรก็เลยหยิบเอาหนังสือนิยายภาษาอังกฤษขึ้นมาอ่าน คนไข้เห็นเช่นนั้นก็งง ตกใจ สงสัยไปตาม ๆ กันเตียงข้างกับลูกก็อดไม่ได้ก็เลยถามลูก ลูกก็เลยเล่าความจริงให้ทุก ๆ คนรู้ว่า ตัว ตัวฉันไม่ได้เป็นเลือดตกหรือแท้งอะไร คุณหมอบอกว่าฉันเป็นเนื้องอกในมดลูก ตัวฉันเองก็ไม่รู้หรอก ฉันคิดว่าฉันท้องมีเด็ก เพราะหมอที่อเมริกาเขายืนยันว่าฉันท้องร้อยเปอร์เซ็นต์ และที่ฉันพบว่าไม่ใช่ลูก ที่ฉันไปให้หมอตรวจฉันตั้งใจไปฝากท้องกับหมอต่างหาก แต่หมอบอกว่าไม่ใช่มีเด็ก แต่เป็นเนื้องอก ก็เลยต้องมาทำการผ่าตัดนี่แหละ อะไรก็พอว่าเสียดายฉันซื้อของเด็กอ่อนมาหมดไปหกพันบาท ของสวยสวยทั้งนั้น พี่ไปอเมริกามาหรือคะ ใช่ฉันไปอยู่อเมริกา 10 ปี แล้ว ฉันพึ่งเดินทางมาเมืองไทย มาเยี่ยมแม่ได้ 3 เดือนเข้าเดือนนี้เองแหละ ทุกคนในห้องนั้นตื่นเต้นไปตาม ๆ กันยกเว้นแม่เล็ก ลูกจ้างฝรั่งคนนั้นที่คุยโม้ตลอดคืน หน้าซีดเผือดเลย พูดไม่ออกเลยละ คุณแม่ ยัง ยังมีเรื่องขำอีกนะคุณแม่ ตอนเย็นที่หญิงทำงานบ้านฝรั่งมานั้นผัวเขาพาไปส่ง ส่งแล้วผัวแม่เล็กคนนั้นเคยถามลูกว่า พี่ พี่มาจากไหน บ้านพี่อยู่ที่ไหน ? ฉันหรือ ไม่รู้สิฉันเป็นคนไม่มีบ้าน ฉันอาศัยเขาอยู่ ลูก ลูกตอบไปเช่นนั้น เพราะลูกไม่ชอบให้ใครมาถามเรื่องส่วนตัวของลูก
ในเช้าวันนั้นผัวแม่เล็กมาเยี่ยมเมียของเขาพอดี พยาบาลก็ขึ้นไปบอก คุณ คุณแอน ห้อง ห้องพิเศษได้แล้วหมอมาเซ็นให้แล้วนะคะจะย้ายไปเดี๋ยวนี้ก็ได้ แต่ต้องมีญาติมาด้วยเขาจึงให้ย้ายเข้านะค่ะ อ้อ อ้อ คุณเบิกได้หรือเปล่า ? เบิกได้ ฉันมีสิทธิ์เบิกได้แต่ต้องไปเบิกที่โน่น ผัวของแม่เล็กได้ยินลูกพูดกับพยาบาลเช่นนั้น เขาก็อวดฉลาดขึ้นเลยละ คุณ แต่ แต่ถ้าพี่มีสิทธิ์เบิกได้ พี่ต้องทำใบเบิก พี่เบิกได้เพียง 60 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ส่วน 30 เปอร์เซ็นต์ พี่ต้องออกเองฉันรู้ ลูกนิ่งเฉยไม่พูดอะไรส่วนแม่เล็กหยิกผัวแม๊บแล้วพูดกระซิบที่หูของผัวว่าพี่เขาอยู่ที่อเมริกาเขาต้องไปเบิกที่อเมริกาโน่นพี่ คราวนี้ผัวแม่เล็กหน้าซีดไปอีกคนเลยแม่ ลูกเลยถือหนังสือเดินออกไปอ่านที่นอกห้อง ผัวแม่เล็กสงสัยก่อนจะกลับไปยืนดูลูกอ่านหนังสืออังกฤษอีกด้วยให้หายสงสัย ? คนเรานี่ก็บ้านะคุณแม่นะ เช่น อย่างแม่เล็กลูกจ้างฝรั่งคนนั้น เรื่องไม่น่าจะเอาไปคุยก็คุย เช่นอย่างว่า หนูกินนอนอยู่บ้านนายจ้างหนู จอนเขานอนอยู่ข้างบน หนูนอนอยู่ข้างล่าง พอนายจ้างหนูปิดไฟข้างบน ผัวหนูก็จะไปกดออดที่หน้าประตูเพราะข้างบนไม่ได้ยินออด ได้ยินหนูคนเดียว หนูก็จะแอบไปเปิดประตูให้ผัวหนูเข้าไปนอนกับหนู พอตี 5 ผัวหนูก็จะกลับออกไปโดยที่นายจ้างหนูไม่รู้เลย ผัวหนูไปนอนกับหนูทุก ๆ คืนเลยละ ดู ดูเถอะเรื่องเช่นนี้ก็เอาไปเล่าให้ชาวบ้านฟัง ?
แอน 5 วันผ่านไปหล่อนก็ต้องถูกนำเข้าห้องผ่าตัดอีกเป็นครั้งที่ 2 เพื่อรีแพแผล แต่ครั้งนี้ผู้ช่วยหมอให้หล่อนดมยาสลบและฉีดยาสลบซ้อนอีกด้วย หล่อนสลบเหมือดเหมือนคนตายไม่มีผิดหล่อนไม่มีโอกาสได้รู้ว่า เขาทำอะไรกับหล่อนบ้าง หมอไม่ได้เพียงแต่เย็บแผลใหม่เท่านั้น แต่หมอผ่าตัดคว้านท้องตัดเอาแผลเก่าออกให้เป็นแผลใหม่ แผลสดจะได้รักษาง่ายขึ้น บุญมีน้องสะใภ้ของหล่อนไปนั่งรออยู่หน้าห้องผ่าตัดชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า บุญมีรอด้วยความกระวนกระวายใจ นั่งไม่ติด เธอต้องเดินวนไปวนมาอยู่ที่หน้าห้องผ่าตัด ในที่สุดประตูห้องผ่าตัดก็ค่อย ๆ เปิดออก ผู้ช่วยหมอเข็นรถเข็นออกมามีผ้าสีเขียวคลุมร่างที่นอนแน่นิ่งไม่ไหวติงอยู่บนรถเข็นนั้นออกมาที่หน้าห้อง ญาติของคุณแอนมาไหม บุญมีรีบรับคำ มาค่ะ ดิฉันเอง ผู้ช่วยหมอไม่พูดอะไรอีก แต่เข็นรถเข็นนั้นกลับไปที่ห้องเบอร์ 19 ร่างของหล่อนถูกนำกลับไปไว้ในห้องตามเดิม บุญมีเดินตามรถเข็นไปด้วยใจเต้นระทึก เพราะเธอไม่ทราบว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับป้าของเธอระหว่างที่เข็นร่างของหล่อนไปที่ห้องนั้นผ่านไปตามถนนผู้คนเฝ้าคนป่วยหรือแม้แต่คนไข้ที่ไม่เจ็บหนัก ออกไปเดินไปนั่งข้างนอก ทุกคนเห็นก็พูด นั่นเสร็จไปอีกรายแล้ว นั่นเสร็จไปอีกรายแล้ว มีผ้าเขียวคลุมไปอย่างนั้นก็หมายความว่าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไปที่ชอบที่ชอบเถอะ บุญมีได้ยินผู้คนพูดเช่นนั้นหัวใจสั่นระริกน้ำตาร่วงพรูอาบแก้ม ร่าง ร่างของหล่อนถูกโยนขึ้นเตียงในห้อง บุญ บุญมีร้องไห้โฮ โธ่ พี่แอน ป้าแอนคุยอยู่จ้อจ้อก็มาตายเสียแล้วถูกเขาโยนเหมือนหมูเหมือนหมาเลย ผู้ช่วยของหมอที่ตามรถเข็นร่างของหล่อนไปด้วยก็จัดการเอายาดมให้หล่อนดมที่จมูกและให้น้ำเกลือ พยาบาล 2-3 คนช่วยกัน และบุญมีด้วยช่วยกันเรียก เรียกหล่อนเอายาให้หล่อนดมหล่อนค่อย ๆ หายใจและแรงขึ้น แรงขึ้น ตาของหล่อนค่อย ๆ ลืมขึ้นแต่ตาหล่อนลอยไปลอยมาแสดงว่าหล่อนมองไม่เห็นอะไรเลยและยังไม่รู้สึกตัวด้วย บุญมีเฝ้าพยายามเรียก พี่แอนพี่แอนได้ยินมีเรียกไหม พี่แอนเป็นยังไงพี่ แต่บุญมีก็ไม่ได้ยินเสียงตอบออกจากปากของหล่อน พยาบาลกลับไปหมดแล้วเหลืออยู่แต่บุญมีและแม่ แม่ แม่เท่านั้น แม่ของหล่อนเท่านั้นที่เฝ้าดูอาการของหล่อนอยู่ แม่ แม่เคยเห็นคนตายคนป่วยมามากต่อมาก แม่ แม่จึงรู้ดีว่าอาการของคนป่วยจะรอดหรือไม่รอดและก่อนจะขาดใจมีอาการเป็นยังไง คุณแม่จึงยืนดูอาการของลูกสาวอยู่ที่ขอบเตียงด้วยน้ำตานองหน้า แม่ แม่พูดอะไรไม่ ไม่ออกแม้แต่คำเดียว คุณแม่เอามือไปจับดูที่ตัวและเท้าของลูกสาว ที่เท้าของลูกสาวมียางเหนียวนับและเย็นซีด แม่ แม่บอกว่าคนก่อนตาย ยางตายจะออกมาตามตัวตามเท้าเหนียวนับและเย็นซีด เช่นอาการของหล่อนทุรนทุรายหนักขึ้น หล่อนหายใจไม่ออกตาหล่อนลอยไปลอยมา หล่อนหายใจดัง คืก คืก แรงและเร็วสั้นหล่อน หล่อนจะขาดลมหายใจ บุญมี บุญมี เรียกหมอมาเร็วเข้าพี่เขาจะขาดใจแล้ว หายใจไม่ออกแล้ว บุญมีรีบกดปุ่มออดบุญมีพูดผิดพูดถูกเพราะความตกใจและกลัว บุญมีเรียกหมอเสียงสั่นเครือจนฟังไม่เป็นคำไม่ได้สัพ หมอ หมอ ฮา ฮ้า เร็วคนไข้หายใจไม่ออก ขอ ขอ อ๊อคซิเยนด่วนเดี๋ยวนี้ อะไรพูดไม่รู้เรื่อง อะไร เสียงพยาบาล พยาบาลโกรธพูดตะหวาดแหวมาตามสาย ออด บุญมีก็พยายามพูดย้ำอีกว่าคนไข้หายใจ ใจไม่ สะดวกค่ะขออ๊อคซิเยนเร็วค่ะ ไม่ว่าบุญมีพยายามเท่าไร พยาบาลก็ยังไม่เชื่อ บุญมีจึงเดิน เดินไปดูคนไข้แต่ตัว ไม่ได้เอาอ๊อคซิเยนไปด้วย แต่พอพยาบาลเข้าไปเห็นคนไข้ทุรนทุรายเข้าโคม่าเช่นนั้นก็ตกใจหน้าซีด รีบวิ่งออกจากห้องไปเอา อ๊อคซิเยนมาช่วยหายใจ คนไข้หล่อนมีอาการทุรนทุรายน่าสงสาร หล่อนตาลอยและพูดออกมาได้ สองคำ แม่ แม่ แม่ รักแม่ โรเจอร์ โรเจอร์ I love you เท่า เท่านั้นหล่อนก็เงียบ เงียบแน่นิ่งไปตาของหล่อนหลับสนิทแต่มีน้ำใสใสไหลรินออกมา และหยุดแห้งอยู่เช่นนั้น ส่วนแม่ แม่นั้นเดินร้องไห้ไห้ไปมาอยู่ในห้อง ส่วนบุญมีก็ร้องไห้ตกใจจน มี มีเลือดไหลออกมาทางช่องคลอดของเธอ เพราะความตกใจสุดขีดของเธอ คุณแม่เดินร้องไห้รอบ ๆเตียง ส่วนโรเจอร์สามีของหล่อนต้องเดินทางกลับไปอเมริกา 2 เดือนที่แล้วจะรู้หรือไม่ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับภรรยาของเขา แอนหล่อนเคยเขียนจดหมายไปบอกโรเจอร์สามีว่า ว่าจะเข้าทำการผ่าตัดในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 27 หมอบอกว่าต้องอยู่โรงพยาบาล 2 อาทิตย์จึงจะกลับบ้านได้แล้วแอนจะจดหมายไปบอกโรเจอร์อีกทีนะที่รัก แต่ แต่นี่ก็เป็นเวลา3 อาทิตย์เข้าไปแล้ว โรเจอร์ก็ยังไม่ได้รับข่าวจากภรรยาเลยมันนานผิดปกติเสียแล้ว หนึ่งเดือนผ่านไปแล้วจะมีอะไรเกิดขึ้นกับแอนหรือ แอนไม่ฟื้นคืนขึ้นมา หรือว่า โอย โอย โรเจอร์คิดและหวาดกลัวเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องนอน โรเจอร์กระวนกระวายใจหนักขึ้น แอนAN DARLING ที่รัก WHAT HAVE PEN WITH YOU ? WHY HO NEY WHY DON’T YOU WRITE TO ME PLEASE WRITE TO ME SOON โรเจอร์รำพึงรำพันอยู่คนเดียว โรเจอร์จึงหลับไปด้วยความเพลีย ?
โรเจอร์ I Love you darling but I.A.M. SO SORRY I CAN’T COME Back stay with you Good bye darling bye. No,No COME back AN แอน I NEED you I LOVE you AN Nie โอ โน นี่เราฝันไปหรือนี่ แอน แอนเป็นอะไร AN SAY Good bey วันนั้นโรเจอร์ไปทำงานด้วยใจเศร้าหมอง เฝ้าคิดถึงแต่ความฝันที่เขาฝันเมื่อคืนนี้ตลอดเวลา เสียงโทรศัพท์ดัง กริ่ง กริ่งมาตามสาย ฮา ฮาโหล Hi MOM โรเจอร์ Hi SON MOM MOM โรเจอร์พูดไม่ออกเสียงสั่นเครือสะอื้นไปตามสาย โรเจอร์ SON เป็นอะไรไปลูก ยูร้องไห้ ไอ ผมจะบอกแม่ว่า แม่อย่าพึ่งไปขึ้นเงินเช็คที่ผมส่งมาใช้แม่ ที่ผมยืมแม่ไปนั้นได้ไหม เพราะผมต้องการใช้เงินนั้นเดินทางไปเมืองไทย มันเมอ จันซี ด่วน แอนผมจะไปหาแอน ANNIE GO TO COMA โอ้ไม่เป็นไรลูก ได้ซิแต่แม่เสียใจเรื่องแอน ได้ซิ SON ไม่เป็นไรหรอก โรเจอร์จะไปเมื่อไร ? เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ครับแม่เวลามันไม่คอยใครหรอก
แว๋ว อ้า แว๋วใครมานั่น ไหน ไหน ย่า โน่น ย่า โน่น โน่นไง ว้าย ลุง ลุงฝรั่ง ลุงโรเจอร์มาย่า โรเจอร์เดินหิ้วกระเป๋าเดินทางใบเล็ก ๆ เดินร้องไห้ตาแดงไปตั้งแต่หน้าบ้านข้างล่าง ก่อนที่จะขึ้นไปบนบ้านเสียแล้ว สวัสดีครับแม่ โรเจอร์ ยกมือไหว้แม่ยายพร้อมทั้งน้ำตาเต็มเบ้าตา จึงทำให้แม่ยายน้ำตาคลอไปด้วย เอ้อ แม่ แม่ แอน แอนของผม ของผม ใช่ลูก ว่าแต่ว่าลูกโรเจอร์มาได้ยังไงกันนะลูกผมมาถึงดอนเมืองกรุงเทพเมื่อคืนนี้ครับ โรเจอร์เล่าไปน้ำตาก็ไหลรินตาแดงก่ำ พอผมลงจากเครื่องบิน ผมก็เหมาแท็กซี่จากกรุงเทพมาพิษณุโลกเลยครับ เขาคิดค่า 2,000 บาทครับ ? คุณแม่กับแว๋วตกใจร้อง ตาย ตาย เดชะบุญ พระเจ้าช่วย ดีแท็กซี่มันไม่ฆ่าทุบหัวเสียนะลูก ช่างมาคนเดียวกับแท็กซี่กลางค่ำกลางคืนอย่างนั้นและเราก็เป็นฝรั่งมังค่า มาคนเดียวด้วย จะเอาชีวิตมาทิ้งเสียเปล่า ๆ นะลูก ทีหน้าทีหลังอย่าไปกล้าเช่นนั้นอีกนะลูก ไม่เป็นไรครับแม่ชีวิตของผม ผมไม่ห่วงหรอกครับ ผมห่วงแอนของผมมากกว่าครับแม่ แต่ลูกโรเจอร์มาช้าเกินไปแล้วลูก มาตอนนี้ก็ช่วยอะไรแอนเขาไม่ได้แล้วละ? โรเจอร์ร้องไห้โฮ แม่บอกผมซิครับแอนเป็นอะไรไปครับ แอนของผม โรเจอร์สะอื้นเหมือนเด็ก ๆ แว๋วไปหาอาหารมาให้ลุงเขากินก่อนสิลูก แว๋ว สาวน้อยเดินไปเปิดตู้เย็นเอาแป็บซี่มาส่งให้ลุงโรเจอร์แล้วเธอก็ไปจัดการทำไข่ ขนมปังมาให้ลุง ลุงกินอาหารก่อนสิลุง แต่โรเจอร์ไม่สนใจกับอาหารและแป็บซี่ขวดนั้นเลย โรเจอร์นั่งซึมตาแดงก่ำกัดริมฝีปากตัวเองจนกระโหนกแก้มขึ้นนูน ตามองเหม่อลอยไปไม่มีจุดหมายปลายทางโรเจอร์ยืนมองไปขอบฟ้าและพึมพำออกมาแผ่วเบาด้วยความเจ็บปวดและเสียใจสุดซึ้ง แอนผมรักคุณมาก มากยิ่งกว่าสิ่งใดในโลกนี้ ทำไมแอนจากผมไปเร็วนัก แอน ทำไมแอนไม่รอผม แล้วผมจะมีชีวิตอยู่ได้ยังไง ในเมื่อไม่มีแอนแล้ว แอนอย่าจากผมไป รอผมก่อนมารับผมไปด้วย ผมจะไปกับแอนทุก ๆหนทุกแห่ง ไม่ว่าแห่งนั้นจะเป็นสวรรค์หรือนรกผมจะไปกับแอน แอนรู้ไหมจ๊ะแอน จริง ๆ หรือคะโรเจอร์ โรเจอร์จะไปกับแอนจริง ๆ หรือคะ มาซิแอนรอโรเจอร์อยู่แล้วค่ะ เสียงดังแผ่วเบาขึ้นที่ตรงหน้าของโรเจอร์ และมีภาพแอนยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าของโรเจอร์ โรเจอร์สะดุ้งตกใจโรเจอร์พยายามหลับตาแล้วก็ลืมตาดูอีกครั้งก็ยังเห็นแอนยืนอยู่ที่เก่า พร้อมทั้งพูด มาสิคะโรเจอร์มาหาแอน แอนรอโรเจอร์อยู่แล้วค่ะ โรเจอร์เอามือขยี้ตาตัวเองคิดว่าตาฝาดตามองเห็นภาพแอนไปเองแต่ภาพนั้นยังยืนอยู่และส่งยิ้มให้โรเจอร์พร้อมทั้งยื่นมือให้โรเจอร์ มาสิคะ มาหาแอน เราจะไปด้วยกัน จะอยู่ด้วยกัน โรเจอร์สัญญาแล้วว่าจะไปกับแอนทุกหนทุกแห่งไงคะ เราจะไปอยู่ด้วยกัน เราจะไม่จากกันอีกแล้วไงคะโรเจอร์ โรเจอร์ไม่แน่ใจแต่ก็ยื่นมือไปจับมือของหล่อนแล้วก็ดึงร่างของหล่อนเข้ามากอดไว้แนบแน่นพร้อมทั้งน้ำตานองหน้า ปากก็พร่ำ แอน แอนของผม แอนของผมจริง ๆ DARLING เราจะอยู่ด้วยกัน เราจะไม่จากกันอีกแล้ว ผมมารับแอนของผม กลับบ้านเรานะแอน กลับไปบ้านของเรา เราจะอยู่ด้วยกันตราบฟ้าดินสลาย ต่างคนก็ต่างกอดรัดกันแนบแน่น โอ้ โอ้พระเจ้าช่วยเขาทั้งสองแล้วด้วยความดีของหล่อนนั่นเอง
ชีวิตของมนุษย์และสัตว์โลกทั้งหลาย ในบั้นปลายของชีวิตลงเอยด้วยการจุดจบของชีวิต แต่ก็ขอให้คิดเสียว่าในเมื่อเวลาเขามาหาเรา เราดีใจมีความสุขความภูมิใจ ดังนั้นเราก็ควรจะดีใจมีความสุขในตอนเขาจากเราไปด้วยเช่นกันมิใช่หรือ ( ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน แม้เกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ พี่ขอพบศรีสวัสด์เป็นมัจฉา แม้เป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา เชยผกาโกสุมประทุมทอง เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่ เป็นราชสีห์สิงสู่เป็นคู่สอง จะติดตามทรามสงวนนวลละออง เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป ?)
โรเจอร์ตั้งแต่แอนผ่าตัดมาก็นานพอแล้ว พักผ่อนมา 6 เดือนแล้วนะ ดังนั้นแอนก็แข็งแรงดีแล้ว แอนจะต้องออกไปหางานทำนะ แอนจะได้มีรายได้ของแอนเอง แอนเป็นห่วงแม่ น้อง ๆ หลาน ๆ ที่เมืองไทยค่ะโรเจอร์ แอนเอาเงินโรเจอร์ส่งไปให้แม่ทุก ๆ เดือนแอนเกรงใจโรเจอร์ ก็แล้วแต่แอนนะผมไม่ว่าอะไร ถ้าแอนพร้อมที่จะกลับไปทำงาน ผมก็จะพาไปสมัครงานวันพรุ่งนี้นะแอน ค่ะโรเจอร์ วันรุ่งขึ้นโรเจอร์พาแอนไปสมัครงานหลาย ๆ แห่งหลายบริษัท โรเจอร์ก็คิดว่าคงจะได้ ได้งานสักแห่งนะ อื้อ ฮึ เราก็ต้องรอให้เขาโทรนะ ถ้าเขาจะรับเราเขาก็โทรหาเราเองนะแอน ใจเย็น ๆ วันนี้พอก่อนนะ เราไปลงใบสมัครไป 3 แห่งแล้วนี่ เรากลับบ้านกันเถอะนะแอน ค่ะ ค่ะโรเจอร์ แอนก็เหนื่อยแล้วเหมือนกันค่ะ เสียง เสียงกริ่งโทรศัพท์ดังขึ้นระรัว แอนเธอรีบรับโทรศัพท์ ฮาโหล ต้องการพูดสายกับใครคะ ? ขอสายคุณแอน แอนตี้ครับ อ้อดิฉันแอนกำลังพูดสายอยู่แล้วค่ะ ค่ะ ครับผมโทรมาจากบริษัทเฟ้นฟายที่คุณแอนไปสมัครไว้เมื่อ 2 วันก่อนนะครับ ทางบริษัทเราต้องการสัมภาษณ์คุณแอนวันนี้เวลา 13 p.m. คุณแอนสะดวกมั้ยครับ อ้อ อ้อ สะดวกค่ะ ไม่มีอะไรขัดข้องค่ะ ถ้าอย่างนั้นพบผมที่อ๊อฟฟิตนะครับ ค่ะ ขอบคุณค่ะ ? โรเจอร์ เก็ดหวัต แอนมีข่าวดีแอนได้งานทำแล้ว วันนี้บริษัทเรียกแอนไปสัมภาษณ์และเขารับแอนเข้าทำงานแล้ว ไปทำพรุ่งนี้เลย แต่ แต่แอนเข้าทำงานเวลา 16 p.m. ออก 1A.M.แหละ บริษัทเฟ้นฟายจ้ะโรเจอร์ แอนดีใจที่สุดเลยที่ได้งานทำจะได้มีเงินส่งให้คุณแม่ ส่งหลาน ๆ เรียนกัน โอ้ดีใจจริง ๆ
Hi ฉันชื่อแอน แอนตี้พนักงานใหม่พึ่งมาเริ่มทำงานวันนี้วันแรก อ้อ อ้อ ฉันชื่อแพส แพสดี้ หัวหน้าคุมงานชิฟนี้ OK โนม่าพาแอนไปเปลี่ยนชุดทำงานในห้องแล้วพาไปส่งที่โรงงานด้วย yesแอนตามฉันมา เธอต้องใส่หมวก ถุงมือ เสื้อคลุมกันเปื้อนและมีด และต้องใส่ปิดหูด้วย เสียงเครื่องจักรจะดังมาก พอเธอเลิกงานก็เอากลับไปบ้านกับเธอเลย เก็บไว้ในรถเธอนั่นแหละ เวลาเธอมาทำงานเธอก็เอามาใช้ เพราะของใครของมัน เข้าใจไหม ? yes เข้าใจจ้ะ ใส่ให้เรียบร้อยแล้วตามฉันมา OK แอนเธอเห็นไหมที่เขายืนกันเป็นแถวตามรางนั้นนะเห็นไหม เห็นจ้ะ เอ้อนั่นแหละเธอไปยืนเข้าแถวกับเขานั่นแหละ ข้างไหนก็ได้นะ จ้ะ แท้งกิ้วขอบใจโนม่า ? คืนนั้นเป็นคืนแรกแอนไม่เคยชินกับงานอย่างนี้ เล่นเอาแย่เหมือนกัน หนาวก็หนาว ตาก็ลายจะเป็นลมเพราะมันฝรั่งไหลมาตามรางก็เลยทำให้เมาตาลายจะเป็นลม บางครั้งก็ต้องหันหน้าหนี บางครั้งก็ต้องหลับตาแต่ก็ผ่านพ้นไปได้ในคืนแรกของหล่อน ถึงเวลาเลิกงานก็ต่างคนต่างกลับบ้านแยกย้ายกัน บาย ซียูทูมอโร ซียู OK บาย แอน ? ฮาโหล ฮันนี อายูคัมแบ็กโฮม อายู OK ? YES ไม่มีปัญหา แต่ก็เอาเรื่องพอดู หนาวมากในห้องเย็น ทำงานและตาลายจะเป็นลมบ่อย ๆ เพราะเป็นคืนแรก ยังไม่เคยชิน อื้อ ก็จริงทำหลายคืนเข้าก็จะเคยชินไปเองนั่นแหละ แอนเธอไปทำงานในโรงงานนี้ก็หลายเดือนแล้ว ก็สับเปลี่ยนหน้าที่ไปเรื่อย ๆ แผนกตรวจเก็บความเรียบร้อยบ้าง แผนกแพ็คใส่กล่องบ้าง และเข้ากะกลางวันบ้างกลางคืนบ้าง หมุนเวียนกันไป แอนเธอได้เงินทุกบาททุกสตางค์เธอจะส่งไปให้แม่ที่เมืองไทยทั้งหมด ส่งหลาน ๆ เรียนบ้าง ซื้อวัว ซื้อรถให้น้อง ๆ บ้าง และยังส่งเข้าธนาคารไว้ให้น้อง ๆ เอาไปลงทำทุน ทำนา ทำไร่บ้าง น้อง ๆ จะได้ไม่ต้องกู้ธนาคารหรือกู้นายทุนนอกระบบ แอนหล่อนพยายามส่งหลาน ๆ ถึง 9 คน แต่หลาน ๆ ก็สำเร็จบ้าง ไม่สำเร็จบ้าง คนไหนรักเรียนก็สำเร็จ คนไหนเกก็ไม่สำเร็จ แต่แอนหล่อนทำดีที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้แล้ว ชีวิตของเธอเลือดทุกหยด เหงื่อทุก ๆ หยด เธอยอมเสียสละให้แม่และน้อง ๆ หลาน ๆ ของเธอทั้งหมด เธอไม่เคยคิดถึงตัวเอง ไม่เคยทำเพื่อตัวเองเลย ต่อจากนั้นเธอยังต่อเติมบ้านให้คุณแม่ของเธอใหม่ เพราะหลังจากที่ปลูกเสร็จไปเมื่อสัก 1 ปี นั้นมันจะเล็กไปหน่อย และยังไม่สวยถูกใจของหล่อน แอนจึงติดต่อช่างรื้อและต่อเติมใหม่ เป็นสองชั้นหลังใหญ่ ครึ่งตึกครึ่งไม้เสา 36 ต้น แอนทำงานหนักเพื่อเอาเงินส่งทำบ้านด้วย บริจาคทำบุญด้วย ซื้อช่อฟ้าขัดพื้นหินอ่อนศาลา ประตูหน้าต่างศาลา แต่แอนก็ถูกช่างและพระโกงไปเป็นล้านบาท ส่วนงานบริษัทเฟ้นฟรายก็งานน้อยลง วันนี้ผู้จัดการให้คนงานเข้าประชุมทุก ๆ คนตอนเที่ยง โนม่าเข้าไปแจ้งให้คนงานทราบทุก ๆคนที่ทำงานอยู่ สวัสดีทุก ๆ คน ผมแจ๊คผู้จัดการบริษัทนี้ ที่ผมเรียกทุก ๆ คนมาประชุมวันนี้ คือมีเรื่องเกี่ยวกับบริษัทของเราเล็กน้อย คือบริษัทของเราขัดข้อง ระยะนี้มันที่ป้อนโรงงานขาดแคลน ดังนั้นผมอยากขอความร่วมมือ คือทางบริษัทจำเป็นต้อง เรคนงานออกพักชั่วคราว สำหรับคนงานใหม่ถ้าหากมีมันมาส่งเพียงพอแล้วทางบริษัทจะเรียกตัวกลับมาทำงานตามเดิม ผมหวังว่าทุกคนเข้าใจปัญหานะครับ และผมเสียใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ด้วย ส่วนใครจะถูกเรอ๊อฟบ้างนั้น จะส่งรายชื่อให้โนม่ามาแจ้งให้ทุกคนทราบนะครับ ขอบคุณครับ ? แอน แอนกลับมาแล้วหรือ หิวไหม แอนจะกินอะไร บอกผม ผมจะทำให้ แอนเหนื่อยมากไหม ผมจะนวดให้นะแอน อ้อ ก็ดีเหมือนกัน โรเจอร์ แอนเหนื่อยมาก ยืนตั้ง 8 ชั่วโมง หนาวก็หนาวนะ แต่ก็คงหนาวคืนนี้คืนสุดท้ายแล้ว แอน เธอหมายความว่ายังไงแอนก็หมายความว่าแอนถูกพักงานเรออกชั่วคราว ไม่มีงาน งานน้อยคนงานคนใหม่ ๆ ก็ถูกเรออก รวมทั้งแอนด้วยจ้ะ อ้อ แค่นั้นเองไม่เป็นไรนะแอน แอนจะได้พักผ่อนบ้างยังไงล่ะ แอนทำงานหนักมากนะ ไม่ได้หรอกโรเจอร์ แอนพักไม่ได้หรอกโรเจอร์ เธอก็รู้นะว่าแอนมีภาระที่เมืองไทยมาก ตอนนี้ต้องหาเงินส่งไปทำบ้าน และส่งแม่กินใช้ แถมยังน้อง ๆ หลาน ๆ ต้องเรียนอีกด้วย พรุ่งนี้แอนก็ไปหางานใหม่ทำแล้ว แอนรอไม่ได้ ทุก ๆ อย่าง รอแอน ความหวังอยู่ที่แอนคนเดียว จะสำเร็จหรือไม่สำเร็จก็อยู่ที่แอนคนเดียวนะ โรเจอร์ฮึ ฮือ ผมเข้าใจ ผมเข้าใจแอนเป็นคนมีความกตัญญูต่อพ่อแม่ และรักน้อง ๆ หลาน ๆ มาก ซึ่งจะหาคนอย่างแอน มีน้ำใจอย่างแอนนี้หายากนะในโลกนี้ ผมว่า ก็เอาอย่างนี้ พรุ่งนี้แอนไปลงทำเรื่องขอเงินชดเชยที่ประกันสังคมก่อนและลงหางานทำไว้ด้วย แล้วค่อยไปหาสมัครงานตามบริษัทนะแอน ฮื้อ ผมไม่ว่างผมต้องไปทำงาน ถ้าไม่อย่างนั้นผมจะพาแอนไปหรอกนะ ไม่เป็นไรโรเจอร์ แอนช่วยตัวเองได้ ไม่ต้องห่วงแอนหรอก สบายมาก แอนไปได้อยู่แล้ว แอนไม่ใช่คนน่อมแน้มนะค่ะโรเจอร์ OK ผมรู้ว่าแอนเก่ง เก่งมากมากด้วย ฝรั่งแท้ ๆ ยังสู้เธอไม่ได้เลย ดูแต่เรื่องแอนไปสอบเอาใบขับขี่รถนะ ผมยังจำได้ดีเลย แอนสอบได้ 99 เปอร์เซ็นต์ แอนตอบผิดข้อเดียวเท่านั้น จำได้ไหม? ส่วนสอบขับขี่ภาคปฏิบัติ แอนก็ผ่านได้เต็ม 100% เลย ส่วนฝรั่งแท้ ๆ ไปสอบกันตั้ง 3-4 ครั้ง ก็ไม่ผ่าน นั่งร้องไห้ร้องห่มไปตาม ๆ กัน ส่วนแอนนะหรือ เล่นเอาตำรวจคุมข้อสอบเขางง และพูดกับแอนว่านี่เธอคงจะมาทำงานที่นี่ได้แล้วนะ เธอรู้ทุกอย่าง อย่างนี้เก่งมากนะเธอ? แอนจำได้ไหมล่ะ ผมเองผมยังงงเลย ว่าเธอทำได้อย่างไร? ผมดีใจจริง ๆ
แม่ พ่อผมเข้าใจแอนผิดถนัดเลย แม่และพ่อผมเคยคัดค้านไม่ให้ผมแต่งงานกับแอน แม่ของผมพยายามทุกวิถีทาง ที่จะไม่ให้ผมแต่งงานกับแอน แม้กระทั่งพ่อผม ไล่ผมออกจากบ้านไปแล้วแม่ของผมก็ยังไม่ยอมลดละ แม่ของผมก็ยังเขียนจดหมายไปต้านทานคัดค้านไม่ให้ผมสปอนเซอร์รับรองให้แอนกลับมาอเมริกา มาแต่งงานกับผม เหตุผลที่ท่านอ้าง ท่านบอกว่าคนต่างชาติต่างบ้านต่างประเทศ พูดคนละภาษากัน ไม่รู้เรื่องกัน จะอยู่ด้วยกันได้อย่างไร? ประเทศยากจนอย่างนั้น โง่เง่า ภาษาอังกฤษก็ไม่รู้เรื่อง ที่พวกคนไทยมาแต่งงานกับคนอเมริกาก็ล้วนแต่ต้องการมาอยู่อเมริกา มาหางานทำ มาแย่งงานคนอเมริกันไปเท่านั้น แกจะอยู่กันได้อย่างไร ? ผมก็เลยตอบแม่ผมไปว่า นี่มันชีวิตของผม ผมจะอยู่กันได้หรือไม่ได้ ผมจะเข้าใจกันหรือไม่เข้าใจกันนั้นมันเรื่องของผม แม่มาเกี่ยวอะไรด้วย แม่มาเดือดร้อนไรกับผมด้วย ชีวิตของผมคนอื่นไม่เกี่ยว ทีเวลาแม่กับพ่อก็ยังแต่งงานกันได้ล่ะ ชีวิตใครชีวิตมัน ชีวิตแม่ ชีวิตพ่อ ก็ของพ่อ ของแม่ ชีวิตของผมก็คือชีวิตของผม คนอื่นไม่เกี่ยว นี่แหละแอน ผมต้องทะเลาะกับแม่พ่อของผมที่จะแต่งงานกับแอน
มาเดี๋ยวนี้ แอนได้พิสูจน์ให้แม่ พ่อผมเห็นแล้วว่า คนต่างประเทศอย่างแอนไม่ใช่คนโง่อย่างที่แม่ของผมพูดและคิด แม่ผมต้องกลืนน้ำลายของตัวเอง ลูกสาวของเขานั่นแหละคือคนโง่ โง่จะเปรียบเทียบกับแอนไม่ได้เลยล่ะ ตั้งแต่ผมพบและรู้จักผู้หญิงมาในชีวิตของผมไม่มีใครที่จะฉลาดและเก่งเหมือนแอนสักคนเลยนะแอน จริงนะ แอนมีความรู้รอบด้านช่วยตัวเอง ทำเองทุก ๆ อย่าง แม้แต่เสื้อผ้าเธอก็เก่งเยี่ยม ตั้งแต่แอนมาอยู่อเมริกา แอนไม่เคยไปซื้อเสื้อผ้าในร้านมาใส่เลย แอนจะตัดเย็บได้เร็วและสวย ไปทำงานแอนไม่เคยใส่เสื้อผ้าซ้ำแม้แต่วันเดียว เพื่อน ๆ ที่ทำงานก็อิจฉาแอนกันทั้งนั้น แม้กระทั่งเสื้อกางเกงผม แอนก็ตัดเย็บทั้งนั้น แม้แต่ผมของผมแอนก็เป็นคนตัดให้เอง ผมไม่เคยเข้าร้านไปตัดผมเลย จนทุก ๆ วันนี้ 35 ปีแล้วนะแอน พ่อแม่ผมตายไปหมดแล้ว แต่เราก็ยังอยู่ด้วยกันและอยู่ด้วยกันมีความสุข และเข้าใจกันดียิ่ง ผมขอบคุณพระเจ้าที่ผมไม่เชื่อพ่อแม่ผม ผมเชื่อตัวของผมเอง ผมจึงมีความสุขอยู่ทุก ๆ วันนี้ มีภรรยาที่เก่งและฉลาดและเข้าใจง่ายอย่างนี้
แอนวันนั้นคืนนั้นผมยังจำได้ผมไม่ได้นอนทั้งคืนเลย จำได้ไหมแอน เรื่องอะไรหรือโรเจอร์? ก็ที่แอนสอนให้ผมหัดเย็บกางเกงยังไงแอน อ้อ อ้อ โรเจอร์หัดติดซิบกางเกงเสร็จแล้วโรเจอร์ก็ติดไม่ถูก โรเจอร์ก็แก้แล้วแก้อีกจนผ้าขาดหมดใช่ไหมล่ะ ใช่ ใช่ แอน ผมพยายามแก้ทำให้ดีที่สุด กลัวแอนจะด่าเอา ผมทำทั้งคืนจนเช้าไม่ได้นอนเลย โรเจอร์แก้เสร็จแล้วเรียบร้อยใช่ไหม ใช่ ใช่แล้ว ยังไง โรเจอร์ ก้อ ก้อยังไงล่ะ พอแอนตื่นขึ้นแอนไปหยิบกางเกงมาดู ผมก็คิดว่ารอดแล้ว แอนไม่รู้หรอกว่าผมทำอะไรไว้ ผมทำจนสุดความสามารถของผมแล้ว แต่ที่ไหนได้ พอแอนไปหยิบดูเท่านั้น แอนก็รู้ทันที ผมก็เลยเจอแม่เสือ ผมก็เลยไม่รอดยังไงล่ะ แอนยอดรัก คนเก่งของผม หึ หึ ไม่ต้องมาทำพูดดีเลยโรเจอร์ ไปไปอาบน้ำรีบไปทำงาน ส่วนแอนก็รีบไปทำธุระของแอน อย่ามัวพูดมากกันอยู่เลยเสียเวลา วันเวลาไม่คอยท่าใคร Yes darling ไปเถอะ ไม่ต้องมาดาลิ้งดาแล่งอะไรหรอก รำคาญแล้ว OK OK พบกันเย็นนี้นะแอน โชคดีจ๊ะโรเจอร์ แอนออกไปหางานทำ จุดแรกที่เธอไปก็คือ สำนักแรงงานประกันสังคม และดูว่าเขามีรับสมัครงานอะไรบ้าง แอนได้ลงสมัครไปหลายงาน เช่น โรงแรม ร้านอาหาร ขับรถแวน หรือ รถตู้ประจำ (โมเทิล โม TLE) ไฮที่นี่เปิดรับพนักงานคนงานไหม? อ้อก็มีนะ เธอจะทำงานอะไรล่ะ เอาอย่างนี้เธอเอาใบสมัครงานนี้ กรอกรายละเอียดนะ และเธอจะทำงานอะไร มีความสามารถอะไรก็เขียนลงไปนะเธอ แอนจ๊ะ แอนตี้
แอนรับเอาใบสมัครไปนั่งเขียนรายละเอียดที่บริษัท ต้องพร้อมทั้งงานที่เธอต้องการจะทำด้วย เสร็จแล้วเธอก็เอาไปส่งคืนให้เจ้าหน้าที่ผู้จัดการ นี่ค่ะ เรียบร้อยแล้วค่ะ OK ไอแวว คลอ ยู มา อินเทอวิล ผมจะโทรเรียกคุณมาสัมภาษณ์นะค่ะ ขอบคุณค่ะ เฮอเหนื่อยแล้ววันนี้พอทีกลับบ้านดีกว่าเหนื่อยสุด ๆ ไฮ แอนวันนี้ทำอะไรกินล่ะ อ้อวันนี้แอนแกงกระหรี่ไก่ให้โรเจอร์จ๊ะ โอ้ดีมากเลย ผมชอบแกงของแอน แอนทำกับข้าวอร่อยมาก วันนี้แอนไปถึงไหนมาหรือ ไปหลาย ๆ ที่จ๊ะ จุดแรกไปที่แรงงานประกันสังคม ก็สมัครไว้หลายอย่างจ๊ะ โรเจอร์ จุดสุดท้ายแอนสมัครเป็นพนักงานขับรถแวน รถตู้ประจำโรงแรมจ๊ะ โรงแรมใหญ่ หรู มีรถแวนใช้บริการที่โรงแรม 4 คันนะโรเจอร์โรงแรมเขาได้ทำสัญญากับบริษัทรถไฟ พอรถไฟเข้าโรงแรมก็จะส่งรถแวนหรือรถตู้ไปรับพนักงานเจ้าหน้าที่รถไฟไปพักที่โรงแรม เวลาพนักงานเจ้าหน้าที่รถไฟจะกลับไปทำงาน ทางโรงแรมก็ส่งรถแวนพาไปส่งที่ ที่รถไฟจอดอยู่ แม้แต่เวลาเขาพักอยู่ที่โรงแรม เขาต้องการไปเที่ยวที่ไหน ไปช๊อปปิ้งที่ไหน ทางโรงแรมก็ต้องส่งรถไปบริการจ๊ะ โรเจอร์ โรเจอร์สามีได้ยินแอนภรรยาอธิบายให้ฟังเช่นนั้นก็ตกใจ นี่แอน นี่แอน เธอจะทำได้อย่างไรกันแอน เธอเคยขับรถเล็ก ๆ รถเก๋งเท่านั้นนะแอน แต่ แต่นั่นมันรถแวน รถใหญ่ รถแวนประจำโรงแรม มันใหญ่มาก ก็น้องรถเมล์นิดเดียวเท่านั้น แอนจะขับได้อย่างไรกัน แอนเธอใจใหญ่และกล้าเกินตัวไปแล้วนะแอน เธอตัวเล็กนิดเดียว น้ำหนักแค่ 47 กิโล เท่านั้น เธอจะไปขับรถแวน รถเมล์นะแอน เอ้อน้า เอ้อน้า โรเจอร์ไม่ต้องเป็นห่วงแอนหรอก ว่าแอนจะทำได้หรือไม่ได้ ขอให้ทางโรงแรมเขารับแอนก่อน แอนจะทำให้โรเจอร์ดู แอนจะพิสูจน์ให้โรเจอร์ดูนะ จะตัวเล็กหรือตัวใหญ่ ไม่สำคัญหรอก มันสำคัญอยู่ที่ใจต่างหาก ใจสู้หรือเปล่า ใจกล้าพอหรือเปล่าเท่านั้น โรเจอร์ โรเจอร์เธอคอยดูก็แล้วกันนะ แอนจะทำให้โรเจอร์ดู และพ่อ แม่ของโรเจอร์ดู ว่าแอนมีความสามารถทำอะไร อะไร ได้เหมือนฝรั่งเขาหรือเปล่า ที่แม่ของโรเจอร์ดูถูกแอนว่าคนโง่ โง่ต่างแดนต่างชาติ ไม่รู้ภาษา จะทำอะไรได้หรือเปล่า แอนคนไทยมาจากเมืองไทย จะไม่งอมืองอเท้ามาเกาะผัวกินหรอกโรเจอร์ เฮ้อ ผมไม่รู้จะพูดอย่างไรเหมือนกันแอน แอนเป็นคนจะเอาชนะคน ไม่ยอมให้ใครมาดูถูกเธอได้ เอ้อนะ ไปอาบน้ำมากินข้าวกันดีกว่าโรเจอร์ กิจชี่และโจอี้คอยตาปิ๊บปิ๊บอยู่นั้นว่าเราคุยอะไรกัน? โอ้ ไอซอรี่ กิจชี่ โจอี้ คัมเฮีย คัมทูแดดดี้ เลิฟยูทู โอเค OK โจ & กิจ
2 วันต่อมา แอนอยู่บ้าน ตัดเย็บเสื้อผ้าของเธอบ้างของโรเจอร์บ้าง เธอไม่เคยอยู่เฉย ๆ เสียเวลาผ่านไปวัน ๆ แอนจะเป็นคนขยันมากเลยทีเดียว หาตัวจับได้ยาก Hi ไอ แอน ทำอะไรอยู่ล่ะแอน ผมกลับมาแล้วจ๊ะ เธอทำอะไรอยู่จ๊ะ อ้อ อ้อ แอนอยู่ในห้องเย็บผ้าจ๊ะ โรเจอร์เดินเข้าไปในห้องเย็บผ้าของแอน ทันทีที่โรเจอร์ไปยืนที่ประตูห้อง โอโฮ้ ไม่น่าเชื่อเลย แอนเธอเก่งมากเลย สวยมาก สวยมากเลยนะแอน เธอทำได้ยังไงกัน ชุดราตรีที่เธอนั่งดู แฟชั่นโชว์อยู่เมื่อคืนนี้เองนะ แต่วันนี้ชุดราตรีมาแขวนอยู่ในห้องนี้นะแอน ปาฏิหาริย์ จริง จริง สวยมาก เหมือน เหมือนที่เขาใส่เดินแฟชั่นโชว์อยู่เมื่อคืนนี้ สีเดียวกันด้วยซิ เอ้อโรเจอร์ นี่แอนมีข่าวดีด้วยล่ะ รู้ไหม? ข่าวอะไรหรือแอน โรเจอร์ทายซิข่าวอะไร? อือ ข่าวดี แอนได้รับจดหมายจากแม่ เมืองไทยใช่มั้ย ผิด ไม่ใช่ โรเจอร์เธอทายผิด แล้วข่าวดีอะไรแอน ข่าวดีแอนได้งานทำแล้ว แอนเริ่มทำงานพรุ่งนี้ เข้าทำงาน บ่าย 3 โมง ออกเที่ยงคืนจ๊ะ โรเจอร์ งานอะไรแอน อ้อ งานขับรถแวน ระตู้ประจำโรงแรมที่แอนไปสมัครไว้ ที่เล่าให้โรเจอร์ฟังยังไง วันนี้เขาโทรเรียกแอนไปสัมภาษณ์ อินเทอวิล เขาก็เลยรับแอนเข้าทำงานเลย เริ่มไปทำพรุ่งนี้ค่ะ โรเจอร์เข้าใจยังจ๊ะ โอ้โอ มายก๊อด ! มายก๊อด ตายแล้วแอน ใครตายโรเจอร์ แอนยัง ยังไม่ตาย ก็แค่แอนไปทำงาน ทำเป็นตกอกตกใจ ร้องเป็นกระเทยไปได้ นี่ นี่ เธอทำจริง ๆ เอาจริง ๆ หรือนี่แอน? อื้อ ก็ใครพูดเล่นล่ะ โรเจอร์คนอย่างแอนจะทำอะไรก็ต้องทำได้ และทำจริง ๆ ด้วย แอนไม่คุยโม้เหมือนใคร ๆ หรอก โรเจอร์หรือนายเจม?
นี่ นี่ ยู ยู เห็นโชเฟอร์ไหม? เขาไปไหนล่ะ? อื้ม ฉันเห็นเขาเดิน ๆ อยู่แถว แถวนี้แหละ ยูชื่ออะไร? แอน แอนตี้ ผมทอมครับ ผมชื่อทอม พนักงานขับรถไฟ ผม ผมรอรถทางโรงแรมมารับไปพักที่โรงแรมน้ำแข็ง พวกเพื่อน เพื่อนผม ก็ยืนรอโชเฟอร์อยู่ เห็นแต่รถแต่ไม่เห็นคนขับ เอ้าแล้วทำไมพวกคุณไม่ขึ้นไปรอบนรถล่ะ คนขับรถเขาบอกฉันไว้ให้พวกคุณขึ้นรถทุก ๆ คนให้เรียบร้อย เดี๋ยวเขาออกมา เขาไปทำธุระประเดี๋ยว เดี๋ยวมา OK แท้งกิ้ว แอนเล่นตลก เดินไปเดินมา จนพนักงานรถไฟเจ้าหน้าที่ขึ้นไปนั่งกันเต็มรถเป็นที่เรียบร้อย แอนจึงเปิดประตูรถแวนหรือรถตู้ขึ้นไปนั่งที่ที่โชเฟอร์ สตาร์ทรถทันที เฮ้ย เฮ้ย ยู ยู ยู จะทำอะไร ยูจะทำอะไร นี่คุณทอมช่วยกรุณาบอกเพื่อน ๆ ของคุณ เงียบ ๆ ได้ไหม และนั่งอยู่เฉย ๆ ร้องเป็นฝรั่งตื่นไฟไปได้ พวกคุณจะไปหรือไม่ไปโรงแรม ถ้าพวกคุณไม่ไปก็ต้องอยู่ค้างที่นี่ นอนในรถไฟก็แล้วกันนะ เพราะไม่มีรถมารับพวกคุณอีกแล้ว มีคันนี้คันเดียวจ๊ะ คุณทอม หมายความว่าเธอ แอนค่ะ แอนเธอเป็นโชเฟอร์ คนขับรถคันนี้ ถูกต้อง ใช่แล้ว พวกคุณเข้าใจไม่ผิดหรอกคุณ คุณทอม คุณบ๊อบ โอย โอ๊ย ตาย ตาย ยัง ยังไม่ตาย คุณแอน แอนตี้ คุณจะพาพวกผมไปถึงโรงแรมหรือ คุณตัวนิดเดียวเท่านี้ แอนจะเอารถไหวหรือ เดี๋ยวก็รู้เองแหละ นั่งเงียบ ๆ ก็แล้วกันนะ คุณฝรั่งทุก ๆ คน แอน โชเฟอร์ก็ขับรถแวนใหญ่ น้อง ๆ รถเมล์ เคลื่อนออกจากที่จอด ฝรั่ง 10 คน ในรถนั่งเงียบ หายใจหายคอกันไม่ออก เพราะความกลัวว่าแอนจะพารถไปไม่ไหว จะไปเกิดแอ๊คซิเดนที่ไหน ทอมพูดกระซิบ กระซาบ กับเพื่อน ๆ พวกเราจะรอดกันไหมนี่ บ๊อบตอบ เอ้อนะ ก็ให้เครดิตเธอหน่อย เธอตัวเล็ก แต่ใจเธอใหญ่ ใจสู้ แข็งแกร่ง ดีมากนะ ชีออไร้ เธอขับคล่องแคล้วดี แสดงว่ามีประสบการณ์มามากพอ เธอตัวเล็กแต่เธอไม่น่อมแน่มดี แอนเธอพารถไปจอดที่โรงแรมอย่างปลอดภัย เซฟตี้ OK ทอม บ๊อบ ไปพักผ่อนได้เห็นไหม? ฉันก็ทำได้เหมือนฝรั่งตัวใหญ่เช่นกัน ให้พวกคุณทั้งหลายรับรู้ไว้ด้วยเถอะ ฉันตัวเล็ก แต่เล็กพริกขี้หนูนะ รู้จักไหมล่ะ พริกนะ พริกขี้หนูสวนนะมันทั้งเผ็ด ทั้งหอม ทั้งแสบ ถึงใจดีนะ ทอม จำไว้ก็แล้วกัน OK OK แท้งกิ้ว ไอบิรีฟยู ผมเชื่อคุณแล้วว่า คุณแอนทำได้ ผมขอโทษแอนนะ ที่ผมกลัวไปเอง ผมเห็นแอนตัวเล็กเตี้ยเท่านี้ ผมคิดไปว่าเธอจะขับรถคันใหญ่ขนาดนี้ จะเอารถไปไหวได้อย่างไร อือฮื้อ แล้วทอมเห็นแล้วหรือยัง ฉันก็พาทอมและพวกของทอมมาถึงโรงแรมแล้วนี่ไง OK OK ไอซี ผมเห็นแล้ว ผมเชื่อคุณแล้ว ซียูเน็คไทม บ๊าย บาย เที่ยงคืนวันนี้ผ่านพ้นไปได้ 1 วัน และเป็นวันสำคัญที่เป็นวันพิสูจน์ว่าเรามีความสามารถทำงานนี้ได้หรือเปล่า เราก็ได้พิสูจน์แล้ว เราทำได้ คนเรามีความเชื่อมั่นในตัวเองแล้ว มันก็ไม่มีอะไรที่จะลำบากเกินไปกว่าความพยายาม ความสามารถของเราไปได้หรอกนะ จริงไหม คุณว่างั้นไหม แอน แอนว่างัย โรเจอร์มีอะไรหรือเปล่า ผมเห็นแอนกลับจากทำงานมาเหนื่อย ๆ หิวไหม จะกินอะไรไหม ผมจะเอามาให้ ก็ดีเหมือนกัน โรเจอร์เธอมีอะไรกินบ้างล่ะ ก็มีเจอละมันซอสซิด ไอศกรีม อื้อดีจ๊ะ ขอบคุณมากโรเจอร์ สนุกไหม แอนไปทำงานใหม่ วันแรกของแอน สนุกมาก ตื่นเต้นดี โรเจอร์รู้ไหม พวกฝรั่งพนักงานรถไฟ เขาไม่กล้าขึ้น เขากลัวแอนจะขับรถไม่ไหว เขาเห็นแอนตัวเล็ก ๆ แอนนั่งที่คนขับ พวกโดยสารนั่งอยู่ข้างหลัง เขามองไม่เห็นหัวของแอนเลย พวกเขาก็เลยรู้สึกว่ารถวิ่งไปเอง ไม่มีคนขับ เพราะแอนตัวเล็ก เก้าอี้นั่งใหญ่ สูง พอแอนนั่งก็จะบังหัวของแอนหมด มองไม่เห็นหัวเลยไง โรเจอร์เลยเป็นเรื่องสนุก ตลกไป โรเจอร์หัวเราะชอบใจ แอนขอตัวไปนอนแช่น้ำอุ่น ๆ สักครึ่งชั่วโมงนะโรเจอร์ จะได้สบายตัวขึ้น OK ผมจะจัดอาหารไว้ให้แอนนะ จ๊ะ แท้งกิ้วโรเจอร์ อื้อนอนแช่น้ำอุ่น ๆ ในอ่างค่อยยังชั่ว อากาศหนาว ๆ อย่างนี้ แอนเธอคงเหนื่อย เลยหลับอยู่ในอ่างอาบน้ำเป็นชั่วโมง แอน แอนเธอหลับอยู่ในอ่างอาบน้ำเป็นชั่วโมง แอนตื่น ตื่นได้แล้ว อะไร อะไร โรเจอร์ ก็ ก็เธอหลับอยู่ในอ่างอาบน้ำตั้งชั่วโมงแล้วนะซิ หรึ ใช่นะซิ มันสบายมาก น้ำอุ่น อุ่น เหนื่อย เพลีย ก็เลยหลับไปไม่รู้ตัวนะ เธออย่าทำอย่างนี้อีกนะแอน มันอันตราย เธอหลับ เกิดเธอจมน้ำไปเธอไม่ตื่น เธอก็ตายเท่านั้นนะแอน OK OK แอนสัญญาจ๊ะ แอนจะไม่ทำอีกจ๊ะ
โรเจอร์ แอน อยู่กันอย่างมีความสุข ต่างคนต่างทำงาน แอนเธอเป็นโชเฟอร์ขับรถแวนประจำโรงแรมมา 1 ปีเต็มแล้ว แอนเธอได้พิสูจน์ตัวเองให้สามีและพ่อ แม่ของสามีเห็นแล้ว เธอก็มีความสามารถ ทำทุก ๆ อย่างได้เหมือนฝรั่งเช่นกัน ถ้าเรามีความสามารถและมั่นใจในตัวเราเอง เสียงเคาะประตูหน้าบ้าน แอนเดินไปเปิดประตู ไฮ แอน โอ้ เชอรี่ เข้า เข้ามาเลย ไปไหนมาหรือเชอรี่ แอน นี่แจ๊คแฟนเราเอง แจ๊คนี่แอนเพื่อนฉัน เราทำงานอยู่ด้วยกันเป็นโชเฟอร์ขับรถอยู่โรงแรมเดียวกันจ๊ะแจ๊ค ไฮ ยินดีที่ได้รู้จักแจ๊ค เช่นกันแอน เราไปช๊อปปิ้งมา ก็เลยพาแจ๊คมารู้จักกับแอนนะ อ้อ ยินดีจ๊ะ พรุ่งนี้แอนไปทำงานหรือเปล่า ? พรุ่งนี้ โน พรุ่งนี้ไม่ไป วันหยุดของเราไง เชอรี่ เอ้อ เอ่อ จริง ๆ แล้วเธอทำอะไรวันหยุด พรุ่งนี้คงไม่ไปไหนหรอกนะ เราจะเย็บผ้า ตัดเสื้อ กางเกง ให้โรเจอร์เขา ยังเย็บไม่เสร็จ ตัด ตัด ไว้เป็นโหลเลย ต้องใช้เวลาก่อนไปทำงานและวันหยุดงาน เย็บเอานะ เชอรี่ เราไม่ค่อยมีเวลาได้ไปไหนหรอก ยังตัดเสื้อส่งไปให้คุณแม่และหลาน ๆ ที่เมืองไทยด้วย ตัดให้พ่อ แม่ของโรเจอร์ด้วย ของเราเองด้วย เชอรี่ แจ๊ค จะดื่มอะไรดีล่ะ เป๊ปซี่หรือกาแฟจ๊ะ ขอกาแฟจ๊ะ แจ๊ค กาแฟเหมือนกันครับ บ่ายวันนั้น แอนและเพื่อนคุยกันสนุก ไปตามภาษาเพื่อน ๆ เชอรี่เป็นคนผิวดำ หรือนิโก แอนมีเพื่อนทุกสีผิว ฝรั่ง นิโก แม็คซิโก ฟิลิปปินส์ ลาว เขมร เวียดนาม ไทย แม้แต่ ไทยใหญ่ก็เคยเจอ และได้คุยกันบ้าง แต่ละชาติ แต่ละภาษา พยายามคุยกันรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เพราะต่างก็ต้องใช้ภาษาฝรั่ง อังกฤษ เขาแต่ละคนก็พูดงู ๆ ปลา ๆ ออกเสียงสำเนียงก็ไม่ชัดกัน ก็เป็นอันไม่ค่อยรู้เรื่องกันเท่าไร เราไปเจอกันที่ไหนหรือ ก็เจอที่ทำงานบ้าง ที่โรงเรียนพื้นฐาน ที่ต้องไปเรียนให้รู้ภาษาของเขา แต่ถ้าเป็นไฮสคูลวิทยาลัยไม่เคยเจอ เพราะไม่มีใครจะก้าวไปถึงขั้นสูงนั้นเท่าไร ส่วนลาว เวียดนาม เขมร นั้นเขามีสิทธิ์เข้าไปอยู่ เพราะหนีสงคราม ดังนั้นเขาจะไปกันเป็นครอบครัว เป็นกลุ่ม เป็นพวก ดังนั้นเขาก็จะอยู่กันเป็นครอบครัว เป็นกลุ่ม เป็นพวก เขาก็จะใช้ภาษาของเขา ประเทศของเขาตลอดเวลา จะอยู่ในบ้าน หรือไปนอกบ้าน เขาก็จะใช้ภาษาที่ประเทศของเขาเอง ดังนั้นผู้เป็นพ่อ แม่ ผู้ใหญ่ จะมีปัญหาเรื่องพูดและไม่เข้าใจภาษาอังกฤษ เจ้าของประเทศที่พวกเราเข้าไปอาศัยอยู่เป็นส่วนมาก แต่พวกมีสามีฝรั่งจะพูดกันเก่งมาก แต่เรื่องอ่าน เขียน ไม่ค่อยรู้เรื่องกันเลยเหมือนกัน คนเราพอไปอยู่ต่างแดน นิสัยจะเปลี่ยนไปทันที เช่นเป็นต้น เวลาอยู่ประเทศไทย เป็นเพื่อนเป็นเพื่อนตายกัน เที่ยวด้วยกัน กินด้วยกัน เวลาทานอาหาร แย่งกันจ่าย แย่งกันนั่งหัวโต๊ะ แต่พอไปอยู่ต่างแดน เสียใจด้วย ตัวใครตัวมัน ใครกิน ใครจ่าย เจอฝรั่งบางคนเป็นแฟนกัน แต่ก็ใครกินใครจ่าย ทุก ๆ อย่างจะกลายเป็นหน้ามือเป็นหลังมือไปเลย ส่วนนิสัยเรื่องอิจฉากันละก็จะเห็นมีมาก เช่น แอนเคยเจอคนหนึ่ง (วรรณา) อยู่ทางอุดร เขากับฝรั่ง สามีฝรั่งไปอยู่อเมริกา ก็เห็นเขาบอกแอนว่า เธออยู่เมืองไทย ทำงานบาร์ เอ้อ นี่เธอ มาจากที่ไหนล่ะ มาจากเมืองไทย เอ้อ เราก็มาจากเมืองไทย เราชื่อ วรรณา เรามาอยู่ที่อเมริกาได้ 5 ปีแล้ว เรามีลูกผู้ชายคนหนึ่ง อายุก็ 4 ขวบแล้ว แล้วเธอชื่ออะไรล่ะ แอน เราชื่อแอน เรามาจากลำปาง เรามาที่อเมริกา เมื่อเร็ว ๆ นี้เอง ยังไม่ถึงปีเลย อ้องั้นหรือ มิน่าพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยรู้เรื่องเลย เอาไว้วันหลังเราจะพาเธอไปเที่ยวที่บ้านเรานะแอน อื้อก็ได้ ตั้งแต่มาอเมริกายังไม่เคยพบคนไทยเลย พบเธอนี่แหละวรรณาเป็นคนแรก ก็ดีอย่างน้อยเราก็มาจากเมืองไทยด้วยกันนะ พรุ่งนี้เจอกันใหม่นะแอน เราจะพาไปเที่ยวบ้านเรานะ อื้อก็ได้ วรรณา แอนพบเขาโดยบังเอิญที่ทำงานตั้งแต่ไปอเมริกา ไปทำงานอยู่กับแมรี่เจน โน้นเอง แอนยังเช่าห้องอพาร์ทเม้นอยู่เลย แอนวันนี้กินข้าวด้วยกันนะ เราเอาข้าว ผัก น้ำพริกกะปิมาด้วยนะ เดี๋ยวพักเที่ยงไปกินด้วยกัน นี่วรรณา เราไม่เคยกินข้าวเที่ยงหรอกนะ และเราก็ไม่เคยเอาข้าวหรืออาหารอะไรมากินด้วย ไม่เป็นไร วันนี้เราเอามาเผื่อนะ ไปกินด้วยกันนะแอน นะแอน ขอบใจมากนะวรรณา วรรณา นี่แอน แอนเธอรู้ไหม เราอยู่เมืองไทยนะครอบครัวเรายากจนมากนะ แม่ของเราทำปลาร้าแล้วก็บังคับให้เราหาบปลาร้าเดินข้ามทุ่งนาไปหลายกิโล เอาปลาร้าไปขายในตลาดทุก ๆ วัน เราก็เลยไปทำงานกับเพื่อนแล้วไปอยู่กับฝรั่ง เราก็เลยตั้งท้อง ฝรั่งต้องกลับมาอเมริกา เขาก็เลยเอาเรามาด้วย เพราะเขาเป็นห่วงลูกของเขา ตอนมาใหม่ ๆ ก็ไปอยู่กับครอบครัวของเขานั่นแหละ จนคลอดลูก กว่าจะได้ซื้อบ้านของเราเองนะแอน รู้จักกันหนึ่งเดือน ต่อมาวรรณาก็คะยั้นคะยอชวนไปเที่ยวบ้านเขาให้ได้ ใจของเขาก็อยาก จะอวดเรานั่นแหละว่าเขามีบ้านและมีอะไรบ้าง เสร็จแล้ว วรรณาก็ขอไปเที่ยวบ้านแอนบ้างล่ะ อยากจะรู้อยากจะเห็นว่าเรามีอะไรบ้างว่างั้นเถอะ เอ้า เอาก็เอา ไปก็ไป เพราะความขัดไม่ได้ วรรณาไปเห็นที่บ้าน แอนอยู่ แอนเป็นคนชอบของสวยงาม โซฟา แอนจะสั่งซื้อตามแคตตาล็อค สวยมากและราคาก็แพงพอสมควรก็พูดได้ว่า วรรณาเขาไม่มีก็แล้วกัน ในเมื่อวรรณาเห็นเช่นนั้น ความอิจฉาก็แสดงออกมาแล้ว วรรณาพูดออกมาเลย ของอย่างนี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลย สวยก็จริง จะขายก็ขายไม่ได้ ยังไง ยังไง มันก็สู้บ้านไม่ได้ มีบ้านยังขายได้ แอนก็เลยคิดรู้นี่เองนิสัยของผู้หญิงอิจฉาตาร้อน ซึ่งไม่อยากเห็นใครเขาได้ดีกว่า และเก่งกว่า ถ้าเห็นคนอื่นดีกว่าก็จะอิจฉา ถ้าเห็นคนอื่นด้อยกว่าก็จะดูถูกเหยียบเลย คนแบบนี้คบไม่ได้เป็นเพื่อนไม่ได้ แอนก็เลยเลิกคบ เลิกติดต่อกันไปเลย แอนเป็นคนไม่ชอบคนอิจฉา (ริษยา) ก็ยังมีอีกแตกต่างกันไป ชีวิต ดวงชะตาแตกต่างกันไป ก็ต้องดิ้นรนเพื่อมีชีวิตอยู่รอด ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนแห่งใด ประเทศอะไร บางคน แอนก็เจอ เห็นด้วยตาแอนเองด้วย ก็คนต่างแดนนี่แหละ แต่งงานกับฝรั่งไปอเมริกาด้วย แต่พอไปอยู่ประเทศของเขาอะไรมันก็เกิดขึ้นได้ โชคดีและโชคร้าย เลิกกัน หย่ากันกับสามีฝรั่งที่หอบหิ้วกันไป จะกลับไปประเทศที่เกิดก็กลับไม่ได้ ก็เลย ไหน ไหน ก็ไหน ๆ แล้ว ก็เลยไปหากินตามโรงแรม ขายตัว บางคนเลิกกับผัวฝรั่ง มีกิ๊ก คนประเทศเดียวกัน ยังมีอะไรอีกมาก คนเราจะถือโอกาสกันทั้งนั้น เห็นแก่ได้ เห็นแก่ตัว เห็นแต่ผลประโยชน์ใส่ตัวเอง ผู้ชายก็จะหาโอกาสเห็นแก่ตัวเพื่อหาทางทำให้ตัวเองหลุดเข้าไปอยู่ในประเทศของเขาให้ได้อยู่ได้ บางคนเลิกกับสามีฝรั่ง แต่เขาได้กรีนคลาสแล้วเขาก็มีสิทธิ์อยู่ที่ประเทศฝรั่งเขาแล้ว ผู้ชายบางคนเสี่ยงโชคไปก็ถ้าไปเจอแม่ม่ายก็มองเห็นทางจะอยู่ได้ก็ใช้คารมหว่านล้อมจนผู้หญิงใจอ่อนหลงเชื่อ ก็ยอมแต่งงานด้วย พอผู้ชายเห็นแก่ตัวนั้นได้กรีนคลาส มีสิทธิ์อยู่ได้แล้ว ก็ขอเลิก หย่าไป แล้วก็รีบเอาแฟน เมียจริงไปอยู่ แบบนี้ก็มีบางคนก็ไปจีบฝรั่ง และขอแต่งงาน ฝรั่งก็มี ก็มีทุก ๆ แบบ แล้วแต่ปัญญาของแต่ละคนที่จะหาทางอยู่ให้รอดให้ได้ ก็มีปัญหา 108 กันไป นี่แหละชีวิตที่แท้จริง ไปอยู่ต่างแดน ไปหาโชคต่างแดน ดิ้นรนกันไป ไปตามดวง ดวงใครดวงมัน โอ้ ไฮ แอน คุณสบายดีหรือแอน จ๊ะสบายดี ไฮ ทอม บ๊อบ จอน โจ OK เลท โก แอน OK พวกคุณไม่กลัวแล้วหรือว่าแอนขับรถไม่ได้ เอารถไม่ไหวไง ผมไม่กลัวแล้ว เรารู้จักแอน ขึ้นรถมากับแอนหนึ่งปีเต็มแล้วนะแอน เธอเป็นคนเก่งมากนะ ว่าแต่ว่าเมื่อไหร่เธอจะโตสักทีล่ะแอน เธอเลี้ยงไม่โตเลยนะ เธอยังตัวเล็กนิดเดียวเท่าเดิม พวกพนักงานเจ้าหน้าที่รถไฟต่างก็เล่นพูดสนุกกับแอน ทุกคนก็ให้ความรัก สนิทสนมกับเธอ แอนเธอเป็นคนน่ารัก สวย เก่งเกินตัว แอนเป็นพนักงานขับรถแวน อยู่ 1 ปีครึ่ง ทุกอย่างก็เรียบร้อยดี ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเลย โรเจอร์สามียอมแพ้ พูดไม่ออก เพราะแอนเธอทำได้จริง ๆ เธอได้พิสูจน์ให้โรเจอร์ รวมพ่อ แม่ของโรเจอร์ด้วย ต้องกลืนน้ำลายตัวเองที่เคยดูถูกเธอไว้ ที่เคยห้าม ขัดขวางโรเจอร์ทุกวิถีทาง ไม่ให้โรเจอร์ลูกชายแต่งงานกับเธอ แอนกับโรเจอร์อยู่กันอย่างมีความสุข และเข้าใจกันอย่างดี แอนเธอเป็นคนขยันและพูดเก่ง เรียนเก่ง ทำงานเก่ง พ่อ แม่ของโรเจอร์ก็มีหลักฐาน ฐานะดี แต่พ่อแม่ของโรเจอร์ไม่เคยช่วยเหลือแม้แต่บาท แต่ละสลึงเดียว แอนเป็นคนรู้จักกิน รู้จักใช้ ขยันทำงาน ประหยัดทุก ๆ ทาง แอนจะช่วยตัวเอง มีความรู้รอบตัว ช่วยตัวเองทั้งหมด ตัดเสื้อผ้าของเธอเอง ของโรเจอร์ ตัดผมให้โรเจอร์เอง ทำอาหารเอง ไม่เคยไปเที่ยว ไม่เคยไปทานอาหารนอกบ้าน ตอนแต่งงานใหม่ ๆ ต้องเช่าคอนโดอยู่ พ่อของโรเจอร์ยังเคยพูดว่าให้ประหยัด เก็บเงินไปซื้อเทเลอร์ เหมือนตู้รถไฟนั่นแหละ หนึ่งหมื่นเหรียญก็ซื้อได้แล้ว แอนนั่งเฉยทำเป็นไม่รู้เรื่อง เธอไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว เพราะโรเจอร์ลูกชายของเขาถูกแบ๊งคับตั้งแต่ก่อนที่เขาจะพบแอน เขาเป็นคนล้มละลาย ดังนั้นเขาไม่มีเครดิตอะไรทั้งนั้น จะซื้อของอะไร จะเป็นบ้าน รถ ที่ดิน ของทุก ๆ อย่าง ก็จะต้องซื้อเงินสด แต่แอนเธอไม่แคร์ เธอทำงานประหยัด เดินไปทำงาน เธอเดินตากแดด ตากสโน ไปทำงานจากบ้านไปถึงที่ทำงาน ใช้เวลา 40 นาที เธอก็ยอมทนเดิน รถก็มีแต่ก็ไม่ขับไป เพราะต้องการประหยัดค่าน้ำมัน ส่วนโรเจอร์เธอก็ให้เดินไปทำงานเช่นกัน แอนแต่งงานได้ 8 ปี เท่านั้น แอนมีความสามารถ ซื้อบ้าน ซื้อที่ ที่อเมริกา และปลูกบ้านให้แม่ที่ประเทศไทยด้วยพร้อมกันทั้ง 2 ประเทศ ใช้เวลาแค่ 8 ปี เท่านั้น สามารถสร้างฐานะได้ทั้ง 2 ประเทศพร้อมกัน นี่แหละด้วยความมานะ อดทน ต่อสู้กับชีวิตของแอน คนเราเกิดมาโชควาสนาไม่เหมือนกัน แข่งเรือแข่งพายแข่งกันได้ แต่จะแข่งบุญแข่งวาสนานั้นมันแข่งกันไม่ได้ และคนเราจะมานั่งคอยแต่วาสนานั้นมันก็ไม่ได้เช่นกัน มันต้องมีวาสนาด้วย มันจึงจะอยู่รอด คนส่วนมากคิดว่า ไปเมืองนอก มีผัวฝรั่งจะรวย ๆ กันทุกคนนั้น มันก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละ ฝรั่งรวยก็มี ฝรั่งจนก็มี เหมือนกับคนไทยเรานี่แหละนะ ไม่ใช่ว่าไปเมืองนอกแล้ว เงินทองมันขึ้นอยู่บนต้นไม้จะได้ไปถึงก็ขึ้นต้นไม้เก็บเอาเก็บเอาง่าย ๆ นะ ทุกคนต้องดิ้นรน หางานทำกันทุกคน จึงจะได้เงินมา อาศัยว่าดีอยู่หน่อย ตรงที่ว่า เงินของเขาส่งเข้ามาในประเทศไทย มันจะแลกเปลี่ยนเป็นเงินมากเท่านั้นเอง แต่ถ้าอยู่ที่ประเทศของเขาใช้ที่ประเทศของเขา มันก็ไม่แตกต่างอะไรกับอยู่เมืองไทย ใช้เงินเมืองไทยนั่นแหละ ถ้าอยู่เมืองไทยเอาตัวไม่รอดแล้ว จะไปอยู่ที่ไหน ประเทศอะไร มันก็เอาตัวไม่รอดเช่นกันแหละนะ แอน หล่อนไปใช้ชีวิตอยู่ต่างแดน ที่อเมริกา ถึง 30 ปี มันก็มีประสบการณ์ชีวิตดี ก็เป็นกำไรชีวิตดี เราไปใช้ชีวิตต่างแดน คนที่เขาเป็นเจ้าของประเทศ เขาก็ไม่ค่อยจะมองเราเป็นมิตรเท่าไหร่หรอก เขาก็จะมองอย่างดูถูกดูแคน ก็ไม่แตกต่างอะไรกับพวกต่างแดน มาอยู่ในประเทศของเรา เช่น พม่า เขมร เวียดนาม เข้ามาอยู่ในประเทศของเรานั่นแหละ เราจะไปทำงานอะไร เขาก็กลั่นแกล้ง กดดัน เอาเปรียบ พวกเขาทำอะไรก็ทำได้ แต่ถ้าเราจะทำอย่างเขาบ้างเราไม่มีสิทธิ์ทำได้ เพราะเราเป็นคนไปอาศัยประเทศเขาอยู่ นี่แหละมันไม่ใช่เรื่องง่ายนักหรอก เช่น มีพี่น้อง คนรู้จักกัน ไปเปิดร้านขายอาหาร ส่วนมากจะเปิดขาย เวลา 17.00 p.m. ไปจนถึง 23.00 p.m. ก็ปิดร้านแล้ว ถ้าคนรู้จักกัน เพื่อนหรือญาติไปหวังว่าจะไปหาโชคลาภ ไปหางานทำนั้นก็ลำบาก จะต้องไปนั่ง ๆ นอน ๆ กันอยู่ในร้าน เพราะไม่มีสิทธิ์ที่จะทำงานในประเทศของเขาได้ จนกว่าจะหาฝรั่งแต่งงานได้ จึงจะมีสิทธิ์ทำงานได้ หรือหาช่องทางแล้วแต่ใครจะหาได้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ แอนดีแล้ว ฉันอยากเจอเธออยู่พอดี ฉันมีเรื่องที่จะบอกให้เธอรู้ มีเรื่องอะไรหรือ ทารีซ่า? คือ เรื่อง ฉันจะบอกเธอว่า เธอจะได้เป็นพนักงานขับรถแค่วันนี้ วันเดียวนะ วันพรุ่งนี้ เธอจะต้องไปเป็นพนักงานแม่บ้าน เอ้าทำไมหรือ ทารีซ่า ทำไมให้ฉันไปเป็นแม่บ้านล่ะ ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า เปล่า เธอไม่ได้ทำอะไรผิดแอน ก็ในเมื่อฉันไม่ทำอะไรผิด ก็เพราะอะไร จึงให้ฉันไปทำเป็นแม่บ้านล่ะ ทารีซ่า สาเหตุ (ง่าย ๆ) คือ คิ้ม น้องสาวของฉันจะมาทำงานที่นี่ ฉันก็เลยให้เขาขับรถแทนเธอ และให้เธอไปทำแม่บ้านก็เท่านั้นเอง เข้าใจแล้วหรือยังแอน อ้อ ยังงี้นี่เอง ไม่มีความยุติธรรมเลย ในโลกนี้หาความยุติธรรมไม่มีหรอก ยังไง ยังไงฉันก็ต้องเห็นน้องของฉันดีกว่าเธอล่ะ มันก็แน่ล่ะ ทารีซ่า เพราะฉันมันเป็นคนต่างแดน ต่างชาติ จะไปหาความยุติธรรมกับพวกคนผิวขาวได้อย่างไร ฉันรู้ดี ทารีซ่า
วันรุ่งขึ้นแอนก็ต้องไปทำหน้าที่แม่บ้าน แอนก็ต้องทำเพราะงานมันก็หาไม่ได้ง่าย ๆ แอนต้องทำงานแอนต้องการเงินส่งให้แม่ น้อง ๆ หลาน ๆ เมืองไทย ส่งหลานเรียน ไม่ว่างานจะหนัก จะเบา จะเหนื่อยยากแค่ไหน แอนเธอก็ต้องทนทำ เพราะเธอคิดว่ามันเป็นหน้าที่ที่มีเธอต้องรับผิดชอบชีวิตครอบครัวที่เมืองไทย เพราะไม่มีพ่อที่ดูแลครอบครัว พ่อได้ตายไปหลายปีแล้ว ตั้งแต่ปี 2500 ดังนั้นก็มีแอนเท่านั้นที่เป็นคนโตต้องรับผิดชอบชีวิตของแม่ น้อง ๆ หลาน ๆ ได้ ดังนั้นแอนจึงยอมเสียสละหยาดเหงื่อทุก ๆ หยด เลือดทุก ๆ หยดของเธอ เพื่อแม่ น้อง ๆ หลาน ๆ ของเธอ เธอเอาชีวิตเข้าแลก อดทน ต่อสู้ ดิ้นรนทุก ๆ อย่าง แอนทำหน้าที่แม่บ้านได้หนึ่งเดือน เธอก็เกิดได้รับแอ๊คซิเดนท์ในห้องน้ำ วันที่เธอเกิดแอ๊คซิเดนท์นั้น (ทารีซ่า ฉัน ฉันลื่นล้มในห้องน้ำ) หลังของฉันล้มฟาดไปที่อ่างอาบน้ำ เจ็บมาก ข้อเท้าก็บวก เดินไม่ไหว เอ้อ ตายจริง แอนไม่ต้องทำต่อแล้ว เธอรีบไปหาหมอนะ แล้วก็กลับไปบ้านเลยนะ และฉันให้เธอลาป่วยสองวันนะแอน ไปรีบ ไปเลยจ๊ะ ทารีซ่า แท้งกิ้ว แอนเธอเจ็บหลังมาก กลับไปทำงานไม่ได้ เธอต้องไปหาหมอ หมอทำการรักษา ต้องตรวจเอ็กซเรย์ อัลเตอร์ซาวน์เข้าเครื่องสแกน ในที่สุดก็พบสาเหตุที่เธอเจ็บปวดหลังอย่างแสนสาหัส ระหว่างกระดูกสันหลัง ข้อต่อระหว่างข้อสี่ ข้อห้าต่อกันนั้น หมอนรองกระดูกขาดหายไปทั้งอัน ก็เหลือแต่กระดูกกับกระดูก กดกันจึงเจ็บและปวดมาก เวลาเดินหรือยืน กระดูกจะกดกันจึงเป็นเหตุให้เจ็บปวดทรมานมากพอดู (ดังนั้นหมอจึงออกความเห็น) ออกใบรับรองว่าจะกลับไปทำงานอาชีพเก่าไม่ได้ แอนก็หยุดงาน แต่ทางประกันสังคมดูแลจ่ายเงินเดือนให้ทุก ๆ เดือน และส่งเรียนอาชีพใหม่ จนกว่าจะเรียนสำเร็จและได้งานใหม่ทำ จึงเป็นโอกาสดีของแอน เธอไปเรียน Beauty College และที่ C.B.C เรียนปริญญาตรี มหาวิทยาลัย แอนเธอเรียนพร้อมกันสองโรงเรียน แอนเรียน เรียนที่ Beauty College นั้น กลางวัน วันละ 8 ชั่วโมง ส่วนเรียนที่ C.B.C นั้น เรียนภาคค่ำ เริ่ม 5 โมงเย็น ถึง 3 ทุ่ม เรียน Beauty College นั้น 800 ชั่วโมง ก็สำเร็จ ส่วนเรียน มหาวิทยาลัย ก็เรียน 5 ปี แอนก็ได้กินเงินเดือน ตลอด 5 ปี แอนเธอเรียนกฎหมาย และอเค้าทิ๊ง กาเวอเม็ท พอเธอเรียนยังไม่จบก็ต้องกลับมาเมืองไทย เพราะเธอป่วย มีไวรัสซี โรคตับอักเสบ หมอลงความเห็นว่า แอนจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่เกินสี่ หรือ 5 ปี 4 - 5 ปี เท่านั้น พร้อมทั้งคุณแม่ที่เมืองไทยก็มีอายุมากแล้ว แม่ขอร้องให้กลับมาเมืองไทย มันเป็นกำไรของชีวิต ก็มีทั้งตื่นเต้น ภูมิใจ ที่คนต่างแดน ตัวดำ ๆ เล็ก ๆ ผมดำ ตาดำ แตกต่างกับคนอื่น ๆ ร่วมห้องเรียน ซึ่งมีแต่พวกตัวขาว ๆ ตาสีฟ้าทั้งห้องและมีระดับ ที่คนทำงานแล้วทั้งนั้นที่ไปโรงเรียนระดับทำปริญญา แอนหล่อนภูมิใจที่สุดในตัวของเธอ ที่มีความสามารถ ได้เข้าไปนั่งเรียนแข่งขันกับพวกฝรั่งเขาได้ แอนมีความสุข และดีใจ ภูมิใจที่สุดตอนที่สอบ แอนเธอสอบได้คะแนนดีกว่าโรเจอร์ นี่แหละมันเป็นความสามารถของแอน คนอื่น ๆ เขาคิดอย่างไร จะมองเธออย่างไรนั้นเธอไม่สนใจ แต่สำหรับตัวหล่อนเองหล่อนคิดว่า ชาตินี้เธอเกิดมาไม่เสียชาติเกิดเลย เกิดมาคุ้มค่าของชีวิต ที่ได้เกิดมาชีวิตหนึ่งเธอได้มีประสบการณ์ชีวิตทุกรูปทุกแบบ ทุกรส ขม หวาน มัน สดชื่น ขมขื่น ผิดหวัง สมหวัง ซึ่งคนอื่น ๆ คงจะมีโอกาสน้อยที่จะได้พบอย่างเธอ ชีวิตของหล่อนมีรสชาติดี แอนขอขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าที่ลิขิตชีวิตให้เธอแบบนั้น และแอนก็ภูมิใจ ขอบคุณฟ้าเบื้องบน สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ส่งให้เธอมาเกิดเป็นลูกของแม่ที่ยากจน และเกิดบ้านนอกเช่นนั้น เกิดทุก ๆ ชาติก็ขอให้เกิดเป็นลูกของแม่ทุก ๆ ชาติไป
แอนหล่อนมีความคิดว่าถ้าเกิดมาในครอบครัวร่ำรวยจะไม่มีโอกาส ได้เรียนรู้ ได้ประสบการณ์ของชีวิต จะไม่ได้ยืนสู้ด้วยลำแข้งของเราเอง ก็จะเป็นคุณหนูตลอดไป คนเรานั้นไม่มีอะไรที่จะแน่นอนเสมอไป บางชีวิตเกิดมาร่ำรวย เรียนเก่ง ได้ปริญญาตรี โท แต่บางคนก็ยังไม่มีความสามารถอะไร เพราะเรียนในตำราในหนังสือพอจบออกมาก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะไม่มีประสบการณ์ ไม่มีความรอบรู้ ก็เรียนมาเสียเวลาเสียเงินพ่อแม่เปล่า แต่งงานอยู่บ้านเลี้ยงลูกเท่านั้นเองผิดกับคนที่เกิดมายากจน ชีวิตของเขาต้องดิ้นรนต่อสู้กับชีวิต ต้องยืนด้วยขาของตัวเอง เขามีความอดทนต่อสู้บากบั่น พยายามหาความรู้ประสบการณ์ไปตลอด ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นคนเก่ง ฉลาดรอบรู้เพียบพร้อมทั้งประสบการณ์ชีวิต นี่แหละเขาจึงเป็นคนเก่ง มีความรู้จริง ๆ ทำอะไรก็ได้ เอาตัวรอดอยู่รอดโดยที่ไม่อดตาย หรือไปขอใครเขากิน ไม่ได้ว่าใครแต่ที่เรียนมาเช่นนี้ก็เห็นหลาน ๆ ของเราเอง เช่นไปเรียนต่อเมืองนอก นักเรียนนอก ความจริงถ้าไปเรียนเพียง 1 ปี 2 ปี กลับมา ความจริงก็ไม่ได้อะไรมาเท่าไร ก็เพียงไปเรียนตามตำราเรียนไปเอาเครดิตนักเรียนนอกมาเท่านั้นเอง ถ้าจะให้รู้กัน จริง ๆ มีประสบการณ์กันจริง ๆ ต้องไปอยู่กันนาน ๆ 10-20 ปี นั่นแหละ ก็อีกนั่นแหละเห็นลูกพี่ลูกน้องกันเขาได้ทุนไปเรียนที่อเมริกา 1 ปีกว่ากลับมาก็ไม่เห็นได้อะไรมาเท่าไร พูดกับฝรั่งก็ยังไม่ค่อยจะรู้เรื่องกันเลย เรียนเสริมสวยก็ต้องมาทำผมเสริมสวย ? เรียนกฎหมายก็ต้องทำงานทางกฎหมาย เรียนอ๊อคเหล็กก็ต้องทำงานอ๊อคเหล็ก ก็จะต้องทำงานตามที่เราเรียนมามันจึงจะรู้เรื่องและไปได้ ถ้าไปทำงานมั่ว ๆ ไม่ตรงที่เราเรียนมามันก็ไปไม่ได้ ทำไม่เป็น มันก็จะมั่ว ๆ ไปตามเรื่องนั่นแหละ
เช่นตัวอย่าง หลานสาวจบปริญญาโท เรียนกฎหมาย ฮาโหล ฮาโหล แม่ แม่รีบกลับมาบ้านด่วน เดี๋ยวนี้เลย พี่ พี่ป้อมรถชนรถแหลกหมดเลย ส่วนพี่ป้อมก็ขาแขนหัก สลบคาที่เลย ไม่รู้จะรอดหรือเปล่า ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล เข้าห้องผ่าตัดอยู่จ้ะแม่ เอ้อ แม่จะกลับอย่างไร ตอนนี้ก็ 2 ทุ่มแล้วพึ่งจะมาถึง และน้องเขาก็จะเผากันพรุ่งนี้ ถ้าแม่กลับคืนนี้ แม่ก็ไม่ได้เผาศพน้องน่ะสิ ถ้าอย่างนั้นแม่ก็อยู่เผาศพหน้าเขาแล้วค่อยกลับแล้วกัน มันก็ต้องพรุ่งนี้ 2 ทุ่มนะ ตายพี่ป้อมเขาฟื้นแล้วหรือยัง ? ฟื้นแล้วแม่แต่ยังพูดไม่ได้ ? นี่ออย ออยไปเดินเรื่องฟ้องรถที่ชนพี่เขานะ ไปทำเรื่องให้พี่เขาหน่อยนะ ออย ออยเรียนจบกฎหมายมานี่ลูก จบปริญญาโทและเรียนกฎหมายมาด้วยนี่ลูก โอยแม่ ออยทำไม่เป็น ออยไปไม่เป็นไม่รู้จะไปเริ่มต้นที่ไหน เอ้า ก็ออยเรียนจบกฎหมายมา ก็ไปรับปริญญาโทมานี่ลูก มันก็จริงอยู่แม่ ออยเรียนจบมาก็จริงแต่เรียนมาตามตำราเท่านั้น ภาคปฎิบัติออยยังไม่เคยทำเลย ออยทำไม่ได้ ออยไปไม่ถูกหรอก แม่ไปขอให้อี้เขาช่วยก็แล้วกันนะแม่ อี้ แอน เขาเก่งเรื่องนี้
นี่แหละตัวอย่าง ถ้าไม่มีประสบการณ์มันก็ไปไม่ถูกทำไม่เป็นอย่างนี้แหละ ในที่สุดก็อยู่บ้านเลี้ยงลูก เรียนเสียเวลา เสียเงิน ทำอะไรไม่ได้เลย ออย อี้ถามออยจริง ๆ เถอะ เรียนมาทำไมไม่เห็นทำอะไรได้ มานั่งเลี้ยงลูกกันทุกคน ทั้ง 3 คนด้วย โธ่เอ๋ย อี้ก็ไปเรียนหาผัวไงล่ะ ถ้าไม่ไปเรียนสูง ๆ แล้วจะไปเจอผู้ชายดี ๆ รวย ๆ ได้ยังไงล่ะอี้ อือหึ มันก็จริงของเธอแหละออย แอนมีชีวิตอยู่อเมริกานั้นตอนเรียนทำปริญญานั้นไม่มีปัญหาอะไร แต่จะมีปัญหาตอนเรียนเสริมสวยและตอนทำงานจะพบว่า ฝรั่งเขาก็ไม่มีความยุติธรรมอะไรเท่าไร เขาจะมองเราแสดงกับเราก็ไม่แตกต่างกับคนไทยจะมอง พม่า เขมรมาทำงานในประเทศไทยนั่นแหละ เขาจะกดเรา เช่น นักเรียนฝรั่งหรือคนงานฝรั่งจะทำอะไรก็ได้ แต่พอเราจะทำอย่างพวกเขาทำบ้าง ไม่ได้เช่นเธอเจอมาแล้ว นี่แอนเธอจะใช้แชมพูสระหัวตุ๊กตาไม่ได้นะให้เอาน้ำเปล่า ๆ เท่านั้น และเธอจะเอาน้ำยาดัดผมมาดัดก็ไม่ได้ ใช้น้ำเท่านั้นรู้ไหม ? ไม่ฉันไม่รู้และไม่เข้าใจด้วย ทำไมนักเรียนคนอื่น ๆ ผิวขาวแม้แต่พวกแม็กซิกัน ทุกคนใช้แชมพูได้ ใช้น้ำยาดัดผมจริง ๆ ได้ ? เพราะอะไรเหตุผลทำไมฉันคนเดียวในโรงเรียนนี้ที่ไม่มีสิทธิ์ใช้แชมพู ใช้น้ำยาดัด อย่าลืมนะฉันก็เสียเงินเรียนเหมือนคนอื่น ๆ เช่นกัน บอกฉันได้ไหมเพราะอะไร ? ไม่มีเหตุผลแต่ฉันไม่ให้เธอใช้เท่านั้นเธอรู้แค่นี้ก็พอ แต่คนอย่างแอนเธอจะไม่ยอมแพ้ใคร และไม่ยอมให้ใครมากดเธอได้ แอนเธอก็ใช้เหมือนคนอื่น ๆ คนอื่นใช้ได้เธอก็ใช้ได้เช่นกัน นี่ แอน ไอบอกให้เธอรู้แล้วไม่ใช่หรือว่าเธอจะใช้แชมพู น้ำยาดัด ครีมนวดไม่ได้ เอ้อ เธอบอกฉันแล้วแต่ฉันจะใช้มีอะไรไหม ? ในเมื่อทุก ๆ คนใช้ได้ฉันก็มีสิทธิ์ใช้ได้เช่นกันไม่ใช่หรือ แพส ? แอน เธอไม่เชื่อฟังฉันดีแล้ว ทำไม ทำไม แพส เธอจะทำอะไรกับฉัน ? ฉันจะไล่เธออกไปเลย แอนเธออกจากโรงเรียนนี้ไปเลยเธอจะเรียนที่นี่ไม่ได้ เฮอะ เฮอ ฮือ ใหญ่โตมากนะ แอนหัวเราะดังลั่นแล้วเธอก็ชี้หน้าแพส แล้วเธอก็พูดว่า เธอคิดว่าเธอเป็นใครแพสเธอสำคัญตัวเองผิดไปแล้ว เธอคิดว่าเธอใหญ่โตมากในโรงเรียนนี้ เธอคิดว่าเธอมีสิทธิ์ไล่ฉันหรือ ใคร ๆ ออกอย่างนั้นหรือ แพส ? เธอก็อีแค่ครูฝึกงานทำงานก็ไม่เป็น เธอก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉันเลย แพสเธอลืมตัวไปแล้ว เธอคิดว่าเธอเป็นใคร ? เธอนั่นแหละ ออกไป ออกไปจากโรงเรียนนี้ โน่นประตู แพสเธอเห็นไหม ? หรือจะให้ฉันช่วยโยนเธอออกไป แพส ? ฉันผู้เสียเงินมาเรียนแต่เธอแค่มาขอฝึกงาน เธออย่ามาวางมาดใหญ่โตมาไล่ฉันออกจากโรงเรียนนี้เลย รู้ตัวแล้วหรือยัง แพส ? แพสเจอเข้าแบบนี้ร้องไห้ โฮ โฮ ไปฟ้องครูใหญ่ แอนชอบใจหัวเราะเยาะเสียสะใจ เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับแอน รู้จักแอนน้อยไปแล้วฝรั่งตาขาว เดี๋ยวก่อนถ้ายังไม่หยุดข่มฉันเธอจะรู้จักแอนคนนี้ดีขึ้น เสียงครูใหญ่เรียกแอน แอนฉันต้องการพบเธอ เยส OK แอนเธอเดินไปพบครูใหญ่ยืดอกไม่สะทกสะท้านอะไรทั้งสิ้น แคตี้ มีเด็กไปบอกฉันว่าแคตี้ต้องการพบฉันมีอะไรรึ แคตี้ ? เอ้อ แพสเขาร้องไห้มาฟ้องฉันว่าเธอด่าเขาแล้วก็ไล่เขาออกจากโรงเรียน ฉันอยากจะรู้ว่ามันเรื่องอะไร ? อ้อเรื่องนี้หรอกหรือ ก็ทำไมไม่ถามแพสเขาดูล่ะ คนของโรงเรียนนี้น่ะ ว่ามันเรื่องอะไร ? แพสเขาบอกฉันว่าเธอด่าเขา แล้วก็ไล่เขาออกจากที่นี่ เอ้า ก็ทำไมไม่ถามแพสเขาดูล่ะ มันเรื่องอะไรกันฉันจึงไล่เขาออกไปนะ คนเราอยู่ดี ๆ ไม่มีสาเหตุมันจะมาด่าและไล่กันนั้นมันก็คนบ้าเท่านั้นแหละ ครูว่าจริงไหมล่ะ ? อยากรู้ก็ถามแพสเขาเองดีกว่า นี่ดีเท่าไรแล้วที่ฉันได้แต่ด่าและไล่เขาออกไปนะ ดีว่าฉันไม่ตบหน้าเขาด้วย ก็นับว่าบุญหนักหนาแล้วนะ แคตี้ นี่แอนเธอจะมากไปแล้วนะ ฉันเป็นครูใหญ่ในโรงเรียนนี้ เธอต้องเกรงใจฉันบ้างนะแอน ก็เพราะเกรงใจนะสิถึงไม่ตบหน้าอีแพสมันไงล่ะ เอ้อ เอ้อ เอ้อ ดีฉันจะไปฟ้อง ผ.อ. ดีมากฉันคิดว่าจะไม่ฟ้องเสียอีก ถ้าแคตี้ในฐานะครูใหญ่ ไม่ฟ้อง ผ.อ. ก็ ก็ฉันแอนนี่แหละจะเป็นคนไปฟ้อง ผ.อ.เอง ให้รู้ไว้ด้วย แคตี้ อาจารย์ใหญ่ ก็เลือกเอาว่าครูจะไปฟ้องเองหรือจะให้แอนตี้ไปฟ้องเอง แค่นี้ใช่ไหม ? ฉันต้องไปทำงาน นี่ลูกค้ารอให้ฉันตัดผมให้อยู่ แอนเธอพูดจบเธอก็เดินสะบัดก้นของเธอไปทำงานซึ่งมีลูกค้าประจำของเธอนั่งรอเธอตัดผมอยู่ เพราะเธอตัดผม ทำผม สระ เกล้าผมเก่งมากจะมีลูกค้าประจำทั้งชายและหญิง ลูกค้าของเธอจะไม่ยอมเรียกคนอื่น ถึงแม้แอนจะทำให้ลูกค้าคนอื่นอยู่เขาก็จะนั่งรอ 2-3-4-5 คน เขาก็นั่งรอกัน แอนเธอก็ภูมิใจมากที่มีลูกค้ามากและชอบเธอ ลูกค้าก็ให้ทิปเธอ บางคนก็ 5 เหรียญ 10 เหรียญ คนฝรั่งเรื่องนี้เขาจะดีกันมาก เขาจะถือว่าเป็นประเพณีเสียซ้ำไป จะให้น้อยให้มาก เขาก็ให้กันทุกคนไป ถ้าหากทำงานในร้านอาหารเป็นพนักงานเสริฟจะได้ทิปดีมาก จะได้มากกว่าเงินเดือนอีก แอนเองเธอก็เคยทำงานในร้านอาหารมาเช่นกันก็ทำอยู่หลาย ๆ เดือนเกือบ ๆ ปีนั่นแหละ วันรุ่งขึ้นแอนไปเรียนตามปกติ 8:30 A.M. เข้าห้องเรียน 1 ชั่วโมงก็ออกจากห้องเรียน ก็ไปเรียน ทำงานภาคปฏิบัติ ช่วงนั้นเอง แพสเชิดหน้ามองเธอ นี่แอน ผ.อ. ต้องการพบเธอเดี๋ยวนี้เลย เอ้อดี ฉันก็กำลังจะไปพบ ผ.อ. อยู่เช่นกัน สวัสดี ผ.อ. มีอะไรกับแอนหรือคะจึงเรียกแอนมาพบด่วน นั่ง นั่งก่อนผมอยากรู้เรื่องความจริง แพสเขามาฟ้องผม ว่าเธอไม่เชื่อฟังเขาแล้วไล่เขาให้ออกไปจากโรงเรียนด้วย เธอยังด่าไล่แพสเธอมีสิทธ์อะไรที่เธอไปด่าและไล่เขาเช่นนั้น แอน ? เอ้อ ก็นั่นน่ะสิ ผ.อ. ว่า แอนมีสิทธิ์อะไร ? แต่แอนมีสิทธิ์แน่ แล้วแพสเขามีสิทธิ์อะไร ? ที่เขาไล่แอนให้ออกจากโรงเรียน แพสก็เป็นเพียงเด็กมาฝึกงานเท่านั้นมิใช่หรือ ผ.อ. หรือว่าฝรั่งตัวขาว ๆ มีสิทธิ์เหนือมนุษย์ ? แต่แอนเป็นนักศึกษาเสียเงินค่าเรียน ไม่ได้มาเรียนฟรีไม่ใช่หรือ ผ.อ. ? แอนก็มีเรื่องร้องเรียน ผ.อ. เช่นกัน นี่คือแอนร้องเรียน ผ.อ.กรุณารับไปพิจารณาดูดูด้วย แอนส่งเอกสารที่เธอได้เขียนเตรียมไว้ส่งให้ ผ.อ. ผ.อ.รับเอาเอกสารแผ่นนั้นไปอ่านด้วยความสนใจ
เรียน ท่าน ผ.อ. ทราบ
แอนขอร้องเรียนความเป็นธรรมกับ ผ.อ. เรื่องไม่มีความเป็นธรรมในโรงเรียนนี้ โดยเฉพาะกับแอน ทำไมนักเรียนคนอื่น ๆ พวกฝรั่งผิวขาว แม้แต่พวกแม็คซิกันทุกๆ คนในโรงเรียน ทำไมมีสิทธิ์ทำอะไรได้ทุก ๆ อย่าง เช่น ( ใช้น้ำยาดัดผม แชมพู ครีมนวด สีย้อมผม ยืดผม ) ทุก ๆ คนมีสิทธิ์ใช้ของจริง ของในโรงเรียนได้ทุก ๆ คน เขาทุกคนใช้ได้ทั้งหัวคนจริงและหัวปลอม พวกครูจริง ครูฝึกไม่เคยห้ามพวกนักเรียนผิวขาว แม้แต่แม็คซิกันก็ไม่เคยห้าม ? แล้วทำไม ทำไม ผ.อ.ช่วยตอบแอนหน่อยให้เข้าใจหน่อย ผ.อ. แอนจะถูกสั่งห้ามหมด แอนไม่มีสิทธิ์ใช้อะไรได้สักอย่างเดียว สระหัวปลอมก็ให้ใช้น้ำเปล่าไม่ให้ใช้แชมพู ดัดก็ให้ใช้น้ำแทนน้ำยาดัด ทำสีผมก็ไม่สอนให้ทำ ไม่ให้ใช้สีอย่างนี้มีความยุติธรรมแล้วหรือ ผ.อ. ? (สั่งห้ามแต่เฉพาะแอนคนเดียว) (หมายความว่าอย่างไร) ? เห็นแอนเป็นอะไร ? แอนไม่ใช่คนหรือ ? อย่าลืม แอนจะเป็นคนต่างชาติ ต่างแดน แต่แอนมาเรียนก็เสียเงินมาเรียนเหมือนคนอื่น ๆ เช่นกัน ดังนั้นแอนกควรมีสิทธิ์ทำและใช้ของได้เหมือนคนอื่น ๆเช่นกันไม่ใช่หรือ ผ.อ. ? หรือว่าประเทศนี้ยังไม่เลิกทาสจึงไม่มีสิทธิ์เท่าเทียมกัน ? อย่าลืมแอนไม่ใช่ทาสของที่นี่ ผ.อ. อยากทราบใช่ไหม ? ว่าทำไมแอนไล่แพสเด็กฝึกงาน ผ.อ. ฟังให้ดีและให้เข้าใจด้วย ? แพสวางตัวเป็นผู้จัดการใหญ่เป็นครูใหญ่กับแอนออกคำสั่งไม่ให้แอนใช้ไอดั้มทุก ๆ อย่างในโรงเรียน
( แชมพู น้ำยาดัด ครีมนวด สีย้อมผม ยายืดผม) ทุก ๆ อย่างเมื่อวานนี้แอนเอาแชมพูไปสระหัวปลอมเพราะต้องหัดม้วน หัดเกล้า น้ำเปล่ามันเหนียว เหม็นด้วย แอนจึงเอาแชมพูไปสระ แพสไปเห็นก็ใส่แอนด่าแอน ? ด้วยคำพูดหยาบและไล่แอนออกจากโรงเรียน แอนจะขอถาม ผ.อ.ตรงไปตรงมา แพสมีสิทธิ์อะไร ? ที่มาไล่แอนออก ? ผ.อ.ตอบมา (นี่แอนฉันสั่งเธอห้ามเธอแล้วใช่ไหม ? ว่าไม่ให้เธอใช้แชมพู ครีมนวด เธอพูดไม่รู้เรื่อง ฟังไม่รู้เรื่องหรือ ? แอนในเมื่อเธอไม่เชื่อฟังฉันเธอก็อยู่ที่นี่ไม่ได้ฉันจะไล่เธอออกจากโรงเรียนนี้ เธอออกไปได้เลยแอน ออกไปเดี๋ยวนี้เลยแอน ) เขามีสิทธิ์ไล่แอนรึ ผ.อ.ช่วยกรุณาตอบแอนตรง ตรง ผ.อ. กากแดม แพส ไอด๊นกิฟ ทูแดม แกเข้าใจฉันผิดไปแล้วแพส แกมีสิทธิ์อะไรที่แกมาไล่ฉันออก แกเป็นใคร ? แกก็อีแค่เด็กมาฝึกงานเท่านั้น แกลืมตัวไปแล้ว แกคิดว่าแกใหญ่มากหรือไง อีแพส แกอย่าลืมฉันนี่แหละมีสิทธิ์จะอยู่เพราะฉันเสียเงินเข้ามาเรียน แต่ แต่แกก็อีแค่เด็กมาฝึกงาน แกไม่มีสิทธิ์อะไรจะมาไล่ฉัน แพส แกนั่นแหละออกไป ออกไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้เลย เธอรู้ทางหรือยังโน่นประตู แกจะเดินออกไปดี ๆ หรือจะให้ฉันจับแกโยนออกไป อีแพส ? นางแพสเจอเข้าแบบนี้ร้องไห้ไปฟ้อง วิ่งไปฟ้องครูใหญ่ เรื่องมันก็มีอย่างนี้ ผ.อ.คิดดู หรือว่า ผ.อ. ก็เห็นดีและเป็นเหมือนนางแพสมันด้วย ที่นี่เป็นโรงเรียนก็ควรให้สิทธิ์กับนักเรียนนักศึกษาเท่าเทียมกัน ไม่ใช่มาออกกฎเกณฑ์แตกต่างกัน พวกฝรั่งผิวขาว พวกแม็คซิโกทำได้ทุก ๆ อย่างใช้ได้ทุกอย่าง ทำไม ทำไมจะต้องเป็นฉันคนเดียว ที่ฉันมาจากเมืองไทย ประเทศไทยก็เลยไม่มีสิทธิ์ใช้อะไร ทำอะไรเลยใช่ไหม ? ผ.อ. ผ.อ.ช่วยตอบฉันหน่อยสิ ให้ฉันเข้าใจหายข้องใจว่า ประเทศนี้เขามีกฎเกณฑ์เช่นนี้ ? หรือว่าพวกแม็คซิโกช่วยมีพรรคพวกมาก มีพวกชวนมาเป็นลูกค้าเสียค่าหัวคนละ 5 เหรียญ เป็นรายเป็นรายได้เข้าทางโรงเรียนใช่หรือไม่ ? เห็นแก่เงินเท่านั้นหรือจึงต้องเอาอกเอาใจตามใจ พวกแม็คซิโก และฝรั่งผิวขาว ผ.อ.อย่าลืมเสียสิว่าฉันก็เสียเงินมาเรียนและทางรัฐเขาส่งฉันมาเรียนด้วย อย่าลืม (ผ.อ.) ถ้าผ.อ.ไม่จัดการให้ฉัน ให้ครูแม้แต่เด็กฝึกงานมากดขี่ออกคำสั่งต่อฉัน มาวางอำนาจต่อฉันเช่นนี้ ฉันใช้อะไรไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้ ไม่มีความยุติธรรมกับฉันเช่นนี้ ฉันนี่แหละจะร้องเรียนไปทางเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ส่งฉันมาเรียน ให้ผ.อ.รับรู้ไว้ด้วย) ผ.อ.พิจารณาดูว่าใครผิด ใครถูก ผ.อ.คิดว่าอีเด็กแพสฝึกงานมาวางอำนาจบังคับกฎเกณฑ์และมาด่าชี้หน้าฉัน ไล่ฉันออกจากโรงเรียน เขามีสิทธิ์อะไรรึผ.อ. ก็แล้วแต่ ผ.อ.ก็แล้วกัน ถ้า ผ.อ.คิดว่าอีแพสทำถูก เก็บอีเด็กฝึกงานไว้มาโขกสับฉันอยู่ต่อไป ฉันนี่แหละจะรายงานต่อเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ส่งฉันมาเรียนทันที ก็แล้ว(แต่ ผ.อ.) (นะคะฉันหมดเรื่องที่จะพูดแล้ว ขอบคุณ ผ.อ.ค่ะ นี่คือคำตอบของฉัน ที่ ผ.อ.เรียกตัวฉันมาเข้าพบขอบคุณอีกครั้งค่ะ) ?
(ผ.อ. อ่านจดหมายมือสั่นระริก และกัดฟันจนแก้มนูนเห็นได้ชัด แอนก็ไม่เข้าใจว่า ผ.อ.โกรธโกรธมากจนมือสั่น จดหมายในมือสั่นระริก และกัดฟันจนแก้มนูนออกมาเช่นนั้น และไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว) (อ้า ผ.อ. คะ ฉันหมดคำตอบแล้วที่ ผ.อ. อยากทราบฉันขอตัวค่ะ) แอนเธอเดินออกจากห้องอย่างสบายใจไม่สะทกสะท้านไม่กลัวอะไรและใครทั้งสิ้น เธอกลับเดินออกมาด้วยใบหน้ายิ้มเยาะเย้ยอย่างมีความสุข ส่วน ผ.อ. อ่านจดหมายของแอนจบก็ถือออกไป เอาไปให้ครูใหญ่อ่านต่อไป เพราะครูจะต้องรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้น ในวันรุ่งขึ้นแพสตัวทำเรื่องเด็กฝึกงานก็ไม่ได้กลับมาฝึกงานอีก ไม่เห็นหน้าอีกเลย แอนเธอก็ตั้งใจเรียนจนสำเร็จหลักสูตรได้รับประกาศนียบัตรเรียบร้อย สำเร็จการศึกษาที่อเมริกาพร้อมทั้งได้รับ C.B.C. 2 years college แต่ก็นั่นแหละนะชีวิตมนุษย์เรา ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่มันก็จะโลดแล่นไปตามวิถีชีวิตหรือที่เรียกกันว่า ดวงชะตาดวงลิขิต ดังนั้นแอนก็ไปตามดวงชะตาชีวิตมันก็ละครของชีวิตดำเนินไปตามบทบาทของมัน โดยที่เราจะไม่มีทางเลือกได้เลย และไม่สามารถรู้กฎแห่งกรรมจะมาถึงตัวเมื่อไหร่ แอนเธอยังเรียนไม่จบดี ยังเหลืออักหนึ่งเทอมเท่านั้น อยู่อยู่แอนรู้สึกมีผื่นคันตามตัว มีฝีขึ้นบนหัวเขาเรียกฝีขี้ไก่ หัวแตกหัวขึ้นแทนกัน มีครั้งหนึ่งแย่ ๆ มากขึ้นพร้อมกันเจ็ดหัวเลยเต็มหัวหมด มันทั้งเจ็บปวดทรมานมากสุด ๆ ตามเนื้อตัวก็แดงผื่นเต็มตัวหมดและคัน คันมาก บนแผ่นหลังจะขึ้นเป็นดอกเห็ดเต็มหลังจนน่ากลัว ก็ไม่รู้สาเหตุ แอนเธอไปหาหมอประจำตัว หมอส่งไปคลินิกไปหลายต่อหลายแห่งก็ไม่หาย ครั้งสุดท้ายหมอส่งไปโรงพยาบาลที่สโปรแดน หมอจับเข้าเครื่องอะไรต่อมิอะไรไม่รู้ไม่เข้าใจ ทั้งงัดแงะล้างอัดฉีดข้างในแถมเจาะท้องเอาเนื้อเอาตับออกมาตรวจวิจัยหาสาเหตุเป็นโรคอะไร ? หมอญี่ปุ่น อายิโมโต๊ะ OKโรเจอร์ แอน หมอพบสาเหตุแล้ว (ว่า) คือ แอนเธอมีไวรัส (C) ตอนนี้ที่ตับของเธอเริ่มแข็งและมีจุดเหลือแล้ว ต่อไปก็จะอักเสบถ้าอักเสบไปถึงขั้วตับก็จะกลายเป็นมะเร็ง แคนเชอถ้าเป็นมะเร็งแล้วไม่มีทางรอด หมอคะ แอน แอนมีเวลาเท่าไร กี่ปี กี่เดือน ? ก็ไม่เกิน อยู่ได้ 4-5 ปีเท่านั้น ไม่มีทางรักษาเลยหรือครับ โรเจอร์ถามหมอด้วยน้ำตา ก็มีทางเดียวเท่านั้นนะ คือเราจะใช้วิธีเปลี่ยนตับใหม่เท่านั้น แต่การเปลี่ยนตับมันก็เสี่ยงมีทั้งข้อดีและเสียนะ (1) ข้อดี คือถ้าเราได้ตับมาแล้วเราผ่าตัดเอาตับเก่าออก เอาตับใหม่ใส่เข้าไป (2) ข้อเสีย ถ้าหากร่างกายยอมรับตับใหม่ก็จะฟื้นขึ้นมา (3) ถ้าร่างกายของเธอไม่ยอมรับตับใหม่ เธอก็ ก็ไม่มีโอกาสฟื้นมาอีกเลย เธอก็จบชีวิตเท่านั้น (4) ถ้าเธอโชคดีร่างกายเธอยอมรับ ตับใหม่เธอก็จะอยู่ได้ 2 ปีเท่านั้น ตับเธอก็จะกลับไปอักเสบใหม่เพราะไอ้ตัวไวรัส (C) นั้นมันยังอยู่ในสายเลือดมันไม่ตายไปไหนนะ ให้เธอเข้าใจตามนี้ ในเมื่อไวรัสมันอยู่ในเลือด เลือดก็เข้าไปหล่อเลี้ยงตับ ไวรัสก็จะไปกินตับอีก แต่ก็จะอยู่ได้ใน 2 ปี จึงจะอักเสบขึ้นใหม่ (5) ปัญหาเรื่องตับ หาตับมันก็ไม่ใช่ง่าย ๆ ต้องทำเรื่องขอทางโรงพยาบาล และต้องเข้าคิวต้องรอตามคิว ต้องมีคนตายบริจาคจึงจะเอามาได้ บางรายมีมากต่อมากรอคิวจนหมดกำหนด ก็ไม่ถึงคิวไม่ได้ตับใหม่ก็ตายเสียชีวิต เข้าใจแล้วใช่ไหม ? โรเจอร์แอนเข้าใจแล้ว เธอจะตัดสินใจอย่างไร ? จะตกลงทำเรื่องผ่าตัดรอคิว รอตับไหม ? ถ้าตกลงหมอจะเอาเอกสารมาให้ขอเป็นคนไข้รับเป็นคนไข้รับการผ่าตัดเปลี่ยนตับใหม่ แต่ก็ต้องรอคิว รอตับนะ ? โรเจอร์ แอน เธอคิดอย่างไร ตกลงไหม ? แอนขอไปคิดดูก่อน ถ้าแอนตัดสินใจจะทำแอนจะกลับมาหาหมอใหม่ ? ก็ได้เอาอย่างนั้นก็ได้ ไปคิดดู ทำใจก่อนนะ ? ก็วันนี้แอนขอตัวกลับก่อนละคุณหมอ ลาละค่ะ ครับ ครับ โชคดีครับ ? วันนั้นโรเจอร์ขับรถจากสะโปแคน ไปแพสโคก็ 6 ชั่วโมง โรเจอร์ร้องไห้ตั้งแต่สโปแคนถึงแพสโคนานถึง 6 ชั่วโมงจนตาบวมปิดเลยละ แอนเองเธอไม่ร้องไห้ เธอไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยดเดียวเพราะเธอปลงแล้ว เกิด แก่ เจ็บ ตาย ทุก ๆ คนก็ตาย มีเกิดก็มีตาย หนุ่มก็ตาย แก่ก็ตาย เด็กก็ตาย แล้วแต่กรรมใครกรรมมัน แอนได้ทำดีที่สุดแล้วในชีวิต ดังนั้นจะอยู่หรือจะตายก็ไม่เป็นไร เพราะตลอดเวลาตลอดชีวิตที่ผ่านมา เหงื่อทุก ๆ หยด เลือดทุก ๆ หยด แอนก็ยอมทำเพื่อแม่และน้อง ๆ หลาน ๆ มาตลอด แอนได้ทำหน้าที่ของแอนดีที่สุดแล้ว ถ้าแอนตาย แอนก็ตายนอนตาหลับแล้ว แต่ แต่ก่อนจะตาย ขอ ขอให้ได้พบเขาอีกสักครั้ง ก่อนจะสิ้นลมหายใจสุดท้ายเถอะนะ ไม่ขออะไรมาก บุญกุศลใดที่แอนทำมา ถ้าฟ้าเบื้องบนเป็นผู้ลิขิตดวงชะตาจริงก็ขอให้ลิขิตให้แอนได้พบเขาคนที่แอนรักก่อนตายเถอะ คงไม่มากเกินไปใช่ไหมที่แอนขอต่อท่าน ?
ฮาโหล ฮาโหล สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณแม่ คุณแม่สบายดีไหมคะวันนี้ ? ก็ไม่ค่อยสบายเท่าไรหรอกลูก ก็ออด ๆ แอด ๆ ไปตามคนแก่นั่นแหละลูก แม่ยังไม่ได้ออกจากห้องนอนเลย แม่ยังนั่งรอโทรศัพท์จากลูกอยู่นะลูก แม่เหงา แม่คิดถึงลูก ขอให้ได้ยินเสียงลูกสักนิดแม่ก็มีความสุขแล้ว แม่จึงออกจากห้องได้นะลูก โธ่แม่จ๋าลูกก็คิดถึงคุณแม่ใจจะขาดเช่นกันคุณแม่ ลูกก็เหงามาก ลูกก็อยู่คนเดียวส่วนโรเจอร์เขาก็ไปทำงานต่างจังหวัดอยู่เสมอ เขาจะไปตั้งแต่วันจันทร์จะกลับมาก็ต่อเมื่อวันศุกร์โน่นนะคุณแม่ บางครั้งถ้าเขาไปไกล ๆ เขาก็ไปอยู่เป็นเดือน 2 เดือนจึงจะกลับก็มีนะคุณแม่ลูกก็อยู่คนเดียวไปทำงาน ไปโรงเรียนแล้วก็กลับอยู่บ้าน อยู่กับสุนัขเป็นเพื่อนจ้ะคุณแม่ แล้วเมื่อไรลูกจะกลับมาเมืองไทยมาหาแม่ มาอยู่กับแม่ละลูก แม่นะแก่แล้วและแก่ไปทุก ๆ วัน ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่นานเท่าไร ทุก ๆ วันแม่ก็อยู่คนเดียว พวกหลาน ๆ เขาก็โต ๆ กันแล้ว เขาก็ต่างคนก็ต่างไป แต่งงานกันไปหมดแล้วนะลูก คุณแม่คงไม่นานหรอกค่ะให้ลูกเรียนจบก่อนนะคุณแม่ เหลืออีกเทอมเดียวเท่านั้นนะคุณแม่ เอ้อ ลูกถามคุณแม่ตรง ๆ นะคุณแม่ อยากได้ตัวลูกกลับหรือคุณแม่อยากได้เงินคะคุณแม่ ? ถ้าลูกอยู่ที่อเมริกาลูกก็มีเงินเดือนให้คุณแม่ทุก ๆเดือน แต่ถ้าหากลูกกลับไปอยู่เมืองไทยลูกไม่มีเงินให้คุณแม่นะแม่จะเอาตัวลูกกลับมาอยู่กับแม่ แม่ไม่อยากได้หรอกเงินนะ ขอให้ลูกกลับมาเมืองไทย กลับมาอยู่กับแม่ ก็พอแล้วลูก ก็ได้คุณแม่ ขอให้คุณแม่รอลูกอีกหน่อยนะคุณแม่ วันนี้คุยแค่นี้ก่อนนะคุณแม่ ค่าโทรศัพท์มันแพงนะคุณแม่ รัก คิดถึงคุณแม่อยู่เสมอค่ะ สวัสดีค่ะ แอนก็วางหูโทรศัพท์ลงเบา ๆ หัวใจของเธอห่อเหี่ยว เจ็บปวด เหงา ว้าเหว่จนบอกไม่ถูก คิดถึงแม่ สงสารแม่จับใจ แต่เธอก็ต้องทนและทนต่อไป โรเจอร์ไปทำงานต่างจังหวัด ครั้งนี้ไปที่โมสเลข เขาจะกลับมาก็วันศุกร์ แอนก็อยู่คนเดียวเพราะเธอต้องเรียนและทำงานด้วย แต่แอนมีสุนัขมาอยู่ด้วยหนึ่งตัว ไม่รู้ของใครหลงมาไล่ก็ไม่ไป สุนัขน่ารักมาก แอนก็ไม่ยอมให้อยู่นี่ ไอ้หนู เธอมาจากที่ไหน กลับไปบ้านไป ป่านนี้พ่อแม่เธอคงหาเธอแย่แล้วนะ เธอชื่ออะไรหรือ เอากินอาหารเสียแล้วกลับไปบ้านนะ ฉันจะไปทำงานไปโรงเรียนนะ สุนัขแสนรู้ก็มองแอนทำตาปริบ ๆ แสดงว่ารับรู้ แอนกลับจากทำงานเที่ยงคืน สุนัขน้อยก็ไม่ยอมไปไหนพอเห็นรถแอนกลับมาสุนัขแสนรู้ก็จะวิ่งไปรอรับเธอที่หน้าถนนหน้าบ้านทุก ๆ คืน พอแอนจอดรถลงจากรถ เขาก็จะเดินนำหน้าแอนไปส่งที่หน้าประตูบ้านทุก ๆ คืน โธ่ ไอ้หนู เธอทำไมไม่กลับละ เธอชื่ออะไร ? เอาอย่างนี้นะฉันจะตั้งชื่อให้ ชื่อ ชื่อสปาคกี้ก็แล้วกันนะ ในเมื่อเธออยากอยู่ที่นี่ ก็ OK นะ สปาคกี้ ฉันยอมแพ้ตั้งแต่นั้นมาแอนก็หลงรักสุนัขมาก อบอุ่น ไม่เหงา เมื่อก่อน ก่อน ปกติแอนจะไม่ชอบสุนัขเลย สปาคกี้มาอยู่กับแอนหนึ่งปี ทำให้แอนรักและชอบสุนัขที่มากับลมและหายไปกับลม 1 ปี สปาคกี้ก็หายไปไม่รู้หายไปไหน โรเจอร์จึงพาแอนไปซื้อมาแทนสปาคกี้ แอนตั้งชื่อให้โจรอี้ น่ารักมากแสนรู้จริง ๆ คล้าย ๆ สปาคกี้ รูปร่าง ขน แต่ตัวเล็กกว่าแต่ฉลาดมาก รู้จักเหมือนคน มีมารยาท เรียบร้อย โจรอี้ ไปอาบน้ำเร็ว โจรอี้จะวิ่งไปในห้องน้ำ แล้วโดดลงอ่างอาบน้ำ ให้แอนอาบน้ำ ฟอกแชมพู ให้เป่าขน ไดรขน หวีขนใส่น้ำหอม ขนขาวยาวหอม สะอาดน่าอุ้ม นอนกลางคืนโจรอี้จะขึ้นเตียง แต่นอนอยู่ที่ปลายเท้าของแอน ทุก ๆ คืนโจรอี้จะนอนไม่รบกวนแอนเลย ถ้าเห็นแอนยังหลับอยู่ โจรอี้จะไม่ทำให้แอนตื่นเป็นอันขาด โจรอี้จะปวดท้องฉี่หรืออึ โจรอี้จะนอนนิ่ง ๆ อดกลั้นไว้รอ รอจนกว่าแอนตื่นพลิกตัว โจรอี้จึงค่อย ๆ โดดลงจากเตียง โจรอี้จะไปไหนจะไปห้องน้ำหรือโจรอี้ ? โจรอี้ก็จะวิ่งไปที่ประตูหลังบ้านแอนไป แอนเปิดประตูให้ โจรอี้ก็จะวิ่งออกหลังบ้านสนามหญ้าไปทำธุระของเขา แต่ก่อนเขาจะอึ เขาจะไปริม ๆ รั้วแล้วโจรอี้จะขุดหลุมก่อน ได้ที่แล้วโจรอี้ก็อึ อึเสร็จแล้วก็ถมกลบไว้เรียบร้อยซึ่งน่ารักมากจริง ๆ บางครั้งตอนเช้าแอนจะแกล้งไม่ไปเปิดประตูให้เขาก็จะนั่งที่หน้าเตียง เอาเท้าหน้าทั้งสองข้างประกบกันไหว้ ถ้าแอนแกล้งทำเป็นไม่เห็นเขาก็จะสะกิดแอนเบา ๆ แล้วก็ยกมือไหว้ OK OK โจรอี้จะไปห้องน้ำใช่ไหมล่ะ โจรอี้วิ่งนำหน้าไปประตูหลังบ้านทันทียิ่งไปกว่านั้นแอนและโรเจอร์กลับบ้านก็จะพูดทักโจรอี้ว่า ฮาโหล โจรอี้ ฮาโหล โจรอี้ทุก ๆ วันทุกครั้งฮาโหล ฮาโหล โจรอี้ โจรอี้พูดฮาโหลได้ชัดถ้อยชัดคำออกเสียงเหมือนคนเลย ไหน ไหนลองพูดอีกทีสิ โจรอี้ ฮาโหล โจรอี้ก็พูดฮาโหลออกมา แอนและโรเจอร์ตื่นเต้นหัวเราะรีบอุ้มโจรอี้ขึ้นมากอด โจรอี้ลูกพูดได้จริง ๆ โจรอี้ไม่น่าเชื่อเลย แต่ก็เป็นไปได้เป็นเรื่องจริง สุนัขพูด ฮาโหล ได้อย่างไม่น่าเชื่อ แต่มันเป็นไปแล้ว